Κειμενα παλαιοτερων εκλογικων αναμετρησεων

Πρωτο κειμενο

Κυπριοι, νά που ηρθε επιτελους κι αυτη η αναμετρηση και νά που ειμαι κι εγω ενας απο τους υποψηφιους προεδρους σας.

Θα αναρωτιεστε: εχω κατι καινουριο να πω ή κατι καινουριο να παρουσιασω;

Ευτυχως ή δυστυχως δεν υπαρχει αυτο το καινουριο. Οι προτασεις μου για σας ειναι οι ιδιες και τα σχεδια μου ειναι τα ιδια. Δεν αλλαξαν και δεν υπαρχει λογος ν’ αλλαξουν.

Κι οσο για τα πολιτικα δεδομενα, ιδια ειναι κι αυτα. Εγω το ιδιο μανιωδης και μαχητικος, τα κομματα και οι αντιπροσωποι τοςυ το ιδιο σαπια και υπουλα και σεις το ιδιο νωθροι και δειλοι.

Να πω τα ιδια βαριεμαι. Να τα πω αλλα με αλλο τροπο, παλι βαριεμαι.

Κι ομως αισθανομαι να σας οφειλω κατι. Εκανα καπιες σκεψεις τον τελευταιο καιρο και θα προσπαθησω με αφορμη αυτη την καινουρια αναμετρηση να τις συνδεσω σ’ αυτο το κειμενο και να σας τις δωσω. Ευχομαι να κανω μια πετυχημενη συνδεση.

Βλεπετε προσπαθω ακομα, παλευω τοσα χρονια να σας δωσω το διαφορετικο και το καινουριο κι ομως δεν βγαινει τιποτα.

Εκεινοι με κατακλεβουν, κατακλεβουν κι εσας κι ομως ολοι κανετε σαν να μην συμβαινει τιποτα.

Θα το κανουν και τωρα αφου δεν τους δωσατε ακομα κανενα σημαδι πως σκοπευετε να αντιδρασετε.

Για αλλη μια φορα θα αγνοησουν την θεληση σας. Για αλλη μια φορα θα με οδηγησουν σαν το αρνι στην σφαγη (γιατι αυτο κανουν) και σεις θα παρακολουθειτε αδιαφορα.

Δεν ξερετε ομως πως μαζι με μενα οδηγουν και σας και το ονειρο σας στην σφαγη.

Στο χερι σας ειναι και το να τους το επιτρεψετε και να μην τους το επιτρεψετε.

Εγω θα κανω και παλι το καθηκον μου. Θα σας δωσω την προταση και την ευκαιρια να με ψηφισετε, θα πληρωσω και 1710 ευρω για το παραβολο, θα γραψω παλι για σας, θα τυπωσω αυτα που θα γραψω και θα γυρισω παλι ολη την Κυπρο για να σας τα δωσω.

Θα προσεξεατε λοιπον, ειμαι σιγουρος, τοσα χρονια πως σε ολους τους προεκλογικους μου αγωνες για την Βουλη, για την Ευρωβουλη και για την Προεδρια (εφτα μεχρι τωρα, τουλαχιστον επισημοι) συνοδευα παντα τα κειμενα μου με ενα σχεδιο Πολης-Κρατους, κι οταν σας ζητουσα να με ψηφισετε, ζητουσα παραλληλα να ψηφισετε και την πολη μου αλλα και το συστημα εκεινο που θα εκανε εφικτη την οικοδομηση και την λειτουργια της.

Προφανως για να σας το ζητησω θεωρουσα την οικοδομηση και την λειτουργια αυτης της πολης σαν κατι πολυ σημαντικο για το προγραμμα και για το Οραμα μου, κατι, θα ελεγα – ευστοχα, πιστευω – σαν τον θεμελιο λιθο του.

Και πραγματικα δεν μπορω να διαχωρισω το προγραμμα και τις προτασεις μου για το καθετι απο αυτη την πολη. Αυτη η πολη ειναι ας πουμε το εργαλειο εκεινο που θα με βοηθησει να σας βοηθησω ωστε να ικανοποιησετε τις αναγκες σας μ’ εναν τροπο ευκολο, απλο και αποτελεσματικο.

Εψαξα γι’ αυτην μεσα σε ιστορικα κειμενα, εψαξα μεσα σε θρησκευτικα και λογοτεχνικα κειμενα αρχαιων κοσμων και πολιτισμων αλλα κυριως εψαξα στο μιαλο και στο σωμα (στους μυες) μου. Κατι βρηκα στον Πλατωνα, κατι βρηκα στην Αποκαλυψη και κατι στον Ιεζεκιηλ αλλα χωρις μια πολυχρονη σπουδη και εναν πολυχρονο πειραματισμο πανω στο θεμα δεν θα καταφερνα ποτε να ολοκληρωσω αυτο το σχεδιο.

Ας πουμε πως ως προς αυτο, το θεμα ειναι κλειστο. Αυτο ειναι το σχεδιο και αυτη ειναι η πολη. Για μενα ειναι εκεινη η χαμενη πατριδα και εκεινος ο χαμενος παραδεισος που ολοι κατα βαθος αναζητουμε.

Ειναι ακριβως η πολη που χρειαζεται ο ανθρωπος. Ειναι η πολη που χρειαζεται ο πολιτισμος, το περιβαλλον και ο πλανητης ολοκληρος προκειμενου να βρει τις ισορροπιες του. Χωρις αυτην θα πηγαινει απο το ενα χαος στο αλλο, απο το κοινωνικο στο δικονομικο χαος, απο το οικονομικο στο περιβαλλοντικο και απο το περιβαλλοντικο στο υγιολογικο χαος. Τιποτα δεν θα τον σωσει.

Η επιμονη μου να βρω αυτο το σχεδιο ειχε ενα συγκεκριμενο αποτελεσμα, ενα αποτελεσμα που εθεσα και θετω και τωρα μπροστα σας.

Κι ομως το να βρω το σχεδιο τής πολης ηταν μονο το ενα μερος τού ζητηματος. Το αλλο μερος αφορουσε ολοκληρο τον πλανητη γη. Ειχε ηδη προλαβει να φυτρωσει στο κεφαλι μου η ιδεα πως αυτη η γη ειναι κατασκευασμενη συμφωνα με εναν μαθηματικο και γεωμετρικο σχεδιασμο για να χωρεσει συγκεκριμενο αριθμο πολεων με συγκεκριμενες διαστασεις, για να χωρεσουν σ’ αυτην συγκεκριμενος αριθμος κτιριων με συγκεκριμενο αριθμο κατοικων σ’ αυτα.

Ο αριθμος αυτων των συγκεκριμενων πολεων (κρατων) ηταν για μενα οι 240.000 (με πληθυσμο τις 240.000 για καθε πολη-κρατος). Απο την ημερα που αποφασισα αυτους τους αριθμους (καπου στο 1996) χρειαστηκε να περασουν 15 σχεδον χρονια μεχρι να καταφερω να τακτοποιησω αυτες τις 240.000 πολεις-κρατη σ’ εναν λανητη με τις διαστασεις τής γης.

Αν προσεξετε λοιπον στα σχεδια μου για την Νεα Γη θα δειτε πως το εμβαδον της Γης (καινουριας και παλιας) ειναι 510.000.000 τετραγωνικα χιλιομετρα. Οι διαστασεις μιας πολης-κρατους μου ειναι (δειτε το σχεδιο) 45Χ45 χιλιομετρα, δηλαδη 2025 τετρ. χλμ.

240.000, λοιπον, πολεις-κρατη επι 2.025 τετρ. χλμ μας δινουν 486.000.000 τετρ. χλμ. Περισσευουν δηλαδη ακριβως (ακριβως. Συμπτωση; Ουτε σκεψη) 24.000.000 τετρ. χλμ., που ειναι ενα περιπου η εκταση τών πολεων (βορειου και νοτιου) τής γης, η μη κατοικησιμη δηλαδη εκταση τού πλανητη και οι οποιοι θα παιζουν στην Νεα Γη τον ρολο τών υδατοδεξαμενων τού πλανητη.

Θα μου πειτε βεβαιως: πώς και πού θα οικοδομηθουν αυτες οι πολεις οταν τα 2/3 τού πλανητη ειναι θαλασσα και απο το εναπομειναν 1/3 το μεγαλυτερο μερος ειναι αφιλοξενα βουνα και ερημοι;

Δικιο εχετε. Αυτος ο αριθμος (των 240.000) δεν ειναι για την παλια Γη αλλα για την καινουρια. Σ’ αυτη την παλια Γη μπορουμε να χτισουμε μερικες χιλιαδες για τους εν ζωη ανθρωπους, ομως η καινουρια θα χωρεσει 240.000 τετιες πολεις (σας τοδειξα) των 240.000 κατοικων, αρκετες δηλαδη για να χωρεσουν σ’ αυτες και οι πεθαμενοι (ερχονται-ειναι καθοδον-νεα σωματα για ολους μας, ζωντανους και νεκρους, σωματα απο αφθαρτο υλικο, και την καταλληλη μερα (την μερα που θα ερθει ο Θεος) θα μεταφερθουν οι μνημες ολων των ανθρωπων απο τα παλια στα νεα σωματα και τοτε θα κανουμε ολοι μια νεα αρχη και μια νεα ζωη στην Νεα Γη που υποσχεδθηκε να φερει για μας ο Θεος. Σας το λεω για να μην χασετε την πιστη και την ελπιδα σας. Ο Θεος υπαρχει, οπωσδηποτε υπαρχει, και σας το αποδεικνυω αυτο μαθηματικως και γεωμετρικως και ερχεται.

Σας θυμιζω την Αποκαλυψη: ειδα καινουριο ουρανο και καινουρια γη, αφου η παλια γη εφυγε (την πηρε. Θα την παρει ο Θεος στο συνεργειο του καπου στο κεντο τού γαλαξια για επισκευη). Και η θαλασσα δεν θα υπαρχει πλεον.

Στον Πλουταρχο (στο περι Ισιδος και Οσιριδος. Ισις και Οσιρις ηταν θεοι τής αρχαιας Αιγύπτου) βρηκα μια προφητεια που αναγεται στην εποχη τών Πυραμιδων. Θα ερθει, ελεγε, μια εποχη οπου η γη θα γινει (θα δειχνει, για μενα) επιπεδη και ομαλη και οπου (προσθετε) οι ανθρωποι ολοι θα μιλουν την ιδια γλωσσα, θα εχουν ολοι την ιδια θρησκεια, θα κανουν ολοι την ιδια ωη και θα ειναι ολοι ευτυχισμενοι.

Στο Κορανι (γιατι εψαδα και κει) γραφει για την ημερα οπου ο Θεος θα ισιωσει την γη, για την ημερα που θα σηκωσει τα βουνα οπως τα συννεφα στον ουρανο και θα τα ριξει στην θαλασσα, κι οταν μιλα για την νεα γη αναφερεται σε πεδιαδες οπου θα κυλουν ποταμια.

Ακουστε: για εναν ανθρωπο που τα συνδυαζει ολα αυτα και που εχει κανει τα σχεδια που εχω κανει εγω (που δινω το τετραγωνο σχημα στην πολη που αναφερει η Αποκαλυψη, που δινω τις διαστασεις που αναφερει ο Ιεζεκιηλ 2 και 2 ½ χιλιαδες χρονια μετα, που εχω τακτοποιησει με μαθηματικη ακριβεια αυτες τις 240.000 πολεις κρατη σε μια ομαλη γη, σε μια απεραντη πεδιαδα που θα διασχιζεται αο εκατονταδες και χιλιαδες ποταμια που θα ξεκινουν απο τον εναν πολο και θα τελιωνουν στον αλλον), τοτε δεν μενει περιθωριο για αμφιβολιες για το τι προκειται να συμβει.

Δεν μπορει ο Θεος να ισοπεδωσει την γη; Μα τι λετε; Την κατασκευασε εδω και πεντε δισεκατομυρια χρονια. Κατασκευασε τον ηλιο εδω και πεντε (ισως και εξι, εφτα ή δεκα) δισεκατομυρια χρονια, μια κατασκευη κατα εκατομυρια φορες μεγαλυτερη της γης. Κατασκευασε τους αλλους πλανητες τού ηλιακου μας συστηματος και αλλες χιλιαδες και εκατομυρια πλανητες, ηλιους και γαλαξιες.

Και να υποθεσουμε λοιπον πως δεν βελτιωσε τις τεχνολογικες του δυνατοτητες τα τελευταια πεντε δισεκατομυρια χρονια και εμεινε στις ιδιες, ακομα και τοτε μπορει να το κανει.

Για μενα, σας το λεω, το εκανε ηδη. Για εντελως πρακτικους λογους δεν θα ισοπεδωσει τωρα αυτη την παλια γη για μας. Μας φερνει μια καινουρια, ισοπεδωμενη και ομαλη (παντα ομως σφαιρικη), σχεδιασμενη, οικοδομημενη, φυτευμενη και διωρυγμενη ακριβως οπως την σχεδιασα εγω για σας και απαλλαγμενη απο καθε εχθρο τού ανθρωπου και οσων (ζωων ή φυτων) τρεφουν τον ανθρωπο.

Την παλια γη, αυτη την γη που ζησαμε εδω, θα την παρει – αυτο πιστευω κι αυτο εκτιμω, πρακτικα σκεπτομενος – καπου στο κεντρο τού γαλαξια για να την επιδιορθωσει και να την φτιαξει κι αυτην οπως αυτην που σχεδιασα για να την παραδωσει υστερα απο χιλιαδες χρονια σε ενα αλλο ανθρωπινο γενος καπου σε καπιο αλλο σημειο τού γαλαξια.

Αυτα ομως φιλοι μου, ειναι δουλια τού Θεου. Για μενα μπορει να τα κανει (ανετα), υποσχεθηκε να τα κανει και θα τα κανει. Εγω απλα σας προετοιμαζω.

Οσο παντως αργει να φανει, εγω αισθανομαι υποχρεωμενος να παλευω για να πετυχω το καλυτερο και περισσοτερο που μπορω κατω απο αυτες τις συνθηκες που καταφερουν να δημιουργησουν οι πολιτικοι αρχοντες αυτου του τοπου.

Τους προειδοποιω ομως: αυτα που κανουν εις βαρος μου και εις βαρος τού λαου ειναι εναντια στο ηλιακο και γαλαξιακο σχεδιο τού Θεου. Γιατι τον προκαλουν; Αν ψαξουν στην Γραφη θα το δουν να το λεει και να το επαναλαμβανει; Ειναι Θεος ανταποδωσης.

Ας ταχουν λοιπον υποψιν κι ας παμε παρακατω.

Θα σας πω μια ιστορια, μια ιστορια για τον Μεγαλο Κων/νου, μια ιστορια που συνδεεται κι αυτη με μια πολη και που θα την ξερετε λιγο πολυ. Ειναι μια ιστορια που μας την εχουν μαθει καπου στο Δημοτικο ή στο Γυμνασιο ή ισως να την εχουμε διαβασει σε καπιο βιβλιο ιστοριας.

Καπου λοιπον στις αρχες τού 4ου αιωνα μ.Χ. ο Κων/νος που (τοτε δεν ηταν μεγας) αφου επικρατησε τών αλλων διαδοχων τού Ρωμαϊκου θρονου αποφασισε να χτισει μια νεα πολη και να την κανει πρωτευουσα τής Ρωμαϊκης αυτοκρατοριας. Η παραδοση τον θελει να εχει καθοδηγηθει απ εναν αγγελο ο οποιος τού υπεδειξε και το μερος και τις διαστασεις τής πολης.

Την εχτισαν – απ’ οσα βρισκω στον Α Α Vasiliev – 40.000 Γοτθοι.

Ηταν, λεγεται, μια τεραστια (αν προκειται μονο για την πολη δεν την θεωρω τεραστια, αλλ’ αν προκειται και για την υπαιθρο, το κρατος, ε, τοτε ειναι σιγουρα τεραστια) για την εποχη πολη και ειχε πληθυσμο πανω απο 200.000 κατοικους.

Εμεινε τιποτα απ’ αυτη την πολη; Ιδεα δεν εχω. Εχτισε μηπως την πολη που σχεδιασα εγω 17 αιωνες πριν απο μενα;

Δεν μου φαινεται, εστω και  αν οι διο πληθυσμοι δεν ειναι πολυ μακρια (200 με 240 χιλιαδες (ή 144 χιλιαδες μονο για την πολη).

Ειναι και κατι αλλο ακομα με τον Κων/νο που με προβληματισε. Ειναι εκεινη η ιστορια με καπιο σημαδι που ειδε στον ουρανο πριν απο μια μαη του. Ειδε, λεει η παραδοση, εναν σταυρο στον ουρανο και απο κατω τις λεξεις: εν τουτω νικα (μ’ αυτο να νικησεις), κατι που, για μενα, αποτελει μια απο τις μεγαλες παρανοησεις τής Ιστοριας.

Αναρωτιεμαι ομως: αυτο ηταν που ειδε πραγματι στον ουρανο; Ειδε εναν σταυρο ή μηπως κατι αλλο;

Για τον ανθρωπο που ειχε το οραμα να οικοδομησει μια νεα πολη, ειναι πολυ πιθανον να ειναι κατι αλλο, κι ισως να μπερδευτηκε στο σχημα ο Κων/νος.

Δεν το βρισκω απιθανο να ειδε το σχημα μιας τετραγωνης πολης. Αλλωστε μπορουν οι διο κεντρικοι δρομοι αν χαραχτουν μεσα σ’ ενα τετραγωνο να σχηματισουν και το σημαδι τού σταυρου. Κατι τετιο δηλαδη

Ή κατι τετιο

ή, ισως,κατι σαν αυτο, πιο λεπτομερες

Προφανως ο Κων/νος δεν καταλαβε πώς θα μπορουσε να νικησει με μια πολη. Ουτε την παιδεια θα ειχε γι’ αυτο, ουτε και το ταλεντο. Δεν ηταν ενας οραματιστης σαν τον Πλατωνα παρα ο κληρονομος μιας αυτοκρατοριας.

Ο Κων/νος ειχε μια φιλοδοξια που μου ειναι πολυ οικεια: μοναρχης τού κοσμυ, κυριαρχος τού κοσμου, και εναν τιτλο που μου ειναι, επισης, πολυ οικειος: επιστατης τής Ειρηνης, μονο που εγω χρησιμοποιω τους ορους «κοσμοκρατορας» και «πριγκηπας της ειρηνης».

Ο Θεος του εδωσε ενα οπλο ικανο για να πετυχει και το ενα και το αλλο, ομως δεν το εκτιμησε. Ετσι κι αλλιως τα ορια απο μονα τους δεν ειναι αρκετα για να δωσουν και το σχεδιο τής πολης, κι η αυτοκρατορικη ισχυς απο μονη της δεν ειναι αρκετη για να κυριαρχησεις στον κοσμο σαν απολυτος μοναρχης και σαν επιστατης Ειρηνης. Χρειαζεται ενα σχεδιο πολιτισμου, κι ο Κων/νος ουτε το ειχε κι ουτε ηταν προικισμενος για να το εχει.

Αυτο το σχεδιο θεωρω οτι το εχω εγω τωρα, στον 21ο αιωνα, κι αυτος που μου εδωσε το ταλεντο και την θεληση να το βρω, μου εδωσε και την πεποιθηση που ειναι ενα γερο χαρτι στα χερια μου, ενα ανικητο χαρτι. Πως ειναι ενα οπλο, ενα υπεροπλο πολιτισμου το οποιο χρειαζονται οι ανθρωποι και οι λαοι οσο τιποτε αλλο κι αυτο το οπλο σκοπευω να το χρησιμοποιησω, και να το χρησιμοποιησω παλι.

Αν ειχε ο Κων/νος τον 4ο αιωνα την φιλοδοξια να κυριαρχησει στον κοσμο και να παιξει τον ρολο τού επιστατη τής Ειρηνης, τοτε γιατι να μην την εχω εγω σημερα;

Το γεγονος ειναι ενα: δεν σκεφτομαι λιγοτερο κατακτητικα απο τον Κων/νο, ουτε λιγοτερο κατακτητικα απο τον Αλεξανδρο ή τον Χιτλερ ουτε λιγοτερο κατακτητικα απο τον Μωαμεθ τον κατακτητη. Κι οπως ηθελε τοτε εκεινος να εκπορθησει την Πολη, αλλο τοσο θελω εγω να εκπορθησω το συστημα. Μ’ αυτο τον ποθο κοιμαμαι και μ’ αυτόν ξυπνω. Τι κι αν το αξιωμα που διεκδικω ειναι αξιωμα μιας μικρης χωρας; Αυτο δεν με πτοει. Καθε αλλο. Αυτη ειναι για μενα αλλη μια προκληση. Ειμαι αλλωστε ο ανθρωπος που εδω και χρονια δηλωνει πως δεν θα ησυχασει μεχρι να θεσει τον κοσμο ολο κατω απο την εξουσια του.

Το οπλο για να κατακτησω τον κοσμο το εχω, κι αυτο ειναι η πολη μου. Για μενα ειναι η πολη τής Αποκαλυψης, ειναι η πολη των θεων, ειναι η πολη τής Ειρηνης και ολων οσων κανουν την ειρηνη, ειναι, θα μπορουσα να πω, η πολη που δεν εκτισε ο Κων/νος, ή μια Νεα Κων/πολη. Αυτη, η καινουρια Κων/πολη ενδιαφερει εμενα, κι οσο για την παλια: την χαριζω σε οπιον αλλον θελει να την κατακτησει. Αποσυρω το ενδιαφερον μου γι’ αυτην. Ετσι κι αλλιως δεν μου επιτρεπεται να επιβαρυνω τους λαους με το κοστος τής ισοπεδωσης της (γιατι αυτο της αξιζει, οπως, βεβαιως και καθε μεγαλουπολης αυτου του κοσμου). Εγω, προτιμω καθαρη γη για να χτισω καινουριες Κων/πολεις. Οι παλιες δεν με απασχολουν.

Για την Κυπρο, της οποιας ειμαι τωρα υποψηφιος προεδρος, προτινω τεσσερις τετιες πολεις. Αν αποφασισει ο Δημητρης Χριστοφιας και κανει σωστες εκλογες (οποτε και θα βγω απο την πρωτη Κυριακη), τοτε αρχιζει η οικοδομηση τους χωρις καμια καθυστερηση. Η ιδια μανια που με εσπρωξε πριν χρονια να βρω το σχεδιο θα με σπρωξει και τωρα για να τις οικοδομησω.

Ειναι πολυ φιλοδοξοι οι στοχοι μου Τι να κανω; Χρειαζονται κι αυτοι.

 

Οι ανθρωποι χρειαζονται στοχους, διαφορετικα η ζωη και το μελλον τους δεν εχει κανενα νοημα και καμια προοπτικη.

Ομοια και οι λαοι σαν λαοι χρειαζονται λαϊκους και κοινωνικους στοχους. Χρειαζονται σταθερους και φιλοδοξους στοχους. Διαφορετικα ειναι χαμενοι σαν λαος και σαν κοινωνια.

Επειτα, ξερετε, οι στοχοι χρειαζονται πειθαρχια, τοσο σε ατομικο οσο και σε κοινωνικο επιπεδο. Κανενας στοχος δεν ειναι εφικτος χωρις πειραρχια, και στην περιπτωση την δικη μας χρειαζονται την καλυτερη.

Εχουμε μπροστα μας το καθηκον να κανουμε σε πεντε ή δεκα χρονια πραγματα που επρεπε, ισως, να γινονταν μεσα σε 100 χρονια. Γι’ αυτο και η πειθαρχια που θα απαιτηθει θα ειναι απολυτη.

Δεν θα βαλω κανεναν να κανει αχρειαστα πραγματα, δεν θα κανω σε κανεναν καψονι, ομως θα απαιτησω να δειξετε τον καλυτερο εαυτο σας για να φερουμε αυτους και εκεινους τους συγκεκριμενους αντικειμενικους στοχους σε μια αισια καταληξη.

Αν ενας λαος δεν μπορει, προκειμενου να επιτυχει τον στοχο του, να συμπεριφερεται και να δρα σαν ενα πειθαρχημενο συνολο ειναι ενας αξιολυπητος λαος.

Θεωρω μαλιστα πως το καλυλτερο παντως πεπρωμενο που μπορει να τυχει σ’ εναν λαο ειναι να εχει εναν αρχηγο που εχει αυτοπειθαρχια και που εχει βαλει στοχος και για κεινον και για τον λαο του, εναν αρχηγο που εχει βαλει, κυριως, στοχους ειρηνης και πολιτισμου και αγωνιζεται επιμονα για να τους πραγματοποιησει.

 

Ας ελπισουμε πως καπιοι θα μεταμεληθουν για οσα εκαναν εις βαρος σας τοσα χρονια και πως θα επανορθωσουν κανοντας δικαιες και δημοκρατικες εκλογες. Ας ελπισουμε πως θα εχουμε την ευκαιρια, και μεις και οι στοχοι και τα σχεδια μας.

Τι γινεται τοτε; Ενταξει. Καλα τα σχεδια, θα λετε, αλλα θελετε να μαθετε περισσοτερα για την ζωη που θα κανετε στις πολεις και στο συστημα μου.

Θα εχετε αναπτυξη; Θα εχετε εργασια; Θα εχετε αυτοκινητα, το ενα ή το αλλο; Τι οικονομια θελω και τι συστημα διακυβερνησης θα καθιερωσω;

Ακουστε λοιπον: σαν κουμμουνιστης που δηλωνω πως ειμαι, τοτε, για να ειμαι συνεπης, οφειλω πρωτα απ’ ολα να καταργησω το δικαιωμα ατομικης ιδιοκτησιας. Μην ξεχνατε πως ψηφιζοντας με ψηφιζετε κυριως γι’ αυτο.

Οσοι κουμμουνιστες δηλαδη με διαβαζουν και με ακουν, οσοι αριστεροι και ανθρωποι του ΑΚΕΛ, θελω να εχουν υποψιν πως η αριστερα εχει υποψηφιο εναν υποψηφιο αριστεροτερο τών αριστερων και Ακελικοτερο τών Ακελιστων, ή του αρχηγου ή του υποψηφιου τουαπο ενα σημειο και μετα δεν θα εχει κανεις τιποτα παραπανω απ’ οσα μπρουν να χωρεσουν σ’ ενα σακιδιο στον ωμο, κι αυτα, βεβαιως δεν θαναι ουτε μετοχες ουτε χρηματα παρα καια εντελως προσωπικα ειδη.

 

Θελω, λεω, και φιλοδοξω, με τον λογο και με το εργο μου να δικαιωσω την αριστερα, την αριστερα που αισθανεται καταπιεσμενη και προδομενη απ ολους, και κυριως απο τους επισημους φορεις και αντιπροσωπους τους. Θελω να δειξω πως οι αγωνες (που δεν εννοω βεβαια τους συνδικαλιστικους αγωνες που εκαναν στην ακμη τής δημοκρατιας και τους οποιους παρακολουθουσαμε και μεις στις τηλεορασεις μας. Αυτοι οι αγωνες ηταν ενα καθαρο πλιατσικο, μια λεηλασια τού δημοσιου πλουτο. (Αγωνιστες σαν τον Σταυρο Σταυρου, τον Γλαυκο Χατζηπετρου ή τον Παμπη Κυριτση, εμενα με κανουν κι ανατριχιαζω) και οι θυσιες τους δεν εγιναν για το τιποτα, πως εχουν τελικα αντικρυσμα και πως η ιδεολογια και τα πιστευω τους δεν ηταν μια ουτοπια.

 

[Σαν αριστερος και κουμμουνιστης υποψηφιος λοιπον που ειμαι – και ημουν παντα – σας λεω πως]

Απο εργασια σημειωστε:

ολη η υπαρχουσα εργασια (στους αγρους, στις μαντρες, στα εργοστασια, στα γραφεια ή στα σπιτια) θα μοιραζεται σε ολους εξ ισου και εκ περιτροπης. Ολες οι μερες θα ειναι εργασιμες (αλλα και διακοπτομενες, παντα για τις αναγκαιες σας δοσεις σε φαγητο, τρεξιμο, περπατημα ή κολυμπι) για ολους. Μειωνεται ο χρονος εργασιας και καθιερωνεται διπλη (κι ισως τριπλη) βαρδια ωστε να εργαζονται ολοι εξισου και να αμοιβονται, (αν και οσο, βεβαιως, θα υπαρχει το χρημα στις συναλλαγες μας) προφανως, ολοι εξισου.

 

Καταλαβετε το: Τα πραγματα αλλαξαν. Πολλες εργασιες που χρειαζονταν πριν 20 ή 30 χρονια πενηντα και εκατο ανθρωπους για να γινουν, τωρα γινονται απο εναν ανθρωπο με μια μηχανη.

Μια μηχανη μπορει να αντικαταστησει δεκα, εκατο και χιλιους εκπαιδευτικους. Πολλες εργασιες εχουν καταργηθει εδω και χρονια. Οι εργασιακες αναγκες εχουν λιγοστεψει χαρις στον αυτοματισμο και την εκβιομηχανιση και με μια, μαλιστα, καλυτερη οργανωση θα μπρουσαν να λιγοστεψουν ακομα περισσοτερο.

Αν δουλεψουν λοιπον καπιοι 8ωρο, τοτε καπιοι αλοι δεν θα δουλεψουν καθολου. Δεν γινεται αλλιως.

 

Καπιοι θα πουν:

τα αγορασαμε 30 χιλιαδες αυτο, 50 το ενα και 100 χιλιαδες το αλλο για να καθονται;

Τι να κανουμε; Τα θελουμε να εργαζονται και να παραγουν αδιακοπα; Για να κανουμε τι, αυτα που θα παραγουν;

Παρηγαγαν και κατασκευασαν ηδη αρκετα. Καρεκλες, τραπεζια, καναπεδες, ερμαρια, τηλεφωνα, ηλεκτρικες και ηλκετρονικες συσκευες καθε ειδους, ψυγεια, πλυντηρια, τηλεορασεις, παπουτσια, ρουχα, πλοια, αυτοκινητα, αεροπλανα, τρακτερ, ποδηλατα, μοτοσυκλετες, ολα σε αφθονια. Ομως τι να τα κανουμε; Θα ερνεργησουμε με βαση το «ραβε ξυλωνε (ή το: φτιαχνε καταστρεφε), δουλια να μην λειπει;» Αυτο θελουμε;

Δεν ξερουμε ταχα τι γινεται; Δεν ξερουμε τις δυνατοτητες και τα πλεονεκτηματα ενός εργοστασιου; Μπραβο στον ανθρωπο που τα κατασκευασε αλλα δεν μπορουμε να κανουμε την εργοστασιακη παραγωγη αυτοσκοπο.

Δυστυχως τα προϊοντα που παραγει το εργοστασιο δεν ειναι, ειπαμε, αφομοιωσιμα απο την κοινωνια, οσο καταναλωτικα κι αν συμπεριφερεται.

Το εργοστασιο μπορει να παραγει σε ρυθμους πολυ πιο γρηγορους απ’ αυτους που μπορει ο ανθρωπος να καταναλωσει ή να χρησιμοποιησει.

Επειτα ειναι και η Υπαιθρος. Αραγε θελουμε να δουλευουν και τα τρακτερ 8ωρο; Για να κανουν τι; Να παραγουν τι; Ταχα δεν ξερουμε –ανθρωποι τής υπαιθρου ειμαστε και ξερουμε- πως το μεγαλυτερο μερος τής παραγωγης μενει και σαπιζει στα χωραφια;

Αν μαλιστα προσθεσουμε (και γιατι να μην το κανουμε δηλαδη;) στην αυτοματοποιηση, την βιομηχανοπιοηση, την σωστη οργανωση και τον σωστο σχεδιασμο και λιγο την λαϊκη σοφια που λεει πως «οπιος φυλαει τα φουχα τους εχει τα μισα», τοτε δεν αποκλειεται να χρειασει επιπλεον μειωση τού χρονου εργασιας ή του ρυθμου παραγωγης.

Μηπως τελικα πρεπει και εδω να χειρισθουμε την απλη λογικη και τα απλα μαθηματικα;

 

Εγω λεω: ολη την διαθεσιμη (σε χρονο ή σε ενταση) εργασια πρεπεινα την μοιραζονται ολοι εξισου (και εκ περιτροπης) και ολα τα διαθεσιμα αγαθα και ολο το διαθεσιμ χρημα να μοιραζονται παλι σε ολους εξισου.

Ή θα μειωσουμε λοιπον τους ρυθμους παραγωγικοτητας ή θα λιγοστεψουμε τον χρονο παραγωγης (τις ωρες εργασιας).

Μου φαινεται πως παρηξαμε ηδη περισσοτερα απ’ οσα χρειαζομαστε. Η αγορα και ο κοσμος δεν τα τραβα.

Σπιτια; Ποσα αδια υπαρχουν;

Εργοστασια: Ποσα εχουν κλεισει;

Καταστηματα και επιχειρησεις το ιδιο. Κι απ’ αυτες που κρατιουνται ακομα, οι περισσοτερες κρατιουνται με ζημια.

Γεωργικα αγαθα; Πιος θα τα φαει; Τα περισσοτερα μενουν στα χωραφια. Πιος θα φαει τα πορτοκαλια και τα μανταρινια; Οταν μαλιστα οι 95 στους 100 καταναλωτες προτιμουν τον καφε ή το αναψυκτικο και οι 5 (κι ισως ο ενας) τον χυμο, κι οταν, επιπλεον, ειναι κι αυτος ο χυμος εισαγομενος, ε τοτε πώς να μην μεινουν τα φρουτα στα χωραφια.

Κι απο ελιες και λαδι; Συντομα οι πλειστες θα μενουν ατρυγητες. Με τα μεροκαματα που θελεις να τις μαζεψεις και με την χονδρικη τιμη τού λαδιου δεν σε συμφερει, εκτος κι αν εχεις ελευθερο χρονο και θελεις να κανεις γυμναστικη.

Και πανω σ’ αυτο προστιθεται ενα αλλο θεμα, σοβαρο, σοβαρο πολυ. Δυστυχως με την ζωη που κανουν οι πλειστοι ανθρωποι εχουν χασει την ορεξη τους για φαγητο. Το φυσικα παραγμενο φαγητο δεν μπορουν να το αφομοιωσουν. Τους βαραινει και τους φουσκωνει. Αναγκαστικα περνουν με αερα, με συνθετικα, με χρωστικες, συντηρητικα, ποτα διαιτης, γαλα διαιτης, φαΐ διαιτης και τα παρομοια.

Προς τι λοιπον η αυξηση τής παραγωγης. Αν δεν αλλαξουν οι ανθρωποι συνηθειες και νοοτροπιες κι αν δεν αλλαξει το συστημα ειναι ολα ματαια.

Εκει που βλεπω εγω να υπαρχει αναγκη αυξησης τής παραγωγης ειναι στην μυικη εργασια και ασκηση και σε ολα εκεινα που θα βελτιωναν τις ζωτικες ανθρωπινες ορεξεις, στην ευγενεια, στην ανθρωπια, στην συμπονια και στην ανεκτικοτητα, στην αγαπη και στον πολιτισμο.

 

Ολοι περνουν απο ολες τις παραγωγικες εργασιες. Ολοι θα ειναι λιγο κτηνοτροφοι, λιγο γεωργοι, λιγο εργατες στα εργοστασια, λιγο οικοδομοι και λιγο γραφεις ή …οικοκυρες.

Σας υπενθυμιζω επ’ ευκαιριας και το της Γραφης (της Αγιας Γραφης): δεν θα σπερνει ο ενας και θα θεριζει ο αλλος. Δεν θα θεριζει ο ενας και θα τρωει ο αλλος. Δεν θα χτιζει ο ενας και θα κατοικει ο αλλος.

Το νεο συστημα φιλοδοξει να φτιαξει ανθρωπους και γενιες ανθρώπων που θα αγαπουν την φυση και την ζωη και την εργασια στην φυση και θα καταναλωνουν τους καρπους και τα αγαθα τής φυσης.

Συνεχιζω: τιποτα δεν θα οικοδομηθει αν δεν προκειται να κατοικηθει ή να αξιοποιηθει κατα καπιο τροπο. Τιποτα δεν θα παραχθει αν δεν προκειται να καταναλωθει και τιποτα δεν θα κατασκευασθει αν δεν προκειται να χρησιμοποιηθει. Για ολα θα υπαρχει ενας αυστηρος σχεδιασμος.

Καθε ανθρωπος θα αθλειται (θα τρεχει, θα περπατα και θα κολυμπα) και θα εργαζεται μυικα επι καθημερινης βασης συμφωνα με ενα συγκεκριμενο προγραμμα που θα του επιβαλει η πολη και που θα ανταποκρινεται ακριβως στις αναγκες του.

 

Κυρια, λεω, φροντιδα αυτου του καθεστωτος θα ειναι να ικανοποιει τις αναγκες τών ανθρωπων. Και να ικανοποιει ολες τις αναγκες τους, ουσιωδεις αλλα και τις μη ουσιωδεις, τις πρωταρχικες αλλα και τις μη πρωταρχικες, τις μεγαλες αλλα και τις μικρες τους αναγκες, τις στιγμιαιες και τις διαρκεις αναγκες τους, τις πολυετεις και τις ετησιες, τις μηνιαιες και τις «εβδομαδιαιες», τις ημερησιες και τις ωριαιες, τις διωριαιες και τις τριωριαιες και τις ημιωριαιες, τις διατροφικες αναγκες τους, τις κινητικες (χερσαιες ή υδατικες), τις δερματικες, τις ενδυματικες, τις υποδηματικες, τις εγκεφαλικες, τις πνευματικες, τις καλλιτεχνικες, τις ερωτικες και ολες τις αναγκες τους, και θα τις ικανοποιει πριν καν νιωσει κανεις την αναγκη να τις διατυπωσει.

Το νεο καθεστως θα χειριστει και θα φροντιζει τους υπηκοους του ετσι οπως χειριζεται και φροντιζει ενας καλος μηχανικος κι ενας καλος μηχανοδηγος την μηχανη του, ενας καλος κηπουρος τον κηπο του, ενας καλος νοικοκυρης τον οικο του, ενας καλος γεωργος τα δενδρα και τα φυτα του και ενας καλος ποιμενας το ποιμνιο του.

Αν ειναι καλος στην δουλια του, αν ειναι ευσυνειδητος, επαγγελματιας και μερακλης σ’ αυτο που κανει, ξερει τι θα κανει και ξερει και ποτε θα το κανει ωστε να πηγαινουν –κατα το δυνατον, παντα- ολα καλα.

Κι οπως μπορει να μην ρωτησει ο μηχανικος την μηχανη του, ο γεωργος τα φυτα του και ο ποιμενας τα ζωα του γι’ αυτα που πρεπει να κανει, μπορει και το νεο καθεστως να μην ρωτησει κανεναν πολιτη. Το σημαντικο για ολους (και για την πολη και για τον πολιτη και για τον πολιτικο ειναι να ξερει τις αναγκες τους και να τις ικανοποιει, κι οσο γι’ αυτο σας λεω πως το δικο μου καθεστως θα τις ξερει καλυτερα απο σας γιατι ειναι ενα καθεστως καλων και σωστων ποιμενων.

 

Στοχος θα ειναι παντα το καλυτερο δυνατο επιπεδο υγιας, πραγμα που σημαινει: την καλυτερη δυνατη ορεξη να αναπνευσουμε, να πιουμε, να φαμε, να κοιμηθουμε και να ζησουμε, να αγαπησουμε και να αγαπηθουμε.

Το νεο συστημα θα αποβλεπει παντα στο ωφελιμο, και για την πολη και τον πολιτη. Θα απαγορευθει οτι η γνωση, η πειρα και η λογικη δειχνουν οτι ειναι βλαβερο και θα επιβαλλει οτι η ιδια γνωση, η ιδια πειρα και η ιδια λογικη δειχνουν οτι ειναι ωφελιμο.

Κουμμουνιστικοπιοουνται (κοινοποιουνται ή: κρατικοποιουνται για την ακριβεια) τα παντα, και πρωτα απ’ ολα ο ερωτας (τα σωματα, ανδρων και γυναικων. Ειπαμε: το σεξ θα το αναλαβει το κρατος, και θα ειναι δωρεαν.), η γη, τα κτιρια, τα νερα, η πολη και η υπαιθρος (το χωριο).

 

Ειμαστε, ειπαμε, κουμμουνιστες και θα χειριστουμε το καθετι κουμμουνιστικα, σιγουρα, αλλα ειμαστε και ορθολογιστες και θα χειριστουμε το καθετι πιο πολυ ορθολογιστικα. Καλος, λεω, ο κουμμουνισμος, και καλη η αριστερα. Να μεινουμε ομως μ’ αυτες τις πολεις; Να μεινουμε με τα αυτοκινητα στις πολεις μας και με το καυσαεριο τους στους πνευμονες μας; Να μεινουμε με τα ιδια ηθη και με τις συνηθειες;

Τι να τον κανουμε τετιο κουμμουνισμο; Ας μας λειπει. Γιατι υπαρχει ο κινδυνος κουμμουνιστικοποιοντας την γη και τα αλλα να κουμμουνιστικοποιησουμε και την μιζερια, την αθλιοτητα και την βλακεια αν λειπει απο τον ολο σχεδιασμο μας η ορθοφροσυνη σε καθε δραστηριοτητα τής ζωης.

Δυστυχως ο κουμμουνισμος απο μονος του δεν αποτελει σε καμια περιπτωση την μαγικη λυση. Χρειαζεται διπλα του και την επιστημη (την πολιτικη, την ιατρικη, την αθλητικη, την γεωργικη, την κτηνοτροφικη και ολες τις επιστημες) Χρειαζεται την λογικη, την γνωση και το μετρο.

α. Κατα τον τροπο που θετω το θεμα τής αριστερας θετω και το θεμα τής αναπτυξης. Θεωρω δηλαδη πως η ουσια δεν ειναι η αναπτυξη αυτη καθεαυτη αλλα η ποιοτητα και η λογικη τής αναπτυξης. Μια αναπτυξη που θα βασιστει στα δεδομενα τού συστηματος, το μονο που θα πετυχει θα ειναι να κανει περισσοτερο τερατωδες και φθορογονο ενα ηδη τερατωδες και φθορογονο συστημα.

Υστερα η αναπτυξη πρεπει να ειναι αφομοιωσιμη και καταναλωσιμη. Δεν υπαρχει καμια λογικη στο να αναπτυσσομαστε και να παραγουμε αγαθα και προϊοντα που κανεις δεν θα χρησιμοποιησει και δεν θα καταναλωσει. Πρεπει να μπει ενα φρενο στην αναπτυξη και στην παραγωγη.

Η αυτοματοποιηση και η μηχανοποιηση τών παντων μπορει να παραγει αγαθα σε πολυ πιο γρηγορους ρυθμους απ’ οτι μπορει η κοινωνια να τα καταναλωσει κι ειναι αυτα, για μενα, που φερνουν υφεση, την ανεργια και τα επιδοματα ανεργιας και θλιβομαι που κανενας αναλυτης και κανενας εμπειρογνωμονας δεν το ειδε ακομα.

Για μενα το ζητημα ειναι η λογικη, η σωστη και η αναγκαια αναπτυξη, η αναπτυξη δηλαδη που ικανοποιει και υπηρετει τις πραγματικες αναγκες τών ανθρωπων.

Γιατι, ειπαμε, υπαρχει και η αλλη αναπτυξη, που ειναι συνηθως αυτη που ξερουμε και βιωνουμε καθημερινα, κι αυτη ειναι η λανθασμενη και παραλογη αναπτυξη, μια αναπτυξη που μπορουν να την κανουν και οι ιδιωτες και οι κοινοτητες, και οι εταιριες και τα κρατη εξισου.

Η περισσοτερη απ την αναπτυξη που βλεπω εγω γυρω μου, ειτε αυτη βασιστηκε σε κρατικα ειτε σε ιδιωτικα κεφαλαια, ειναι μια αναπτυξη για χεσιμα.

Αυτο που καταλαβαινω και προτινω εγω σαν σωστη αναπτυξη ειναι η αναπτυξη εκεινη που θα σεβεται τον ανθρωπο και το περιβαλλον (και κυριως τις αναγκες τού ανθρωπου και του περιβαλλοντος) και θα βασιζεται ουσιαστικα στην σωστη παραγωγικη, αρχιτεκτονικη, συγκοινωνιακη και πολεοδομικη υποδομη.

Απο την στιγμη που θα πετυχουμε και θα ολοκληρωσουμε αυτη την αναπτυξη, τοτε η επομενη κινηση θα πρεπει να ειναι η συντηρηση και ο –κατα το δυνατον- εξωραϊσμος αυτης της αναπτυξης. Επαναλαμβανω: δεν κτιζουμε τιποτα παραπανω απ’ αυτα που χρειαζομαστε και δεν παραγουμε καιδεν κατασκευαζουμε τιποτα παραπανω απ’ αυτα που χρειαζομαστε. Ορθολογισμος, περισκεψη και σωφροσυνη θα κατευθυνουν την αναπτυξη και την οικονομια αλλα και πασης φυσης δραστηριοτητα.

Οι σωστοι οροι που θα εξεφραζαν για μενα καλυτερα αυτη την δραστηριοτητα θα εγκειντο στις λεξεις αυταρκεια, συντηρηση, διαχειριση και σταθεροτητα τής επιτευχθεισας αναπτυξης ή υποδομης. Αυτη την αναπτυξη θελω να εχω και θα βοηθησω –οσο μπορω- και τους γειτονες μου να την εχουν και κεινοι. Τι να κανω την περισσοτερη αναπτυξη αφου δεν την χρειαζομαι στον χωρο που ελεγχω; Το πολυ-πολυ να την κανω –αν καπιες χωρες και καπιοι λαοι κρινουν οτι μπορει να ειναι ευεργετικη και για κεινους- εξαγωγη για κει που την χρειαζονται.

Κατα παρομοιο τροπο θα μπρουσα να μιλουσα και για την ισχυ και την δυναμη, κρατικη ή ιδιωτικη. Κι αυτη μπορει υπο ορισμενες προϋποθεσεις (η κυριοτερη: το ποιον τού ισχυρου) να ειναι καλη ή κακη, ευλογια ή καταρα, οπως και το καθετι.

 

Ο γαμος και η οικογενεια καταργουνται σαν θεσμοι. Καθιερωνεται ενα καθεστως Μητριαρχιας, ενα καθεστως δηλαδη οπου οι γυναικες θα ειναι ελευθερες (αλλα και υποχρεωμενες, στα μετρα, παντα τού δυνατου, να ικανοποιουν σεξουαλικα αρκετους ανδρες αλλα θα εχουν και το δικαιωμα να κυοφορησουν το σπερμα των πιο ωραιων, υγιων και ικανων, απο καθε αποψη, ανδρων.

 

Εκεινη η παλια και γνωστη προταση μου για ελευθερο ερωτα ισχυει ακομα, και παντα θα ισχυει. Το νεο καθεστως θα σας δωσει ολες τις δυνατοτητες, ολες τις ευκαιριες  και ολα τα μεσα για να αγαπησετε και να αγαπηθειτε απλωχερα. Πιστευω – κρινοντας, ομολογω, και εξ ιδιων- οτι αυτο θελετε κι αυτο χρειαζεστε, κι ακριβως γι’ αυτο θα τοχετε χωρις δευτερη σκεψη.

Οση καταπιεση και αν εχουμε δεχτει απο την θρησκεια και την κοινωνια μας, νομιζω πως εχουμε ξεπερασει την θεωρια πως γεννηθηκαμε για να αγαπησουμε και να αγαπηθουμε απο εναν μονο ανθρωπο στα πλαισια ενος γαμου ευλογημενου απο την εκλησια.

Η φυση και το αιμα μεσα μας μας λεει αλλα πραγματα. Μας λεει πως γεννηθηκαμε για να αγαπησουμε και να αγαπηθουμε απο πολλους ανθρωπους.

Δειτε γυρω σας. Δειτε την φυση, δειτε τα ζωα, δειτε τα δενδρα, δειτε τα φυτα, δειτε τούς ανθρωπους. Τι βλεπετε; Ποικιλια. Αυτο δεν βλεπετε; Ποικιλια παντου. Στους ανθρωπους, στα ζωα, στα φυτα, στα δεντρα. Παντου.

Υπαρχουν αρκετες ωραιες γυναικες, οπως υπαρχουν και αρκετοι ωραιοι ανδρες, ανθρωποι που μας ελκυουν ερωτικα, ανθρωποι που αξιζουν να αγαπησουν και να αγαπηθουν, να τους αγαπησουμε και να μας αγαπησουν.

Για πιό λογο λοιπον να μην επιτρεψουμε στους ανθρωπους να γευτουν με ολες τις αισθησεις αυτη την ποικιλια και την αφθονια τής ζωης και της ομορφιας; Για πιό λογο να τους στερουμε αυτο που γλυκαινει και ομορφαινει την ζωη και τις μερες τους οσο τιποτε αλλο; Για πιο λογο να τους στερουμε το δικαιωμα να αγαπησουν οταν θελουν να αγαπησουν;

Για μενα, σας λεω, δεν υπαρχει κανενας λογος. Γι’ αυτο ειμαι ξεκαθαρος: αυτα που ξερανε ως τωρα οι παπαδιτσες, αυτα που τους εμαθε η μαμα ή η γιαγια τους, να τα ξεχασουν. Αν το παλιο καθεστως τους μαθαινε να μην δινουν το σωμα τους, το κανουριο θα τους μαθει να το δινουν κι ας μην το δινουν αν θελουν…

Αν το καλοσκεφτουν μαλιστα θα δουν πως δινοντας το ειναι σαν να το εχουν διο φορες. Γιατι δινοντας το βεβαιως δεν το χανουν (και παλι το εχουν), ενω το εχει παραλληλα και εκεινος στον οποιο το δινουν, οσο το εχει βεβαιως. Μετα διατηρει την αναμνηση του, κι η αναμνηση διαρκει για παντα.

Ειναι σαν ναναι κανεις πεινασμενος, να τουχεις στο πιατο ενα νοστιμοτατο, αλλα διαφορετικο απ’ αυτο που εφαγε χτες, φαγητο και εκεινος να σού λεει: δεν το θελω. Θελω να φαω αυτο που εφαγα και χτες.

Γινεται αυτο;

Ή σαν να του λες: ακουσε αυτο το καινουριο τραγουδι ή μυρισε αυτο το λουλουδι, δες αυτο το εργο και εκεινο, να λεει: θελω ν’ ακουσω μονο αυτο που ακουσα χτες, να μυρισω μονο αυτο που μυρισα χτες και να δω μονο το εργο που ειδα χτες. Γινεται αυτο το πραγμα;

Πώς γινεται ενας ανθρωπος, ενα «κατ’ εξοχην ερωτικο ον», ενα ον διψασμενο γι’ αγαπη (για μια γηινη αγαπη) οσο για τιποτ’ αλλο, να αρνιεται μια καινουρια, μια αλλη αγαπη. Πώς μπορει να αρνιεται τον καρπο τών καρπων;

 

Τι θελουν απο μας; Να κανουμε ερωτα μονο με την μία και νομιμη συζυγο μας ή, αν μας λειπει κι αυτη, να το κανουμε μονοι μας; Αυτο ειναι που θελουμε; Αυτο ειναι ο ερωτας;

Δεν λεω. Μπορουμε να κανουμε ερωτα μονοι μας. Και ο ανδρας το μπορει, και η γυναικα.

Μπορει μια γυναικα να παρει ενα παλλουκι ή ενα πλαστικο ανδρικο εργαλειο (που, μαλιστα, δεν θα χανει και ποτε την στυση του) και να το βαζει μεσα της, ή μπορει να τριβει την κλειτοριδα της οπως μπορει και ενας ανδρας να παρει ενα πλαστικο γυμαικειο εργαλειο και να βαζει το πραμα του μεσα ή να το τυλιξει με την παλαμη του και να το τριβει.

Αυτο ειναι ομως που θελουμε εμεις σαν ερωτικα οντα; Αυτο ειναι το σωστο; Αυτο ειναι ο ερωτας; Και μπορει, πειτε μου, ενα πλαστικο ερωτικο εργαλειο (ενεργητικης ή παθητικης δρασης) να χαδεψει; Μπορει να αγκαλιασει; Μπορει να μυρισει ή να ανασανει; Μπορει να σου πει πως σ’ αγαπα ή μπορει να σε κοιταξει με τον τροπο που σε κοιταζει ενας ανθρωπος οταν σε ποθει κι οταν σου κανει ερωτα;

 

Ολα κι ολα. Παλαβομαρες και αγιστικες νοοτροπιες δεν προκειται να ανεχθω στο συστημα μου.

Δεν βλεπω τι μου δειχνει η φυση γυρω μου και δεν βλεπω τι μου δειχνει η φυση μεσα μου, τι λεει σε μενα που αγωνιζομαι για να εχω την καλυτερη υγια;

Θα μου πειτε: κρινω εξ ιδιων. (Ναι ειπα. Ναι, ναι, ναι) και μεταφερω αυτο που θελω εγω στον σχεδιασμο τού πολιτικου μου συστηματος;

Ναι! Ναι! Ναι! Αυτο κανω. Πρωτα ομως αφου εχω πρωτα διαπιστωσει πως αυτο που θελω εγω δεν ειναι διαφορετικο απ’ αυτο που θελουν και χρειαζονται ολοι οι ανθρωποι. Στην ουσια δηλαδη αναγαγω την ανθρωπινη αναγκη σε πολιτικο συστημα. Κρινετε την προθεση μου και ψηφιστε την αν σας κανει.

Αυτα προτινω, αυτα θα σας μαθω μεσα απο την νεα θρησκεια, μεσα απο το νεο συστημα και το νεο καθεστως, αυτα θα κανετε. Οσοι ή οσες ντρεπονται ας βαλουν μασκα. Τοκαναν κι οι θεοι, αλλα το κανουν φυσικα, με τον τροπο τους (μεταμορφωνονταν) και ακριβως το καρναβαλι αποτελει για μενα αναμνηση εκεινης της εποχης οπου οι θεοι ηταν στην γη με τους ανθρωπους και, ειτε, γι’ αυτον ειτε για κεινον τον λογο, αλλαζουν μορφες. Κανενας και καμια δεν θα νιωθει ντροπη ή τυψεις, γι’ αυτο και κανεις δεν θα πληγωνεται απ’ αυτο. Αντιθετα θα ευχαριστιουνται ολοι γιατι θκα αγαπα και θα αγαπιεται αυτος ή αυτη που αγαπησαν και κεινοι.

 

Τοπαμε και το ξαναλεμε: οι γαμοι καταργουνται. Μας μενει τι δηλαδη; Μας μενουν τα… γαμησια.

Εχω γραψει καπου ξανα για κεινη την ιστορια με τον Χριστο. Θυμηθειτε την: ρωτησαν τον Χριστο οι μαθητες του με πιον απ’ ολους τους ανδρες της θα ειναι παντρεμενη στην βασιλεια τών ουρανων μια γυναικα που στην γηινη ζωη της παντρευτηκε 2, 3, 4 ή 5 ανδρες. Ο Χριστος τούς απαντησε πως στην βασιλεια των ουρανων οι ανθρωποι δεν θα παντρευονται και δεν θα χωριζουν.

Ερωτα θα κανουν ή δεν θα κανουν; Δεν μας το διευκρινισε. Θα ειμαστε αϋλοι; Ουτε αυτο το διευκρινισε. Συγχωρεστε με λοιπον αν κανω την ερμηνεια που εξηπηρετει εμενα και την θεωρια μου ή αν παιρνω απο τα λογια του οτι εξυπηρετει την θεωρια μου και αφηνω τα αλλα (γιατι το κανω αυτο, ειλικρινα το κανω. Και με τον Χριστο και με τον Πλατωνα, και με την Αποκαλυψη το εκανα και με τον Ιεζεκιηλ και με τον Πλουταρχο επισης, κι ειναι καθηκον μου να το κανω, διαφορετικα, δεν θαβρισκα ακρη).

Γι’ αυτο λοιπον μην με θεωρειτε πολυ βλασφημο ή εικονοκλαστη. Λιγο ναι, που πρεπει να ειμαι, αλλα οχι πολυ. Μην ξεχνατε αλλωστε πως και ο Χριστος ηταν βλασφημος απεναντι στον Μωσαϊκο νομο. Ετσι γινεται παντα με οσους εχουν να πουν κατι καινουριο.

Στην περιπτωση λοιπον που θα εχουμε υλικα σωματα, που θα τρωμε (και θα χεζουμε) και θα πινουμε και θα αθλουμαστε, θα αγαπαμε, θα κανουμε ερωτα (θα εχουμε την αναγκη για να κανουμε ερωτα) και στην περιπτωση που δεν θα παντρευομαστε, τοτε, μου φαινεται, θα κανουμε ερωτα ελευθερα και δεν θα ειμαστε δεσμιοι τής υποχρεωσης να κανουμε ερωτα με εναν και μονο ανθρωπο.

Αυθαιρετω με την ερμηνεια μου; Υπερβαλλω; Ειμαι καπιος φαντασιοπληκτος ή καπιος με διεστραμμενες ερωτικες επιθυμιες; Δεν μου φαινεται.

Κι αν κρινω μαλιστα απ’ οσα βλεπω κι απ’ οσα ακουω κι απ’ οσα αντιλαμβανομαι να θελουν και οι αλλοι συνανθρωποι μου, τοτε δεν βλεπω να διαφερουν και πολυ οι δικες μου επιθυμιες και οι δικες μου αναγκες απο τις επιθυμιες και τις αναγκες εκεινων. Εκεινο το κατι που θα με ξεχωριζε θα ηταν μαλλον μονο το θαρρος μου να πω αυτα που δεν λενε εκεινοι.

Εξαλλου γιος τού Θεου ηταν και κατι θα ηξερε για το τι γινεται στο βασιλειο τού πατερα του. (ισως να ηταν ο μονος που πεθαινοντας σ’ αυτο τον κοσμο ηξερε για πού πηγαινε, κι ισως γι’ αυτο το επεσπευσε).

Πιστεψτε με: ειναι πολλα χρονια που με απασχολει αυτη η βασιλεια τών ουρανων. Κι οταν την σκεφτομαι, πιστεψτε με παλι, ενα πραγμα θα ηθελα απ’ αυτην: να ειναι ερωτικα ανοιχτη, γενναιοδωρη, πλουσια, ελευθερη, απλωχέρα. Διαφορετικα χεστην.

Αν κοιταξει κανεις στις παλιες μου σημειωσεις μπορει να βρει μια φραση (αποτελει, ομολογω, παραφραση εκεινου τού λογου τού Αρχιμηδη: δωστε μου θεση να σταθω και θα κινησω την γη (αναρωτιεμαι: δεν ηξερε πως κινειται η γη; Ηθελε εμενα να του το πει;). Αυτην: δωστε μου εξουσια και θα φερω εδω κατω την βασιλεια των ουρανων.

Τοτε που το πρωτογραψα αυτο δεν ειχα βεβαια σχεδια που εχω τωρα και μπορει τοτε να εκανα αλλες κατασκευες απ’ αυτες που ξερω οτι πρεπει να κανω τωρα. Και στην μια περιπτωση ομως και στην αλλη, και τοτε και τωρα, την φανταζομουν σαν ενα πλουσιο ερωτικο κοσμο, σαν εναν κοσμο που θα μου εδινε την δυνατοτητα να αγαπησω ολες αυτες τις ανθρωπινες υπαρξεις που ειδαν τα ματια μου και ποθησε η ψυχη μου να τις αγγιξει, να τις αγκαλιασει και να τις αγαπησει χωρις ντροπη γι’ αυτο, χωρις φοβο, χωρις δεσμευσεις και χωρις υστεροβουλιες.

Αν το καλοσκεφτειτε δηλαδη ειναι πολυ πιθανον η αντιληψη μου για την βασιλεια των ουρανων να μην διαφερει απο την αντιληψη τού Χριστου σ’ εκεινη την συγκεκριμενη αναφορα.

Γι’ αυτο εσεις οι πολυ θρησκοι και πολυ Χριστιανοι μην βιαστειτε να με κατακρινετε γιατι δεν αποκλειεται να τον ερμηνευω σωστα, οπως δεν αποκλειεται να ειμαι -που πιστευω πως ειμαι- εκεινος ο ανθρωπος για τον οποιο μιλησε ο Χριστος (γιος τού Θεου ηταν. Κατι θα ηξερε για τα σχεδια τού πατερα του) πριν σταυρωθει.

Σας το θυμιζω κι αυτο (κατα Ιωαννην Ευαγγελιο, κεφαλαιο): σας συμφερει να φυγω. Γιατι αν δεν φυγω δεν θα μεσολαβησω στον Θεο να σας στειλει τον Παρακλητο, το πνευμα τής αληθιας. Οταν ελθει εκεινος θα σας πει την αληθια για ολα και θα σας αναγγειλει (προετοιμασει για) ολα οσα προκειται να συμβουν στο μελλον.

Γι’ αυτο μην αποκλεισετε το ενδεχομενο η προταση μουολη να ειναι προταση για την βασιλεια τού Θεου, και προταση για τον Παραδεισο, γιατι αυτον φιλοδοξω να σας δωσω με ολες τις προτασεις μου και, πιστεψτε με, δεν μπορω να εννοησω την μια χωρις την αλλη.

 

Τογραψα παλια αυτο: στοχος μου ειναι να σας οδηγησω στον Παραδεισο. Πολυ θα τοθελα: με γελια, με χορουςκαι με τραγουδια. Αλλα αν χρειαστει: με κλαματα, θρηνους και οδυρμους.

Απο οτην στιγμη ομως, λεω, που υπαρχει ενας ανθρωπος που κρυωνει και δεν εχει ρουχα για να ζεσταθει ή ενα σπιτι (μια καμαρα, εστω) για να στεγασθει, απο την στιγμη που πεινα και δεν εχει φαΐ να φαει, απο την στιγμη που διψα και δεν εχει νερο να πιει και απο την στιγμη που θελει να κανει ερωτα και δεν εχει την δυνατοτητα να το κανει, τοτε αυτη η γη ειναι οτιδηποτε αλλο αλλα δεν ειναι ο Παραδεισος.

Θα μου πειτε: θα σας προσφερω εγω αυτο τον Παραδεισο; Σας λεω: θα προσπαθησω για το καλυτερο δυνατο. Με δεδομενη την θνητη φυση του ανθρωπου δεν μπορω να σας δωσω εναν πληρη Παραδεισο, ομως θα το παλεψω για να σας δωσω τουλαχιστον μια γευση απ’ αυτον.

 

Κι οταν ψηφιζετε για την μια θελω να ξερετε οτι ψηφιζετε και για την αλλη. Οταν ψηφιζετε για την τετραγωνη πολη να ξερετε οτι ψηφιζετε και για τον ελευθερο ερωτα. Τελεια και παυλα.

Το νεο καθεστως θα σας μαθει αλλα πραγματα απο κεινα που σας μαθαινε το παλιο. Το παλιο συστημα θα φυγει και θα ερθει ενα καινουριο, τα παλια ηθη θα φυγουν και θα ερθουν καινουρια, οι παλιες συνηθειες θα φυγουν και θα ερθουν καινουριες, η παλια θρησκεια θα φυγει και θα ερθει μια καινουρια. Αυτη η καινουρια θρησκεια θα σας μαθει να δινετε το σωμα σας χωρις ντροπη και χωρις φοβο. Θα σας μαθει πως δεν ανηκετε, αλλα ουτε και σας ανηκει, σε κανεναν, σε κανεναν εκτος απο την πολη σας.

 

Κι η πολη σας λεει και θα σας προσταζει με ολα τα μεσα που θα εχει στην διαθεση της: με τα ραδια, με τις τηλεορασεις, με τα μεγαφωνα και τους… τελαληδες της, μεσα απο τα τραγουδια και ολους τους ηχους και ολες τις εικονες της: ζηστε, χαρειτε την ζωη σας. Μυριστε, νιωστε, αγγιξετε, αγκαλιαστε, πιειτε, φατε ολους τους ωραιους καρπους αυτης της γης.

Α, και δεν θα σας το λεει γιατι η ζωη ειναι συντομη και μια φορα μας δινεται. Αυτος μπορει να ειναι ενας επιπλεον λογος αλλα θελω να εχετε υποψιν οτι απο ενα σημειο και μετα η ζωη δεν θα ειναι συντομη και δεν θα σας δινεται μονο μια φορα. Και τοτε ακομα το ιδιο πραγμα θα σας λεει: ζηστε, χαρειτε, γευτειτε ολους τους χυμους τής ζωης.

Απο ενα σημειο και μετα η ζωη θα ειναι παντοτινη. Και δεν θα σας δοθει μονο μια φορα αλλα χιλιαδες φορες. Θα μπειτε χιλιαδες φορες σε νεες ψυχες, θα μπειτε χιλιαδες φορες σε νεα σωματα. Θα αγαπησετε και θα αγαπηθειτε χιλιαδες φορες, σε χιλιαδες ζωες, σε χιλιαδες πλανητες και σε χιλιαδες ουρανους.

 

Η εβδομαδα καταργειται σαν ημερολογιακος δεικτης εργασιας και ασκησης και καθιερωνεται η δεκαδα (το δεκαημερο). Τεσσερις απ’ αυτες τις δεκα μερες θα μενετε κα θα εργαζεστε στην υπαιθρο (στο χωριο) και εξι μερες στην πολη. Καθιερωνεται ενα συστημα εργαζομενου τουρισμου ενω η εργασια θα εναλλασσεται διαρκως συμφωνα με ενα συγκεκριμενο προγραμμα.

Ολοι, απο το μικροτερο παιδι μεχρι τον μεγαλυτερο γερο, θα ειναι στην παραγωγη απο την πρωτη μερα που μπορουν μεχρι την τελευταια. Απο την πρωτη στιγμη που αισθανεται ενα παιδι την παρορμηση να εργασθει και να βοηθησει θα ενθαρρυνεται να το κανει. Αυτο το καθεστως που καταφερε να βγαλει κυφηνες και γενεες κυφηνων μας ειναι αχρηστο. Στο καθεστως που θελω εγω οι κυφηνες θα εχουν την τυχη που εχουν και οι κυφηνες στην κυψελη: θα εκδιωκονται και θα αφανιζονται. Τα παιδια μαζι με τα γραμματα θα μαθουν να ειναι φιλοπονα και εργατικα και η ολη παιδεια θα ειναι εργαζομενη (η ιδια η εργασια θα αποτελει σημαντικο(τατο) και αναποσπαστο μερος της παιδειας.

 

Ολοι θα εχουν ισο μεριδιο και δικαιωμα στην τροφη, στην εργασια, στην στεγη, στην ενδυση, στην υποδηση, στην παιδεια και στον ερωτα. Ολες οι αναγκες ολων θα ικανοποιουνται στο ακεραιο. Ολοι σ’ αυτο το καθεστως θα παιρνουν σαν ισοι προς ισους και θα δινουν σαν ισοι προς ισους. Ανισοτητες δεν θα επιτρεψει. Θα οικοδομηθουν νεες πολεις (αυτες που ξερατε ειναι κοπριες και σκουπιδια. Χρειαζεται πολυ περισσοτερα και πολυ διαφορετικα πραγματα για να ειναι μια πολη μια αληθινη και αξια πολη με νεα κτιρια, τοσο για την πολη οσο και για την υπαιθρο και εκει θα μενουν οι πολιτες. Αν εξαιρεσουμε μερικες ωρες, τα κτιρια θα ειναι παντα γεματα. Μια βουη παρομοια με κεινην που ακους μεσα στην κυψελη θα διαχεεται σ’ ολη την επικρατεια -αγροτικη και μη- τού κρατους.

Θα ειναι ενα συστημα που θα δουλευει ασταματητα. Ενα συστημα που δεν θα επιτρεψει ποτε αργιες, αεργιες, ανεργιες ή απεργιες και οπου ο καθενας θα ξερει (και θα εχει) την θεση του σ’ αυτο οπως την ξερει η μελισσα στην κυψελη της.

Θαναι ενα συστημα που θα παραγει διαρκως, που θα παραγει αγαθα, αισθηματα (θετικα παντα) ευγενεια, ανθρωπισμο και πολιτισμο.

Το χρημα, απο ενα σημειο και μετα, καταργειται κι αυτο. Καθε πολιτης θα προσφερει τις υπηρεσιες του στην πολη δωρεαν και η πολη θα ικανοποιει ολες τις αναγκες του, παλι δωρεαν.

Ενα τετιο συστημα θελω εγω και ενα τετιο συστημα σάς προτινω. Οσοι μαθατε στην πολυτελεια και στα πλουτη κανετε καλα να τα ξεχασετε. Μπορει οχι παρανομως και οχι παρατυπως να εισαστε πλουσιοι -οσοι εισαστε- ομως αδικως εισαστε. Γιατι με τα δεδομενα αυτης της κοινωνιας ειναι αναποφευκτο πως με το να γινουν (ή να μεινουν) καπιοι πλουσιοι, καπιοι αλλοι θα γινουν (ή θα μεινουν) φτωχοι. Μονο αν βρεχει ο ουρανος χρημα ή αγαθα (ή αν βγαζει η γη πετρελαιο), μπορουν να γινουν ολοι πλουσιοι. Δυστυχως ομως μονο νερο βρεχει (και χαλαζι και χιονι καποτε που μπορουν να καταστρεψουν οτι δημουργησε η βροχη) και για να γινει το νερο αγαθα και χρημα περνα απο πολλες διαδικασιες.

Αυτο που προτινω και υποσχομαι εγω ειναι μια καλη και σωστη ζωη, μια ζωη που θα βασιζεται στην γνωση και στην ωφελιμοτητα, μια ζωη απλη με απλες και καθημερινες χαρες.

Ζουμε σε μια εποχη οπου εχουμε τα μεσα να μαθουμε το σωστο και το ωφελιμο με απολυτη σχεδον ακριβεια κι εγω θεωρω πως ο ρολος τού πολιτικου ειναι να το επιβαλει. Τιποτα παραπανω και τιποτα λιγοτερο.

Τι να τα κανετε στο κατω κατω τα πλουτη και το χρημα; Ετσι κι αλλιως οι επιτηδειοι βρισκουν παντα τον τροπο για να σας το παρουν, σε οσους το εχουν τελος παντων. Το χειροτερο ομως δεν ειναι αυτο. Το χειροτερο ειναι που σας πηραν την ζωη, σας πηραν την χαρα τής ζωης, σας πηραν την υγια και την αξιοπρεπια σας, κι αυτα τα πηραν απο ολους.

Αυτα που θα χασετε (σπιτια, γη, σαλονια, τραπεζαριες, κοσμικα κεντρα, αυτοκνητα, μηχανες και συσκευες καθε ειδους) σας λεω πως ειναι ενα τιποτα μπροστα σ’ αυτα που θα βρειτε (υγια, ερωτα, ομορφια, ταξη και αρμονια).

 

Εννοειται δηλαδη πως η πολη θα παρει ολα τα χρεη και ολες τις …καταθεσεις σας. Ειλικρινα σας λεω: στο συστημα που σχεδιασα για σας δεν θα σας χρειαστουν.

 

Οσοι θελησουν να τις σηκωσουν και να τις παρουν εκτος Κυπρου, ας τις σηκωσουν. Τους λεω ομως: μαζι με τις καταθεσεις τους να σηκωσουν και τα κοπελλούθκια και τις γυναικες και τις γκομενες τους, κι εκει που θα πανε να αγορασουν και τον ταφο τους γιατι δεν προκειται να επιστρεψουν πισω.

 

Θα αναρωτιεστε: τι γινεται μ’ αυτα που περναμε τωρα;

Τι γινεται με το χρεος μας προς το Διεθνες Νομισματικο Ταμειο;

Ακουστε: σαν πολιτης μ’ αρεσει να ειμαι κυριος. Θελω να καθαριζω τους λογαριασμους μου και δεν θελω να χρωστω σε κανεναν, και το ιδιο θα θελω να κανω σαν αρχηγος και προεδρος σας. Ειναι ζητημα εθνικης αξιοπρεπειας να τους δωσουμε τα λεφτα που μας δανεισαν, και οχι σε 5, σε 10 ή σε 20 χρονια αλλα σε ενα και σε δίο χρονια. Αυτο το ζητημα πρεπει να κλεισει και για μενα και για σας γρηγορα, πολυ γρηγορα. Πρεπει να προχωρησουμε. Πρεπει να τ’ αφουσουμε πισω, πρεπει να το ξεχασουμε οσο πιο γρηγορα γινεται.

Φοβαστε μηπως πεινασετε; Σας λεω: δεν θα πεινασει κανεις περαν τού χρησιμου και του αναγκαιου. Θα κανουμε την γη μας να παραγει.

Θα το δειτε. Κι απο την στιγμη που παραγει η γη και τρεφομαστε κι απο την στιγμη που εχουμε τα σπιτια μας τι να το κανουμε το χρημα;

Σας λεω: εγω προετοιμασα το πνευμα και τα πλανα μου για πολυ χειροτερες καταστασεις. Αυτες δεν ειναι τιποτα.

Αυτο που πρεπει να φοβαστε ειναι το να φορτωθειτε για αλλα πεντε, δεκα, ή εικοσι ή σαραντα χρονια τους ιδιους και παρομοιους πολιτικους αρχοντες. Αυτο να φοβαστε.

Αυτοι θα χαραμισουν και την ζωη σας και οτι απομεινε απο την ζωη σας. Ιδεα δεν εχουν γι’ αυτο που χρειαζεστε σαν ανθρωποι και σαν πολιτες. Θα παραδωσουν και σας και τον πλουτο που εχει η γη σας σ’ ενα ανθρωποφαγο συστημα.

Σας ταπα ξανα: αν σας αρεσουν και αν τους εμπιστευεστε, τοτε χαλαλι σας. Ψηφιστε τους. Διαφορετικα ψηφιστε και αναδειξτε καπιον αλλον, καπιον που αισθανεσθε πως ειναι αθωος και καθαρος απο δημοσιες αμαρτιες, καπιον που σας δινει την εντυπωση πως εχει μια προταση και εναν λογο που μπορει να σας ειναι χρησιμος.

 

Αν το κανετε, αν ψηφισετε εμενα και την προταση μου, τοτε αν το ερμηνευω σωστα, με ψηφιζετε για να προχωρησουμε συμφωνα με το προγραμμα και το σχεδιο μου, πραγμα που για μενα σημαινει: ανατρεπουμε, μεταρυθμιζουμε και αλλαζουε τον κοσμο. Αλλαζουμε το συστημα, αλλαζουμε την θρησκεια μας, αλλαζουμε το συνταγμα μας, αλλαζουμε τις πολεις μας, αλλαζουμε τα χωρια και τα σπιτια μας, αλλαζουμε τις συνηθειες μας, αλλαζουμε τις συμπριφορες και τις νοοτροπιες μας. Τ’ αλλαζουμε ολα.

 

Πώς τ’ αλλαζουμε; Και πώς κανω οσα ισχυριζομαι οτι θα κανω οταν το συνταγμα, η νομοθεσια και η Βουλη (συν η Ευρωπη) ειναι εμποδιο σ’ ολα αυτα;

Πώς αλλιως: μονο σαν δικτατορας.

Αν θυμαστε, οι Ρωμαιοι ειχαν καποτε τον θεσμο τού δικατατορα και τον ενεργοποιουσαν καθε φορα που ειχαν να αντιμετωπισουν εκτακτες καταστασεις.

Αραγε εμεις τωρα, η Κυπρος (και η Ευρωπη και ολος ο κοσμος για μενα. Ταχα δεν το βλεπετε;), δεν αντιμετωπιζει εκτακτες καταστασεις;

Τι αλλο περιμενετε απο την δημοκρατια και απο τους δημοκρατικους (αλλα οχι απαραιτητα και δημοκρατικα εκλελεγμενους) αρχοντες σας; Δεν βλεπετε οτι αποτυχε, οτι απετυχε σε ολα και απετυχε παταγωδως; Ως ποτε θα κρατουμε στην εντατικη ενα καθεστως ετοιμοθανατο, διεφθαρμενο και βρωμικο απο πανω ως κατω. Λιγη ευθανασια δεν βλαπτει.

Σας ζητω λοιπον (οπως σας ζητουσα και πριν. Για μενα οι καταστασεις ηταν απο καιρο εκτακτες. Ετσι τις εκρινα παντα και θεωρω πως ηρθα για τετιες εκτακτες καταστασεις και σχεδιασα και προετοιμαστηκα γι’ αυτες) να με θεωρησετε σ’ αυτη την αναμετρηση πιο πολυ σαν υποψηφιο δικτατορα σας παρα σαν υποψηφιο προεδρο και, παρακαλω, κρινετε με και ψηφιστε με σαν υποψηφιο δικτατορα. Ετσι κι αλλιως, και στα μικρα και στα μεγαλα μου ονειρα για τους ανθρωπους, ενα πραγμα δεν εφυγε ποτε απο το μιαλο μου: το μαγικο ραβδι τού δικτατορα που θα κανει την ταξη να ξεπηδησει μεσα απο το χαος.

 

Δειτε λοιπον την δικη μου προταση, δειτε τον λογο, δειτε τα σχεδια μου και δειτε και μενα. Με ξερετε. Ξερετε και τον λογο και την προταση μου. Ξερετε και την πολη μου και ξερετε και τον κοσμο και το συστημα μου.

Οσα ψεματα κι αν διαδιδουν καθημερινα οι εφημεριδες, τα ραδια και οι τηλεορασεις σας εγω ξερω την αληθια, ετσι οπως την ξερετε και σεις, με ψηφισατε ξανα, η συντριπτικη πλειοψηφια σας (το 73, ναι %) με ψηφισε ξανα. Εσεις το κανατε κι εσεις το ξερετε.

Το τι καναν οι πολιτικοι αρχοντες και ολα τα οργανα τού συστηματος σάς ειναι κι αυτα γνωστα. Σας ρωτω: θα τους αφησετε να τα κανουν ξανα; Θα τα επιτρεψετε ξανα;

Βλεπετε πού σας οδηγησαν και πού σας οδηγουν ακομα.

Η μια παρανομια μετα την αλλη, η μια απατη μετα την αλλη κι η μια συγκαλυψη μετα την αλλη σάς εφερε στο χαος και στην καταστροφη με μαθηματικη ακριβεια. Και σας λεω: αυτα που σας λενε κι ακουτε καθημερινα δεν ειναι τα χειροτερα που σας συμβαινουν. Ειλικρινα: τα χειροτερα δεν περνουν στις Ειδησεις, κι αυτα ειναι αυτα που βιωνετε καθημερινα, την καθε ωρα και την καθε στιγμη. Ειναι αυτα που σας λενε πως δεν ειστε καλα, ειστε δυστυχισμενοι και γινεστε ολοενα και πιο δυστυχισμενοι γιατι σας λειπουν αυτα που σας χρειαζονται για να ειστε ευτυχισμενοι, για να ειστε τελος παντων αυτο που αξιζετε να ειστε σαν ανθρωποι.

Σας ταπα ξανα: αλλαξτε τούς αρχηγους σας και θ’ αλλαξει και το συστημα σας. Αλλαξτε το συστημα σας και θα αλλαξει και η ζωη σας. Δικαιουστε, ναι, μια καλυτερη ζωη και τωρα -οπως και καθε φορα που ημουν υποψηφιος- σας δινω την ευκαιρια να την διεκδικησετε.

Με την ψηφο; Ναι, με την ψηφο, εφοσον αυτη μετρα. Αν βλεπετε ομως πως δεν μετρα, αν βλεπετε πως σ’ αλλον την δινετε εσεις και σ’ αλλον παει, ε τοτε δραστε. Μην μεινετε για παντα τα κοροϊδα τών κρατουντων.

Με παρανομια στην παρανομια; Τι να κανετε; Δεν εχετε αλλη επιλογη. Δεν σας αφησαν αλλη επιλογη. Πρεπει να δρασετε.

Μην συγχυζεστε για το πιος εχει την ευθυνη να δρασει: εσεις ή εγω. Οχι. Εσεις πρεπει να δρασετε. Εγω εχω αλλα καθηκοντα και τα εκπληρωσα στο ακεραιο.

Για την ωρα ομως καντε το ειρηνικο σας καθηκον: ψηφιστε. Ευκολο  ειναι. Κρυβεστε πισω απο το παραβαν και χαραξετε με το στυλο ενα σημαδι και τελιωσε η ιστορια.

Δεν σας στοιχιζει σε τιποτα το να με ψηφισετε.

Και θα το κανετε γιατι οπως και να το δειτε δεν εχετε καλυτερη προταση απο την δικη μου και ουτε θα την εχετε ποτε απο κανεναν.

Το προβλημα ομως ειναι πως μετα που θα ψηφισετε και θα πατε στα σπιτια σας ή στα καφενεια θα αναλαβουν οι επιλεκτοι τού συστηματος. Με σας αποντες θα κανουν οτι θελουν: θα αλλαξουν τις καλπες ή θα μοιρασουν τις ψηφους οπου θελουν εκεινοι. Δεν ταπαμε; Ειναι ολοι μια καλοστημενη πολιτικη συμμορια. Το ξερουν το παιχνιδι καλα. Δεν ημουν το πρωτο θυμα τους (απο της ιδρυσεως της Δημοκρατιας ολοι οι διατελεσθεντες Υπουργοι Εσωτερικων- με πρωτο και καλυτερο τον Τασο Παπαδοπουλο-ηταν ξεφτερια σ’ αυτο) αλλα σιγουρα ημουν το μεγαλυτερο, και θαμαι και τωρα βεβαιως αν δεν αποφασισετε εσεις να φρουρισετε τις καλπες κι αν δεν αποφασισει ο Χριστοφιας να κανει δημοκρατικες εκλογες και να δωσει τις καταλληλες εντολες.

Δικαιολογημενα λοιπον καπιοι απο σας που θα με ψηφισετε τον πρωτο γυρο θελετε να μαθετε τι προτινω για τον δευτερο γυρο.

Τι σας προτινω λοιπον; Σας προτινε, Κυπριοι, την αποχη. Να μην πατε δηλαδη καθολου να ψηφισετε.

Τι να κανω; Προσπαθω να το παιξω κι εγω λιγο φιλειρηνικος. Τι να κανω;

Σας λεω λοιπον να κανετε το ελαχιστο που πρεπει να κανετε, γιατι αν σας πως το μεγιστο (και δικαιοτερο και ανδροπρεπεστερο ισως) τοτε θα πρεπει να σας πω να εκτελεσετε εκατονταδες αστυνομικους (οσους ακριβως επανδρωνουν τα εκλογικα κεντρα και ολους εκεινους που τους δινουν εντολες να κανουν αυτα που κανουν), εκατονταδες κομματικα στελεχη, εκατονταδες προεδρευοντες εκλογικων κεντρων, να εκτελεσετε ολους τους κομματικους αρχηγους, ολους τους δημοσιογραφους που ξερουν την αληθια κι ομως λενε ψεματα, ολους τους καναλαρχες, ολους τους ιδιοκτητες εφημεριδων και εταιριων δημοσκοπησεων -για να μην προσθεσω κι αλλους- και να βαλετε φωτια σε ολα τα κομματικα και κυβερνητικα κτιρια, σε ολα τα καναλια και σε ολες τις εφημεριδες, σε ολες τις εταιριες δημοσκοπησεων και σε ολους τους αστυνομικους σταθμους, σε ολα τα σπιτια, σε ολα τα αυτοκινητα και σε ολη την (κινητη και ακινητη) περιουσια ολων αυτων γιατι αυτο θα τους αξιζε.

Να τους συγχωρουσαμε αν ηταν η πρωτη ή η δευτερη φορα αλλα δεν θαναι. Θαναι η …8^η αν και εφοσον την διαταξουν τα ανωτατα δωματα τών κομματων και της κυβερνησης.

Σκεφτειτε πως θα σκοφτοσασταν εσεις, ο οπιοσδηποτε απο σας, αν του εκαναν αυτα που εκαναν σε μενα;

Ειπαμε αλλωστε (και δεν το κρυβουμε): ενας οραματιστης διπλα στο Οραμα του δημουργιας πρεπει να εχει και ενα οραμα καταστροφης και ολεθρου εαν, βεβαιως, το απαιτησουν οι συνθηκες.

Επισης (ειπαμε): το οραμα μας δεν θα δισταζε να θυσιασει δίο και τρεις και δεκα χιλιαδες (ενοχους οπωσδηποτε) προκειμενου να σωσει εκατομυρια αθωους. Που σε τι φταινε αλλωστε; Που ποθουν και ψηφιζουν ενα συστημα διαφορετικο απο το δικο τους; Που ποθουν και ψηφιζουν εναν κοσμο διαφορετικο απο τον δικο τους ή που ψηφιζουν για ηγετη και αρχηγο τους εναν ανθρωπο καλυτερο απ’ αυτον που θελουν οι κομματικοι αρχοντες;

Σας ειπε ποτε κανεις γιατι να σας το κανουν αυτο; Σας ειπαν πιο ειναι το παραπτωμα και το λαθος σας;

Το τι τους αξιζει λοιπον για οσα εκαναν ή θα κανουν -τους ευχομαι, ειλικρινα τους ευχομαι, να μην τα κανουν- τα ξερετε ολοι, απο τον πρωτο μεχρι τον τελευταιο, και δεν χρειαζεστε εμενα να σας τα πω. Εχετε ολοι καπια δοση τιμης, αξιοπρεπειας, περιφανιας και δικαιοσυνης μεσα σας και ξερετε απ’ αυτα. Ανθρωποι εισαστε. Δεν ειστε προβατα.

Το θεμα δηλαδη δεν ειναι το αν τους αξιζει αυτο ή εκεινο. Οπωσδηποτε τους αξιζει, χιλιες φορες τους αξιζει.

Το θεμα ειναι: μπορειτε να το κανετε;

Δεν σας φαινεται λιγο δυσκολο; Και μηπως ενεχει και τον κινδυνο μαζι με τους ενοχους να την πληρωσουν και αθωοι;

Γι’ αυτο αφηστε το. Καντε το ευκολο, αλλα καντε το. Μην πατε να τους ψηφισετε.

Γιατι για να φτασουμε σε δευτερο γυρο και σε δευτερη Κυριακη, σημαινει πως εκαναν και παλιν οσα εκαναν και πριν: ετοιμασαν -παντα κατοπιν ανωθεν εντολων- απο πριν τα κομματικα και αστυνομικα οργανα αλλες καλπες με ψηφους και αποτελεσμα που αποφασισαν εκεινοι και αντικατεστησαν τις καλπες οπου ψηφισατε εσεις (και που σε καπιο υδατοφραχτη θα καταληξουν και παλι) ή, αν και οπου δεν εγινε αυτο, διαμοιρασαν τις ψηφους που δωσατε σε μενα στους υποψηφιους των κομματων. Μην εχετεκαμια αμφιβολια γι’ αυτο.

Ο καθενας, ειπαμε, ξερει τι θα τους αξιζε να παθουν γι’ αυτο και τι θαπρεπε να κανετε εσεις γι’ αυτο. Δυσκολο αυτο ε; Εστω!

Καντε το ευκολο λοιπον. Αποχη (για τον 2^ο γυρο). Αποχη. Και …τα λεμε.

Κωστας Κυριακου

Ουτοπος

 

2. Απο αναπτυξη δηλαδη μην ανησυχειτε. Ορεξη ναχετε. Ειπαμε: θα οικοδομηθουν νεες πολεις για σας. Για καπια χρονια δηλαδη θα υπαρχει ενας οικοδομικος πυρετος και μια οικοδομικη δραστηριοτητα που δεν την εχετε ζησει ξανα. Ειτε καλως ειτε κακως ειμαστε αναγκασμενοι να το κανουμε. Και θα το κανουμε βεβαιως βασισμενοι σε ενα συγκεκριμενο σχεδιο. Δυστυχως οι πολεις και τα κτιρια που κληρονομησαμε απο το συστημα και απο τους πολιτικους αρχοντες μας δεν μας εξυπηρετουν. Η συντηρηση τους ειναι ασυμφορη και ζημιογονα και για μας και για το περιβαλλον.

Το πραγμα ειναι φανερο: οι πολιτισμοι απετυχαν. Το συστημα απετυχε. Δυστυχως για τους ανθρωπους και για τον χωρο τους κανενας πολιτισμος και κανενα συστημα σε καμια χωρα και σε καμια ηπειρο δεν μπροεσε να δωσει μια σωστη πολη. Η ηλιθιοτητα και η στενοκεφαλια περασαν απο τις μητροπολεις στις αποικιες, απο τους κατακτητες στους κατακτημενους και απο κει σ’ ολο τον κοσμο.

Ολοι ηρθαν, εχεσαν, κατουρησαν και εφυγαν. Ολοι προσθεσαν χαος στο χαος, ασχημια στην ασχημια και βρωμια στην βρωμια. Και σαν να μην εφτανε αυτο, στο πολεοδομικο χαος και στην πολεοδομικη βρωμια ηρθε να προστεθει και η βρωμια (το καυσαεριο) των αυτοκινητων, κατι που, για μενα, αποτελει την χειροτερη οψη τών πολεων σας.

Ασχημο αυτο και για το δερμα και -κυριως- για τα πνευμονια μας, ασχημο για την αισθητικη οψη τής πολης, ομως ειναι και το αλλο: το κρατος παιρνει απο τους φορους πανω στα καυσιμα εκατομυρια ευρω, και παιρνει ολοενα και περισσοτερα οσο ρυπαινουν και οσο ακριβαινουν. Παιρνει απο τα τσιγαρα, αποτα ποτα, απο τις οικοδομες, απο το εμποριο, απο παντου. Πως θα πληρωνονταν τοσοι δημοσιοι υπαλληλοι, πώς θα εδινε τοσα επιδοματα και τοσες συνταξεις; Πώς θα εφτιαχνε δρομους; Πώς θα εφτιαχνε νοσοκομεια και πως θα συντηρουσε ενα συστημα δωρεαν (ή φτηνης, εστω) ιατρικης περιθαλψης για τον λαο;

Για μια επιφανειακη ματια δηλαδη τα αυτοκινητα και τα τσιγαρα και τα ποτα και ολα οσα αποδιδουν ενα καλο φορολογικο κεφαλαιο για το κρατος δειχνουν ναναι αναγκαια κακα.

Πώς θα επιβιωνε οταν συντηρειται αποκλειστικα σχεδον απο τους φορους, και πώς θα εκανε ολ’ αυτα τα πραγματα (που ειναι και λιγα, μπορει να πει κανεις, και το λεω κι εγω απεριφραστα, μπροστα σ’ αυτα που πρεπει να κανει για να ειναι οι πολεις του πραγματικες πολεις (και πραγματικοι καθρεφτες πολιτισμου) και τα χωρια του πραγματικα χωρια.)

Πρεπει να βρει τροπους ωστε να μπορει να λειτουργησει χωρις τελιους φορους. Γαιτι μπορει να συμφερει στην κυβερνηση να παιρνει αυτους τους φορους, ομως δεν συμφερει στην χωρα και στους πολιτες της. Το σωστο ειναι αυτο που συμφερει κι αυτο που συντηρει την κυβερνηση και το προσωπικο της.

Κι εχει κι απο πανω και τους μισθοφορους του να παιρνουν την μεριδα του λεοντος απο την πιτα αυτου του συστηματος, να το ξερουν, κι ομως να απαιτουν περισσοτερα.

Θα μου πειτε: και γιατι να μην απαιτησουν; Οταν θελουν τοσα για να αγορασουν (ή να αλλαζουν, καθε λιγο) και να συντηρουν αυτοκινητο και τοσα για τα καυσιμα του; Οταν θελουν τοσα για να αγορασουν οικοπεδο και τοσα για να χτισουν σπιτι; Οταν θελουν τοσα για εξοχικο και τοσα για βιλλες και διαμερισματα και τοσα για τον κηπο τους, οταν θελουν τοσα για να τα ζεσταινουν τον χειμωνα και να τα κρυαινουν το καλοκαιρι, οταν θελουν τοσα για να φτιαξουν και να συντηρουν πισινα και τοσα για υπηρετρια και κηπουρο, τοτε πώς θα τα βγαλουν σε περας με 4 ή 3 χιλιαδες τον μηνα μισθο;

Αναγκαστικα λοιπον θα απαιτησουν -ολοι πνιγμενοι στο δικιο τους- αυξηση, προαγωγη και μισθο υπουργου και προεδρου και, δοξα τω Θεω, ολοι οι ως τωρα αγωνες τους ευοδωνονταν.

Οσο υπαρχουν τα δανεικα και μπορουσε να τους δωσει το κρατος τούς εδινε. Προκειμενου να αποφυγει τον κινδυνο να τα κλεισουν ολα υποχωρουσε και τους εκανε τα χατηρια. Δεν θα τα πληρωναν δα και απο την τζεπη τους εκεινοι που θα τους τα διναν. Τα δανεικα ναταν καλα.

Φταιμε εμεις ομως που ζητησαμε τα δανεικα και εκεινοι που μας ταδωσαν. Αν δεν μας τα διναν ισως σπαζαμε το κεφαλι μας να βρουμε ενα αλλο συστημα (ενα δωματιο μάς φτανει), που δεν θακανε απαραιτητα τα αυτοκινητα, τις προσωπικες πισινες και τοσα αλλα και θα βασιζοταν στην απο κοινου διαχειρηση τών πραγματων ωστε να πετυχει την μεγιστη δυνατη οικονομια σε καθε ζητημα. Για μενα η λιτοτητα ειναι η λυστη, οσο κι αν φωναζουν καπιοι για το αντιθετο. Αλλα μονο με ενα αλλο, με ενα λιτο συστημα.

Τωρα ομως τι γινεται; Τι γινεται τωρα που δεν εχει καινουρια δανεικα και θελουν και πισω τα παλια οι δανειστες μας;

Ξαφνικα ανακαλυπτουν ολοι πως τα οικοπεδα τους τα αγορασαν με δανεικα λεφτα, τα σπιτια τους ταχτισαν με δανεικα λεφτα, τ’ αυτοκινητα τους τα αγορασαν με δανεικα λεφτα, ντυνονται, τρεφονται, παπουτσωνονται και παιρνουν καυσιμα με δανεικα λεφτα, ολα με δανεικα.

Πώς αλλιως θα δινονταν τετιοι μισθοι, τετια επιδοματα, τετιες επιδοτησεις και τετιες συνταξεις;

Τωρα τι κανουμε; Τωρα που πρεπει να βαλουμε μια ταξη και να νοικοκυρεψουμε τα οικονομικα μας και ανακαλυπτουμε πως ο μισθος που μας αναλογει δεν ειναι αρεκτος ουτε για να καλυψουμε την διατροφη, την ενδυση, την υποδηση και την θερμανση και κρυανση τού σπιτιου μας τι κανουμε;

Και σαν να μην φτανει αυτο εχετε και μενα, εναν αναμεσα σε 10, υποψηφιο προεδρο (αλλα τον μοναδικο υποψηφιο δικτα

 

12. Δεν ανησυχω γι’ αυτο. Ξερω οτι θα το κανετε. Ξερω οτι εκπροσωπω οτι ακιρβως ποθειτε και χρειαζεστε σαν ανθρωποι. Απ’ αυτη την αποψη βλεπω οτι δεν εχετε δευτερη παρομοια επιλογη στο ψηφοδελτιο. Αν ανησυχω για κατι ανησυχω για τους κλεφτες των ψηφων σας και για την αρνηση σας να αντιμετωπισετε αυτους τους κλεφτες.

Επαναλαμβανω: ξερω οτι θα με ψηφισετε. Ειναι καθηκον σας να με ψηφισετε, αλλα (θα σας το πω ειλικρινα και μην με παρεξηγησετε) σαν μαλακες, ανησυχω, φοβαμαι και ανησυχω, θα με ψηφισετε και παλι γιατι ολοι θα ξερετε τι θα κανουν τις ψηφους σας ομως κανεις δεν θα κανει ή δεν θα εχει κανει το παραμικρο για να το αποτρεψει, κανεις δεν θα διαμαρτυρηθει, κανεις δεν θα αντιδρασει, κανεις δεν θα διαδηλωσει και κανεις δεν θα επαναστατησει.

Ολο κι ολο που θα κανετε ειναι να ψηφισετε και να πατε μετα στα σπιτια σας αναμε

 

 

Δευτερο κειμενο

Αν δεν ελευθερωσουμε τα παιδια δεν θα ελευθερωσουμε τους ανθρωπους, κι αν δεν ελευθερωσουμε τους ανθρωπους δεν θα ελευθερσουμε τον κοσμο. Αφιερωμενο στην Ειρηνη.

Κυπριοι, ισως θυμαστε ενα παλιο κειμενο μου που εγραψα το 2000 (ή λιγο πιο νωρις) με αφορμη εναν νομο που ψηφισε τοτε η Βουλη σας και ανεβαζε την ποινη για την παραφυσιν, ειπαν (το κωλογαμησι δηλαδη, για να το πουμε λαϊκα) συνουσια απο 14 χρονια φυλακιση σε ισοβια καθειρξη.

Ειχαν τοτε καταθεσει την προταση οι (δίο, νομζω) γυναικες βουλευτες και ολοι οι …ανδρες το ψηφισαν παμψηφει. Μπραβο τους.

Αναρωτιεμαι ομως: αλλαξαν απο τοτε τον νομο τους ή μηπως ισχυει ακομα;

Μου φαινεται θα ισχυει. Πιος θα τολμουσε να ταραξει εναν τετιο νομο; Και τι δεν θα του φορτωναν!

Αραγε θα κατσει ποτε κανεις να δει μια ταινια χωρις να περιεχει σκηνες «παραφυσιν» (γιατι, ρωτω, παραφυσιν; Μηπως ειναι μη φυσικος ο κωλος, ή μη φυσικο αυτο που μπαινει μεσα στον κωλο; Δεν καταλαβαινω. Εγω νομιζω μη φυσικα ειναι τα προφυλακτικα και τα διαφραγματα.

 

Δεν καταλαβαινω πώς γινεται να διαδραματιζεται μια πραξη ανταξια ισοβιας καθειρξης για την νομοθεσια μιας χωρας μελους τής Ευρωπαϊκης Ενωσης μπροστα στα ματια χιλιαδων και εκατομυριων ανθρωπων και κανεις να μην το καταγγελλει, ουτε καν εκεινες που το υφιστανται. Δεν σας φαινεται παραξενο; Δεν σας φαινεται να υπαρχει κατι τρελλο μ’ αυτο τον νομο;

Αραγε 15 χρονια απο τοτε επιασαν κανεναν ως τωρα; Ηρθε απο τοτε καμια υποθεση στα δικαστηρια; Τι γινεται;

Καημενοι! Ακομα λιγο να ξυπνησουν τ’ αγορια, ακομα λιγο να αντιταξουν απο πανω τους την θεωρια με την οποια φορτωσαν την γενια μας οι ψυχολογοι, οι ψυχαναλυτες και οι παπαδες πως αυτη η πραξη κι αυτη η επιθυμια ειναι αποτελεσμα διαστροφης και ανωμαλιας, και τα κοριτσια που δεν δινουν κωλο δεν θα βρισκουν πλεον κανεναν για να τις θελει.

Μπορει να τις δεχτουν στην αρχη για να μαθουν αν δινει ή αν δεν δινει αλλλα με τις διο και τρεις και τεσσερις φορες που δεν θα δωσει θα της πει: «αντε κοριτσι μου. Πηγαινε στον κυρη σου να σε μαθει και υστερα ερχεσαι», και καλα θα της κανει.

 

Ας κατσουν οι βουλευτες να κανουν μια ερευνα για το τι προτιμουν οι ανθρωποι να βλεπουν ή τι γουσταρουν να κανουν. Αν τοκαναν τοτε θα μαθαιαν πως η «ανωμαλια» ειναι τοσο γενικη που στην πραγματικοτητα θα καταντα ανωμαλια μαλλον το αντιθετο.

Απο τοτε που ψηφιστηκε εκεινος ο νομος -ενας νομος-κεραυνος εν αιθρια- θα περασαν 13-14 χρονια και τωρα μολις πριν κανενα μηνα δηλαδη (ειναι Νοεμβρης) νά που ηρθε ενας αλλος κεραυνος.

Η Ειρηνη Χαραλαμπιδου, βουλευτης τών νεων δυναμεων τού ΑΚΕΛ, κατεθεσε, ακουστηκε προταση νομου με την οποια ζητα ωστε οσοι καταδικαστουν για ερωτικη σχεση με ανηλικο να παρακολουθουνται απο ψυχιατρο τοσο κατα την διαρκεια τής εκτισης τής ποινης τους οσο και μετα.

Αναρωτιεμαι: διαβασε την προθεση μου να κατεβασω το οριο ερωτικης ενηλικιωσης τών παιδιων και θελει να παει κοντρα σε μενα; Τοτε παντως , το 2000, θα ειχα δωσει εγω την αφορμη σε κεινες τις νομοθετιδες για να καταθεσουν εκεινο το νομοσχεδιο. Ηταν η εποχη οπου ειχα αρχισει να …διαφημιζω το κωλογαμησι και σιγουρα κατι θα επεσε στα χερια τους, αν δεν τους το πασαρα κι εγω ο ιδιος.

Τωρα ομως; Ειλικρινα δεν ξερω ή, τωρα που θυμαμαι της εστειλα καποτε ενα βιβλιο μου οπου ειχα μαλιστα σ’ αυτο και μια επιστολη που της εστειλα καποτε, και σε κεινο το βιβλιο ειχα καπιες νυξεις για την παιδοφιλια και την παιδεραστια.

Λετε να τα θυμηθηκε τωρα που ανεβηκε ψηλα και θελει να μας βαλει σε ταξη ή μηπως τής εδωσε αφορμη κανενα καθαρμα που βιασε (ή παραπλανησε) κανενα παιδι και παει να μας κανει κι αυτη τον μεγαλο νομοθετη;

Καλα. Και θα εξισωσει ενα καθαρμα με καπιους ανθρωπους που εχουν ποθο για τα παιδια, κι ισως εναν ερωτικο ποθο, για την ομορφια, την αθωοτητα και την δροσια τους;

Ειναι σαν να εξισωνεις εναν ληστη τραπεζας με καπιον που κερδισε και εχει καπια χρηματα απο την δουλια του.

Γιατι αν κατσεις να ψαξεις, αν ερευνησεις κι αν ανοιξεις τα κεφαλια τών ανθρωπων τοτε θα μαθεις πως ολοι, ολοι ανεξαιρετως, εχουν αδυναμια στην νιοτη, στα παιδια και στα -κατα ενα δημοτικο τραγουδι- τα πρωτα-πρωτα καλλη.

Πριν καπια χρονια επεσε στην αντιληψη μου μια ερευνα για το ποτε πρωτοεκαναν καπια (πού και σε ποσο αριθμο δεν θυμαμαι) κοριτσια ερωτα. Η μεση ηλικια ηταν, αν θυμαμαι καλα, τα 14 με 15 χρονια.

Αν παρουμε λοιπον αυτο τον μεσο ορο και θεωρησουμε πως ανταποκρινεται και στην δικη σου περιπτωση Ειρηνη, και σε ρωτησουμε: πες μας: ηταν 14αρης ή 15αρης ο πρωτος σου εραστης, τι θα μας ελεγες;

Καπως απιθανο μού φαινεται γιατι συνηθως (αν δεν εγιναν ερευνες πανω σ’ αυτο, εγω προτινω να γινουν) οι κοπελλες προτιμουν μεγαλυτερους τους.

Ηταν 16αρης, 17αρης ή 18αρης;

Ας πουμε πως ηταν. Αποδεκτος δηλαδη για την προταση σου γιατι σαν ανηλικος κι αυτος εχει ελαφρυντικα. Δεν εχει ελεγχο των πραξεων και των ορμων του; Αυτο  ειναι ή ειναι κατι αλλο;

Αν τοκανες μ’ εναν 19αρη, ή 20αρη ή 23αρη θαχε προβλημα αν αυτον ετυχε να διαλεξεις για να το κανεις (ειπαμε: οι γυναικες διαλεγουν και αποφασιζουν);

Αν ηταν φανταρος δηλαδη (ή μαθητης που γι’ αυτον ή για κεινον τον λογο εχασε χρονο) ή αν ηταν φοιτητης έ ενας υπαλληλος τραπεζας ή γραφειου θα επρεπε να τον πιασουν, να τον κλεισουν στην φυλακη ή να τον κανουν μονιμο τροφιμο τού ψυχιατριου;

Αυτο θαθελες για τον πρωτο (ή και δευτερο, τριτο ή τεταρτο. Εγω δεν ξερω το ερωτικο ιστορικο σου. Ειπαμε: οι γυναικες αποφασιζουν και με πιον θα πανε και με ποιους θα πανε) εραστη σου Ειρηνακι αν ηταν ενηλικας εκεινος και εσυ ανηλικη;

Ή μηπως κι ειναι αποδεκτος μεχρι τα 23; Ή μηπως μεχρι τα 24 ή τα 25 ισως;

Πιό οριο θετεις τελικα; Ειναι αποδεκτος (απαλλασσεται) στα 25 και οχι στα 26, στα 27, στα 28, στα 30 ή στα 40; (Ή μηπως μπορει να ειναι αποδεκτος και σττα 50 και στα 60 και στα 70 αν πληρωνει καλα;)

Μα γιατι; Τοσα χρονια σ’ αυτο τον κοσμο δεν εμαθες πως ο ερωτας δεν ρωτα και δεν νιαζεται για τα χρονια αυτου που αγαπησαμε; Ουτε φυλο βεβαιως, ουτε φυλη, ουτε εθνικοτητα κι ουτε, ισως, ζωικο ειδος.

Δεν σουτυχε εσενα ποτε να ποθησεις ενα γλυκο αγορακι; Μια γυναικα σαν εσενα ισως ή εναν αλλοεθνη; Κι ισως κι ενα ζωο; ενα ζωο που μπορει να μην ηθελες να κανεις ερωτα μαζι του ομως θαθελες, ισως, να το πνιξεις στα φιλια και στις αγκαλιες κατι, ισως, που δεν το ενιωσες ποτε για κανεναν ανδρα; Δεν σουτυχε; Εγω νομιζω πως σε ολους μπορει να τυχει, και να τυχαινει σε καπιους καθημερινα. Γιατι οχι; Η επαφη μ’ αυτα δεν μπορει να αποκλεισει κανεναν πειρασμο.

Ξεχασες τι εκανε καποτε ο Διας, ο πατερας τών θεων και των ανθρωπων; Ποθησε τοσο εναν κυκνο που μεταμορφωθηκε κι υτος σε κυκνο για να τον αγαπησει. Καποτε ποθησε μια αγελαδα, κι εγινε ταυρος για χαρη της. Και ειναι αληθια, πιστεψε με, καποτε θα το μαθεις, και καποτε πιος ξερει ισως γινουμε και μεις Διες, Ερμηδες, Απολλωνες, ισως παμε και μεις σε καπια αρχαϊκη γη καπου σε καπιο αλλο ηλιακο συστημα και ισως κανουμε και μεις εκει τα δικα μας.

Αραγε δεν ενιωσες ποτε εσυ κανεναν ποθο για ενα …σκυλλακι  ας πουμε; Για ενα σκυλλακι που σε τρελλαινει και σε …καυλωνει και μονο με τον τροπο που σε κοιταζει, που σε μυριζεται ή σου κουναει την ουρα;

Αλλωστε ειναι τοσο ερωτικα αυτα τα ζωα! Τι ειναι μπροστα σ’ αυτα ενας κυκνος ή μια αγελαδα; Συγκρινεται ο ερωτισμος ενος κυκνου ή μιας αγελαδας, με τον ερωτισμο ενος σκυλιου; Ουτε συζητηση.

Ειπαμε: μπορει να μην μπεις στον πειρασμο να κανεις ερωτα μαζι του. Να γινεις εσυ σκυλλιτσα δεν γινεται, ουτε εκεινο να γινει ανδρας, ομως ποτε δεν θα φυγει απο την ψυχη σου το παραπονο γιατι να μην μπορει να γινει ουτε το ενα ουτε το αλλο.

Ειπαμε: ο ερωτας ειναι ο πρωτογενης Θεος τού συμπαντος. Ειναι μερος και μετοχος καθε ζωντανου οργανισμου, υπαρχει μεσα σε καθε ζωντανο οργανισμο και ειναι το κοινο στοιχειο ολων των γηινων οντων, ετσι ακριβως οπως ειναι και το νερο, η γη και ο αερας.

 

Ξερεις αραγε τι κανανε οι παπαδες και οι παππουδες μας στα νιατα τους; Αλλη ζωη τοτε, ξερεις. Στο χωριο, με τα ζωα και τα πτηνα. Γκομενες δεν υπηρχαν τοτε, ουτε τσοντες, ουτε πορνες, ουτε και …πουστηδες. Πως θα εκτονωνονταν λοιπον οι καημενοι;

Ακουσα απο χρονια στο ΡΙΚ μια εκπομπη του μεγαλου μας λαογραφου, του Παυλου Ξιουτα, και ηταν, πιστεψε με, αποκαλυπτικος. Ψαξε στο αρχειο και θα την βρεις.

Τι ελεγε; Αυτο ελεγε: πως η πρωτη γυναικα τού Κυπριου ανδρα εκεινη την εποχη ηταν (πιά νομιζεις;) η …γαουρα. (ναι, ναι. Η γαουρα. Ξερεις. Εκεινο το …συμπαθεστατο τετραποδο). Κι οχι πως ηταν και τοσο απαραιτητο αυτο να τ’ ακουσουμε απο τον Παυλο Ξιουτα. Ειμαστε αλλωστε σε καπια ηλικια, δεν ειμαστε τοσο μακρινοι απο την γενια τών γονιων μας, και ακουσαμε ιστοριες πολλες. Συζυγικες απιστιες, μοιχειες και τετια.

Εκαναν διακριση στις ανηλικες ή τις πηδουσαν ολες αδιακριτως; Και διο αδερφια επιτρεποταν να πηδηξουν την ιδια γαουρα, πατερας και γιος. Τι κανονες υπηρχαν; Ή δεν υπηρχαν κανονεςκαι εκανε ο καθενας οτι ηθελε;

Κι αραγε, σκεφτομαι, απιστιες δεν της εκαναν; Δεν πηγαιναν με μουλαρες; Που να υπηρχε τοτε η τηλεοπτικη πολυφωνια και ο θεματοθηρικος ζηλος καθε δημοσιογραφου και καθε καναλαρχη. Θα ειχαμε θεματα ολκης.

Γι’ αυτο σημειωσε το Ειρηνη: οσους ειναι πανω απο τα 60 (και τους Παφιτες πανω απο τα 50 γιατι αργησαν λιγο να εξαλειφθουν απο την Παφο οι γαουρες) θελω να τους θεωρεις υποπτους. Κοιταζε τους καλα στα ματια και καπια στιγμη θα το δεις. Η πρωτη αγαπη τών ανδρων ειναι αποτυπωμενη σ’ αυτα και με τιποτα δεν φευγει.

Ολοι αυτοι οι ευσεβεις κυριοι που βλεπεις γυρω σου, πολιτικοι και κομματικοι ανδρες και παραγοντες, ολοι οι ανω των 60 ειναι, σου λεω υποπτοι. (της Παφου σου ειπα: ανω τω 50)

Αν εκαμναν οι γαουρες κοπελλουθκια Ειρηνη μου, τοτε με το ανθρωπινο σπερμα που εχουν δεχθει, οι Κυπριοι θα ηταν δεκαπλασιοι, αν οχι εκατονταπλασιοι. Κι αν επιναν μαλιστα και το γαλα της; Θα εμεναν αθανατοι.

Αμε! Και συ να λες τωρα, το 2012, για μια ερωτικη σχεση ανηλικου με ενηλικα; Ελεος Ειρηνη. Ελεος! Εμας θελεις να ευνουχισεις τελικα ή τα παιδια; Και γιατι δεν τα ρωτας κι αυτα αν θελουν να κανουν ερωτα ειτε μεταξυ τους ειτε με καπιον (ή καπιαν ισως, αν ειναι αγορια) μεγαλυτερο ή πολυ μεγαλυτερο τους σε ηλικια, ή να δοκιμασουν, εστω, σε καπια στιγμη τής ζωης τους.

Ειπαμε, αλλωστε: η ηλικια τού αλλου δεν ειναι και δεικτης τού μεγεθους τού σωματος ή του μεγεθους τού εργαλειου ενος ανδρα. Οποτε πιο ειναι το προβλημα; Η ηλικια σού εφταιξε; Ή μηπως και θα μεινει μεσα αν ειναι εκεινος μεγαλος και εκεινη μικρη, ή το αντιθετο;

Γιατι τοσο πεισμα στο να απαγορευθει μια τετια σχεση; Γιατι τοσο πεισμα να τους κλεισεις στην φυλακη και να τους φορτωσεις κι απο πανω και τους ψυχιατρους; Γιατι τοσο πεισμα στο να καταπιεσεις ενα αισθημα που θελει να ολοκληρωθει με μια ερωτικη πραξη.

Απαγορευσε Ειρηνη και τα δημοτικα τραγουδια που μιλανε για παιδικο ερωτα. Εχω υποψιν διο-τρια και θα σου τα θυμισω.

Το πρωτο: μια βοσκοπουλα αγαπησα, μια ζηλεμενη κορη, και την αγαπησα πολυ, ημουν αλαλητο πουλι, δεκα (δεκα Ειρηνη) χρονων αγορι.

Το δευτερο: κατω στον γιαλο, κατω στο περιγιαλι, κορην αγαπω ξανθη και μαυρομματα, δωδεκα (δωδεκα Ειρηνη) χρονων.

Και το τριτο: απο τοπο ξενο κι απ’ αλαργινο ηρθ’ ενα κοριτσι φως μου δωδεκα (δωδεκα, και παλιν, Ειρηνη) χρονων.

Αραγε νομιζεις κι ηταν 12αρης ή 13αρης ή 15αρης ή 18αρης εκεινος που εγραψε τους στιχους ή εβγαλε την μελωδια; Δεν μου φαινεται Ειρηνη. Δεν το νομιζω. Τι να σου πω; Ουτε μου φαινεται ουτε το νομιζω.

 

Ποτε μην υποτιμησεις τον ερωτα γιατι μπορει να σε καταστρεψει οποτε το θελησει. Το εθμα ειναι να μην σου τυχει.

Προς τι η υποκρισια; Μα τι συμβαινει μαζι σου; Αγιαζει κανεις μολις γινει επωνυμος και ισχυρος;

Θα αλλαξεις ταχα με τους νομους την φυση τών πραγματων; Μπορεις να το κανεις; Θα αλλαξεις ή θα σταματησεις την ερωτικη ορμη τών ανθρωπων;

Προς τι τοσος ζηλος; Θελεις μηπως να συμπληρωσεις εκεινη την προταση που ψηφισε η Βουλη το 2000; Και θαναι η προσφορα σου αυτη στην Δημοκρατια, στο εθνος και στην κοινωνια;

Τι επιδιωκεις; Να προστατεψεις τα παιδια απο κατι ανωμαλους σαν και μας;

Γιατι ρε Ερηνακι; Ρωτησες και τα παιδια αν εχουν προβλημα στο να κανουν παιδια με ενηλικες;

Τελικα εμας θελεις να κανεις να φοβομαστε να αγαπησουμε ή τα παιδια; Σε μας θελεις να λιγοστεψεις τις πιθανοτητες να αγαπησουμε ή στα παιδια; Εμας θελεις να κανεις ανικανους και ανεραστους ή τα παιδια; Κριμα ρε Ειρηνη γιατι δειχνεις πολυ ερωτικος τυπος. Ετσι εδειχνες καποτε τουλαχιστον.

Θυμησου με παντως. Την φορα (ή την καθε φορα) που θα σε κοιταξει ενα ολογλυκο αγορι δυνατα στα ματια και θα σου χαμογελασει και συ θα θελησεις να το σφιξεις στην αγκαλια σου, θα σου το πει: κανεις λαθος Ειρηνη.

Τωρα τι εχεις; Τι επαθες Μηπως πρεπει να σε δει και σενα κανενας ψυχιατρος;

Αν ξεχασαμε πως αγαπουν τα παιδια ή πως αγαπουσαμε εμεις σαν παιδια, αυτα μπορουν να μας το θυμισουν.

Θελεις να μας δειξεις με την προταση σου; Πως εισαι κατι αλλο απ’ αυτο που εισαι και απ’ αυτο που δειχνεις;

Για μενα οι ανωμαλοι και οι ανισορροποι ειναι εκεινοι που προσποιουνται πως δεν θελουν αυτο που θελουν ή πως θελουν κατι αλλο απ’ αυτο που θελουν πραγματικα. Ειναι οι δειλοι, οι ψευτες και οι υποκριτες, και αυτοι ακριβως ειναι που εχουν αναγκη απο ψυχιατρο, και οχι εκεινοι που εχουν το θαρρος να εφκρασουν, να εκδηλωσουν και να ολοκληρωσουν μιαν εντονη (αλλα καθολου φυσικη) επιθυμια τους να αγαπησουν εναν αλο ανθρωπο ανεξαρτητως ηλικιας (ή φυλης, φυλου ή εθνικοτητας).

Πρεπει μηπως να τους τιμωρησουμε, να τους κλεισουμε στην φυλακη και να τους διαπομπευσουμε επειδη ο ποθος ή το θαρρος τους ειναι μεγαλυτερο απο το συνηθισμενο;

Τι να κανουμε; Δεν εχουν ολοι το ιδιο θαρρος στο να εξωτερικευσουν το παθος τους. Θα τιμωρησουμε καπιους επειδη εχουν περισσοτερο απο τους αλλους;

Σκεψου τα Ειρηνη ισως κι αλλαξεις γνωμη. Και πιος ξερει; Ισως τοτε κανουμε και σενα μελος τού κλαμπ μας. Στο κατω κατω ειμαστε και η πλειοψηφια, και δεν ειμαστε μονο ανδρες. Το 73% (μην μου πεις πως δεν το ξερεις. Και να μην τοξερες, τωρα που εισαι στο κομμα θα πρεπει να τοχεις μαθει) που με ψηφισε τοσες φορες (εν γνωσει τους, ειμαι σιγουρος, για τις προτασεις μου ολες, ερωτικες και μη) δεν μπορει να ειναι μονο ανδρες. Ειναι και γυναικες προφανως, πολλες γυναικες, κι ισως μαλιστα περισσοτερες τών ανδρων.

Αν οχι τιποτ’ αλλο Ειρηνη θα κρινουν τουλαχιστον πως ειμαι ειλικρινης, το εκτιμουν, και γι’ αυτο με ψηφιζουν. Εσας και τα κομματα σας γιατι να σας ψηφισουν; Που εισαστε ολοι ψευτια, απατη και υποκρισια. Γιατι;

Τοτε, θυμαμαι, που πεθανε η Μελινα Μερκουρη και το ΡΙΚ εκανε (με το στομα τής Ε.Χ.) μια αναδρομη στην ζωη της ειπε πως εγινε γυναικα στα 14 της. Μπορουσε να πει πως πρωτοεκανε ερωτα, αλλα σιγουρα δεν ειπε πως κακοποιηθηκε σεξουαλικα. Απο ποτε ο ερωτας ανηλικων εγινε σεξουαλικη κακοποιηση;

Που λες, πριν λιγο καιρο ειδα απο την Ελληνικη τηλεοραση μια εκπομπη για τον ερωτα στην αρχαια Αθηνα. Ειλικρινα θα ηθελα να σε παραπεμψω και σε κεινην, πλην εκεινης τού αειμνηστου Παυλου Ξιουτα.

Ο ερωτας, τοτε ηταν πιο ανοιχτος, πιο ελευθερος και πιο φιλελευθερος, και τα κοριτσια παντρευονταν ηταν ετοιμα για γαμο (οποτε ετοιμα και για ερωτικη σχεση) απο τα 13 και τα 14 τους χρονια.

Μαθε και τι γινεται τωρα σε χωρες τής Ασιας και της Λατινικης Αμερικης με την παιδικη πορνεια και μαθε και ποσοι Ευρωπαιοι ταξιδευουν εκει γι’ αυτο. Θαχε ενδιαφερον.

Ως προς την υποκρισια, σιγουρα η Χριστιανικη Ευρωπη και η Χριστιανικη (και βορεια) Αμερικη κρατταει τα σκηπτρα και θα μας θελει, ειμαι βεβαιος να τις εχουμε και για προτυπο μας.

 

Ειχαμε μιλις χτες-προχτες ενα θαυμασιο δειγμα αυτης της υποκριτικης κοινωνιας: ο αρχηγος τών μυστικων υπηρεσιων τών Ηνωμενων Πολιτειων τής Αμερικης παραιτηθηκε απο την θεση του γιατι «πιαστηκε» (ετσι γινεται παντα. Το θεμα δεν ειναι το οτι το εκανες ή διανοηθηκες να το κανεις αλλα το οτι πιαστηκες. Δεν μας διαφευγει η επομενη τών 10 εντολων: καντα ολα απ’ την αναποδη, αλλα προσεξε μην σε πιασουν) να εχει εξωσυζυγικη σχεση (σιγα τα ωά).

Στην χωρα που γεννησε και αναδειξε την τσοντα και την ανωμαλια οσο καμια αλλη (και την ευγνωμονουμε γι’ αυτο, απο τα βαθη της καρδιας μας την ευγνωμονουμε. Πως θα περνουσαμε σε τοσο δυσκολους καιρους για τα κεφια μας χωρις γαουρες και χωρις προϋπολογισμο για τις …πουτανες; Πού ναρθουν και χειροτεροι καιροι;)

Υπεβαλε την παραιτηση του και ο προεδρος Ομπαμα την αποδεχτηκε. Και γιατι ρε Ομπαμα; Γιατι δεν φερθηκες λιγο Γαλλος; Γιατι δεν αγνοησες το παραπτωμα του για να αγνοησουμε και μεις το δικο σου;

Τι; Δεν συνεβη ποτε σε σενα ή ταχα δεν θα συμβει; Τι θελεις να μας δειξεις; Πως εσυ δεν ειχες ποτε εξωσυζυγικη σχεση;

Δεν παει πολυς καιρος που ψιθυριζοταν στα καναλια πως καπου ειχες παει και κει ειχες μια τρυφερη σχεση με μια μελαχρινουλα. Μας εδειξαν και την φωτογραφια της. Σωστο …μανουλι. (Για τετιο μανουλι εγω θα αφηνα και την Μισιελ και την προεδρια και ολα τα κοπελλουθκια μου). Τι ειναι μπροστα της η Μισιελ; Ενα τιποτα.

Αν ειναι αληθια κι αν εγινε εν γνωσει της, εγω λεω: μπραβο της! Κι αν μαλιστα σού την «κανονισε» εκεινη, ε τοτε λεω: αυτη ειναι αξια συζυγος προεδρου. Τετια συζυγο θα ηθελα να εχω κι εγω σαν προεδρος. Παντα ειχα αλλωστε, την αποψη πως οι προεδροι, οι αρχηγοι, οι κυβερνητες και οι πρωθυπουργοι πρεπει να εχουν παντοτε το καλυτερο για να προεδρευσουν, να αρχηγευουν, να κυβερνουν και να πρωθυπουργευουν με την ορεξη τους.

 

Αλλοι θρησκοληπτοι βεβαια και οι μουσουλμανοι, σ’ αλλα θεματα ισως, αλλα αυτη ειναι αλλη ιστορια.

Αν μπεις στον κοπο και ερθεις στην Μακουντα, εδω που μενω εγω με τους τσιγγανους, θα δεις τσιγγανες στα 18 τους να εχουν δίο και τρια παιδια, και γυναικες στα 35 τους να εχουν και 10 εγγονια.

Προφανως σαν ανηλικες θα κανουν τα παιδια και σαν ανηλικες θα κανουν ερωτα αλλα δεν ξερω: εκεινος που τις γκαστρωνει ειναι και κεινος ανηλικος; Ή εκεινος που γκαστρωνε τοτε τις Αθηναιες κοπελλιτσες;

Θα μου πεις: αυτο ειναι το ιδεωδες; Οχι δεν ειναι, αλλα πιό ειναι εσενα το προβλημα σου στο να κανουν ερωτα στα 13, στα 14 ή στα 15 τους χρονια οταν η φυση τις εκανε ετοιμες να κανουν παιδια απο τα 12 τους κι απο τα 11 τους κι απο τα 10 τους ισως;

Κι ειναι και το αλλο Ειρηνη: η φυση δεν τους ωριμαζει ολους το ιδιο. Ειναι οπως και με τα φρουτα στα δεντρα. Αλλα τα ωριμαζει γρηγορα, αλλα αργοτερα κι αλλα ακομα πιο αργοτερα.

Κι οπως μπορει να αισθανεται καπιος ωριμος σε κατι σε καπια ηλικια, ενας αλλος να μην αισθανεται. Μπορει καπιος να ειναι και 40 (ισως κι εχεις υποψιν το τραγουδι: κοντευω τα 40 κι ακομα ειμαι παιδι) χρονων κι ομως να μην αισθανεται ωριμος για κατι, να παρει μια πρωτοβουλια για κατι, να εργασθει ισως, να ασκηθει ισως (κι ισως να μην εμαθε ουτε να κολυμπα) ή να κανει ερωτα. Μπορει να ντρεπεται, να φοβαται, να και να, ενω αντιθετα ενα κοριτσι 15 χρονων να αισθανεται ωριμη γι’ αυτο (ειναι ωριμη για παιδια και δεν ειναι ωριμη για ερωτα;). Πρακτικα δηλαδη πιος ειναι ο πιο ωριμος; Εκεινος που εχει τα χρονια και την ηλικια ή εκεινος που εχει την επιθυμια και την ορεξη να κανει αυτο που θελει;

Μπορει δηλαδη αν υπολογισουμε τον χαρακτηρα και του ενος και του αλλου ο μικρος να ειναι πιο ωριμος απο τον μεγαλο ή ισως και να εξισωνονται σε ηλικια γιατι τους εξισωνει και τους ενωνει το αισθημα τους ανεξαρτητα απο το ποτε γεννηθηκε ο ενας και ποτε ο αλλος.

Εχει μεγαλους ανθρωπους που αισθανονται παιδια, συναναστρεφονται με παιδια κι εχουν ιδεες και αισθηματα παιδιων. Γινεται λοιπον να μην αγαπουν και να μην ερωτευονται τα παιδια; Γινεται να μην αγαπουν αυτα τα οντα ππου ξεχειλιζουν απο χαρη, αθωοτητα και φρεσκαδα; Μωρε οι προγονοι μας αγαπουσαν τις γαϊδουρες και δεν θα αγαπησουμε εμεις τα παιδια;

 

Δεν μιλουν εκεινα; Ειρηνη θα μιλησω εγω. Θα μιλησω εγω γι’ αυτα. Θα μιλησω εγω που αισθανομαι πως τα διαβαζω και τα καταλαβαινω καλυτερα απο σας.

Επειδη δηλαδη, ειναι ο αδυνατος κρικος τής κοινωνιας και επειδη τα ταϊζουμε και τα ποτιζουμε θα τα κανουμε οτι θελουμε εμεις και σε ολα η υποκριτικη τακτικη τού συστηματος;

Δεν ειναι ετσι κοριτσι μου. Τα σκασαμε, τα πρηξαμε, τα παραμορφωσαμε, και τα παραμορφωσαμε κυριως γιατι τους στερουμε το δικαιωμα να αγαπησουν, και να αγαπησουν μ’ εναν τροπο γηινο, με τις αισθησεις τους δηλαδη.

Οσο συνεχιζουμε αυτο το βιολι κακο τους κανουμε, κακο κανουμε και σε μας και στον κοσμο.

Το δικο μου συστημα Ειρηνη θα τους χειριστει σαν ενηλικες, ενηλικες κοινωνικα, πολιτικα και ερωτικα. Και θα τους δωσει και δικαιωματα και καθηκοντα. Δεν θα καπνισουν, δεν θα πιουν (αλκοολ), δεν θα παρουν ναρκωτικα, δεν και δεν (γιατι αυτα κρινω οτι τους κανουν κακο) αλλα θα αγαπησουν και θα αγαπηθουν (γιατι αυτο κρινω οτι τους κανει καλο) οπως ακριβως και οι ενηλικες.

Στεροντας απο τα παιδια τον ερωτα στερουμε απο μας και απο τον κοσμο μια αστειρευτη πηγη χαρας, ομορφιας και απολαυσης.

Καταντησατε τους ανθρωπους να μην εχουν ορεξη να φανε, να μην εχουν ορεξη να πιουν νερου, να μην εχουν ορεξη να αναπνευσουν. Και πού ναχουν ορεξη για ερωτα;

Αντι λοιπον να τους βοηθησουμε να κανουν ορεξη και γι’ αυτο και για κεινο νά τι τους κανουμε με το συστημα και με τους νομους του: τους κοβουμε και εκεινη την ελαχιστη που τους απομεινε.

Εγω εχω την αποψη πως πρεπει να τους δωσουμε κινητρα ωστε να κανουν ορεξη και να φανε και να πιουν και να αναπνευσουν και να αγαπησουν, και τα παιδια θα μπορουσαν να συμβαλουν απεριοριστα σ’ αυτο.

Αν αγαπαμε πολυ τα παιδια κι αν τ’ αγαπαμε και μ’ εναν ερωτικο προσανατολισμο, γουστο μας. Αν ειμαστε παιδεραστες ή παιδοφιλοι, παλι γουστο μας. Ασε μας στο παθος και στον ποθο μας. Γιτι δεν πιανεις καλυτερα τους ζωοφιλους;

Κι εχουν και σωματεια εκεινοι. Αυτους να πιασεις. Γι’ αυτο αλλαξε λιγο την προταση σου, δωσ’ της και αναδρομικη ισχυ και θα δεις ποσους θα πιασεις. Εμας δυσκολα μας πιανεις. Εμεις προσεχουμε. Φοβομαστε τον διασυρμο και την διαπομπευση.

Εμεις τα θελουμε μετοχους στα αγαθα της ζωης, και τα θελουμε με ευγενεια και σεβασμο προς το αντικειμενο του ποθου μας. Δεν ειμαστε κακοποιοι.

 

Γι’ αυτο ασε μας ρε κοριτσι μου. Ασε τον ερωτα μας ησυχο και κοιταξε να βαλεις σε ταξη την Οικονομια. Εκει ειναι που χρειαζονται κανονες. Εκει ειναι που χρειαζονται προτασεις κι εκει σε χρειαζεται η χωρα κι εκει να διαπραξεις. Ασε τον ερωτα ελευθερο. Αστον να αυτορυθμιστει. Αρκετους νομους εχουμε.

Σε τι σου φταιξαμε εμεις; Σε τι σου φταιξαμε και θελει σαν να μας κουβαλας και στους ψυχιατρους; Δεν αρκει που μας πρηξανε με την θρησκεια και τις παραδοσεις τους εχουμε απο πανω και τις προτασεις σου.

Γιατι; Δεν μας φτανουν ολα τ’ αλλα; Δεν μας φτανει τοσο κακο; Δεν μας φτανει τοση κριση; Θα μας φορτωσεις και τους ψυχιατρους; Αρκετοι δεν μας τους φορτωσαν οι αλλοι;

Πιασε τούς βιαστες, Ειρηνη. Παρε τούς βιαστες στους ψυχιατρους γιατι εμεις δεν ειμαστε βιαστες. Ειμαστε, ενταξει, λιγο ανωμαλοι αλλα οχι βιαστες (προς Θεου!). Εμεις αυτο που θελουμε το θελουμε νομιμα. Γι’ αυτο, ειπαμε, αντιτασσουμε αλλους νομους στους νομους σας, αντιτασσουμε αλλο συστημα στο συστημα σας, αλλα ηθη στα ηθη σας, αλλους θεσμους στους θεσμους σας, αλλη θρησκεια στην θρησκεια σας, αλλες πολεις στις πολεις σας και αλλο κρατος στο κρατος σας.

Δεν ειμαστε τιποτα κακοποιοι, αλκοολικοι, ναρκομανεις ή παρανοϊκοι και μην παιρνεις σαν αφορμη μια μεμονωμενη περιπτωση για να μας φιμωσεις κι αλλο και να σφιξεις κι αλλο την θηλια γυρω απο τον λαιμο μας.

Εμεις θελουμε μονο να αγαπησουμε κι να αγαπηθουμε με αμοιβαια, παντα, συναινεση. Θελουμε να ζησουμε. Θελουμε με την αγαπη και με τον ερωτα να γεμισουμε το κενο που ανοιξε αυτος ο κοσμος και αυτο το συστημα μεσα μας.

Αρκετα πνιγμενοι ειμαστε ηδη. Χαλαρωσε μας την θηλια. Ελεος! Αρκετα ανικανους μάς κανατε ηδη, και αρκετα …μαλακες οσους αντεχουμε ακομα.

Εμεις θελουμε ενα συστημα που να μας βοηθαει να ζησουμε. Θελουμε νομους και προτασεις νομους που να μας βοηθανε να ζησουμε.

Αντ’ αυτου τι βρισκουμε; Ενα συστημα και αντιπροσωπους τού συστηματος που θελουν να μας φορτωσουν με ενοχες για τον πιο ζωντανο ποθο που εχουμε μεσα μας, να μας κλεισουν στις φυλακες αν μας πιασετε βεβαια, αλλα αντε: λιγος φοβος ειναι κι αυτος; και να μας φορτωσουν κι απο πανω και τους ψυχιατρους.

Υστερα υπαρχει και το αλλο θεμα, κι αυτο ειναι ο λογος τού Κυριου υμων Ιησου Χριστου. Με το μερος του εισαι; Γιατι για κεινον, και μονο η επιθυμια για μια πραξη ισοδυναμει με την εκτελεση της.

Αλιμονο μας δηλαδη αν το παρουμε τοις μετρητοις γιατι ειναι και ο Θεος απο πανω ο οποιος βλεπει και καταγραφει (αυτο λεει η θρησκεια μας κι εγω την πιστευω σ’ αυτο) και τις πραξεις και τους διαλογισμους μας ολους.

Τιποτα δεν μας σωζει δηλαδη. Ταχα μπορουμε να ξεφυγουμε απο το βλεμμα τού Θεου; Δεν μπορουμε. Η τεχνολογια του ειναι κατα δισεκατομυρια ετη πιο προηγμενη απο την δικη μας.

Αν πει και κρινει μαλιστα κι ο Θεος με το μετρο που κρινεις εσυ Ειρηνακι και καταθεσει προτασεις συμφωνα με τις προτασεις σου, τοτε διπλα αλιμονο μας. Θα βγαλουμε και αυτη την ζωη μας και την αλλη με τους ψυχιατρους στο προσκεφαλο μας.

Ελεος ρε Ειρηνη. Δεν μας λυπασαι; Εμεις να ζησουμε θελουμε, ν’ αγαπησουμε και να ερωτευθουμε. Σε τι φταιμε γι’ αυτο και θελεις να μας κανεις πελατεια τών ψυχιατρων;

Ας μας εκανε ο θεος πετρα (δεν εχεις καμια προταση γι’ αυτο;) για να μην ποθουμε τιποτα. Τι ηθελε και μας εκανε ανθρωπους;

Στην κολαση μάς βαζεις Ειρηνη, οταν εμεις θελουμε να μπουμε (και να βαλουμε και σενα μεσα. Χωρις εσενα, τι να τον κανουμε;) στον Παραδεισο.

Κι ειπαμε: Παραδεισος χωρις τα παιδια, χωρις την νιοτη και χωρις την δροσια και την αθωοτητα τής νιοτης δεν γινεται. Και δεν ειναι, νομιζω, τυχαιο που οι αρχαιοι Ελληνες παρισταναν τον ερωτα σαν παιδι (με φτερα ή οχι δεν εχει σημασια).

Ταχα δεν βλεπουμε πως γινονται οι γυναικες μετα τα 18 τους (και πιο νωρις ακομα δυστυχως). Το παιζουν εξυπνες, ψηλομυτες, συμφεροντολογες, υπολογιστριες (σαν γυναικα θα ξερεις και συ τετιους υπολογισμους), κι αρκετες το παιζουν και …ανδρες.

Γι’ αυτο ασε μας, σε παρακαλουμε, να προσπαθησουμε (και) με τις ανηλικες, ισως και γελασουμε καμιας κι ισως και γευτουμε κατι απο τους απαγορευμενους απο το συστημα σας καρπους.

Προτιμας μηπως να το κανουμε μοινοι μας (ολοι μονοι μας) ή μας θελεις να πληρωνουμε και κανενα 30ευρω, 40ευρω ή 50ευρω στις Ρουμανες, στις Μολδαβες, στις Ρωσσιδες, στις Φιλιππινεζες, ή στις Βιετναμεζες (και πού θα παει τοτε η οικονομια; Θα τα παραδωσουμε ολα στην καθε  που ξερει να συνδυαζει το τερπνο με το ωφελιμο; Θαταν παλαβες αν δεν το εκαναν. Αφου βλεπουν οτι πληρωνουμε γι’ αυτο, τοτε γιατι να μην πληρωθουν; Κι αν το καλοσκεφτεις, ισως ναναι και φτηνα (για τον Παραδεισο μιλαμε) αν λογαριασεις πως διατηρουμε και την αναμνηση τού σωματος που αγαπησαμε) καθε φορα που θα μας ερχεται η αναγκη, ν’ αδιασουμε τ’ αυγα μας; (ξερεις: οι τροφες (ιδιως οι φυσικες τροφες) εχουν ερωτογονες ουσιες, κι αυτες μάς τα γεμιζουνε. Αν αθλεισαι μαλιστα και αν εργαζεσαι και λιγο μυικα, τοτε τις επεξεργαζεται καλυτερα ο οργανισμος και σε κανει …Δια. Ή μηπως θελεις να το κανουμε παντα μονοι μας και να τ’ αδιαζουμε και προληπτικα (πρωι, μεσημερι και βραδυ) για να μην μπαινουμε στον πειρασμο να θυμησουμε απαγορευμενους καρπους. Ανηλικες, αγελαδες, κυκνους ή γαουρες. Θελεις ν’ ακουσεις κι’ αλλα; Θα σου πω.

Κοιταξε, ξερεις την μανια μου για την Νεα Γη, τον Παραδεισο και την Βασιλεια των Ουρανων (προκειται για το ιδιο πραγμα διατυπωμενο διαφορετικα). Παντα με προβληματιζε το πώς θα ειναι η ζωη και πώς οι ανθρωποι σε κεινο τον κοσμο οπου θα εχουν αναστηθει οι νεκροι, η γη θα ειναι πληρης και πλεον δεν θα γενιουινται νεα παιδια σ’ αυτην.

Για χρονια σκεφτομουν και ελεγα πως θα ζουμε και θα υπαρχουμε στην πιο ακτινοβολα νεοτητα μας.

Δεν θαταν κι ασχημο βεβαια (αλιμονο) αλλα απ καπια στιγμη (προσφατη σχετικα, οχι πολυ μακρινη) αρχισα να μην το βλεπω και τοσο δικαιο. Σκεφτομουν οτι θαταν καπως βαρετο και μονοτονο το να μενουμε παντα ιδιοι και να μην αλλαζουμε καθολου και ναταν και παντα ιδιο κι οι συνανθρωποι μας. Τοτε θα χανοταν η …ποικιλια.

Βλεποντας μαλιστα και τα παιδια (ειπαμε: την χαρη, την δροσια και την αθωοτητα τους) σκεφτομουν: θα στερησουμε απο τον Παραδεισο αυτη την χαρη, αυτη την δροσια κι αυτη την αθωοτητα; Πολυ φτωχος δεν θαταν τοτε ο Παραδεισος μας;

Ετσι κι ετσι λοιπον υπηρξε η μεταστροφη.

Τι φανταζομαι τωρα πώς θα γινει;

Να: πες πως ανταμωθηκαν διο ανθρωποι μια συγκεκριμενη στιγμη και ενιωσαν την αναγκη να ερθουν πιο κοντα και να αγαπηθουν.

Μπορει εκεινη την στιγμη να το κανουν ετσι οπως συναντηθηκαν, με την μορφη που πρωτοειδε ο ενας τον αλλον, ομως μπορει σε καπια αλλη στιγμη που θα θελησουν να ξανααγαπηθουν να ρωτησει ο ενας: πώς με θελεις; Κι εκεινος να πει: σαν μια παιδουλα 15 χρονων. Ή σε μια αλλη φαση: 10 χρονων. Ή 5 χρονων. Κι ο αλλος να πει: εσυ πώς θελεις εμενα; Καταλαβαινεις. Τι θα κανουν; Οτι θελουν θα κανουν. Μην μου θελεις να μπεις παλι μεσ’ τα σκελια τους γιατι ειναι αδιακρισια. Ειτε δυστυχως ειτε ευτυχως φτιαχτηκαμε για να αγαπαμε και να ποθουμε καπιοον ανεξαρτητως ηλικιας (ακομα κι ενα βρεφος -ειτε δικο μας ειτε ξενο- οταν μας αρεσει πολυ θελουμε να το «φαμε»). Οτι κανουν θ’ αρμοζει στην αγαπη, σ’ αυτο που τους εφερε κοντα. Ζημια να μην παθει κανεις και τα αλλα ειναι δικη τους υποθεση. Ετσι κι αλλιως τούς κανονες θα τους βαζει ο Θεος και οχι η Ειρηνη.

Ή ακομα: σαν αγορι ή σαν κοριτσι. Σαν ενα ωριμο ανδρα ή σαν μια ωριμη γυναικα.

Ή (πιθανο κι αυτο. Δεν το αποκλειω): σαν κυκνο ή σαν …αγελαδα (Δια μεγαλε ανωμαλε, μεγαλε δασκαλε μας).

Θα ειναι ενας μαγικος κοσμος. Θα θελουμε ν’ αλλαζουμε ηλικια και θ’ αλλαζουμε. Θα θελουμε ν’ αλλαζουμε φυλο (ή χρωμα ή ή ή) και θ’ αλλαζουμε. Θα θελουμε (πιθανο λεω. Δεν το αποκλειω) ν’ αλλαζουμε σε αλλο ζωικο ειδος και θ’ αλλαζουμε. Θα ζησουμε τον ερωτα σε ολες του τις διαστασεις και σε ολες του τις αποχρωσεις γιατι θα εχουμε προικισθει με νεες δυνατοτητες. Θα εχουμε γινει …θεοι. Ακους;

Γι’ αυτο σου λεω Ειρηνη: ποτε -μα ποτε- μην προκαλεις τούς ανωμαλους κι ιδιως ανωμαλους σαν εμενα. Δεν ξερεις τι θα σε βρει.

Επειτα ειναι και ενα αλλο ζητημα για το οποιο εχω αποριες και θελω να μου το ξεκαθαρισεις: τι γινεται με την περιπτωση που καπιος ανηλικος (ανδρας, αγορι κανει ερωτα με εναν, ας το πω, ομοφυλοφυλο (ξερεις: με ανδρα που θελει να κανει ερωτα σαν …γυναικα); Ας πουμε πως θελει να δοκιμασει το εργαλειο του, οι συνομιληκες του δεν θελουν να το κανουν, χρηματα δεν εχει για να παει με μια επαγγελματια ενω κανοντας το με τον …ανδρα μπορει (ξερεις) να παρει και ενα χαρτζηλικι απ’ αυτον.

Συμβαινουν αυτα. Δεν νομιζω να τ’ ακους πρωτη φορα. Δεν νομιζω να σε σοκαρω.

Εδω μπορει να πεις: αστο, δεν ειναι τιποτα. Συμβαινουν αυτα.

Αν ομως, αν, προσεξε: αν ο ενηλικας παιξει τον ρολο τού ανδρα και ο νεαρος τον ρολο τής γυναικας τι γινεται; Ειναι αποτροπαιο τοτε; Περισσοτερο (ή λιγοτερο) αποτροπαιο απο την πρωτη περιπτωση;

Μου φαινεται εδω θα πεις: αυτο ειναι σεξουαλικη κακοποιηση παιδιου. Ειναι αποπλανηση ανηλικου, βιασμος, ισως, αν τον «πεισετε» γι’ αυτο.

Ε τοτε: τρεξετε καναλια. Τρεξε αστυνομια, τρεξε Ειρηνη, τρεξε, τρεξε, τρεξε. Πιαστον, πιαστον, πιαστον. Στασου στο υψος σου. Εδωσε θελει η κοινωνια. Σωσε την.

Επειτα: αν το κανει ανηλικος (ανδρας, αγορι. Ξερεις) με ενηλικη γυναικα (30 ας πουμε, ή 40, ή 50, ή 60 χρονων) τι προτινεις; Τ’ αφηνεις αν ειναι καπια που δεν εχεις διαφορες μαζι της και της βγαζεις τα ματια αν ειναι καπια που δεν την χωνευεις; Τι γινεται;

 

Αν ο ανηλικος εχει πολλες τριχες και ο ενηλικος λιγες (γιατι ειναι και οι τριχες ενας δεικτης ωριμοτητας), τοτε τι γινεται;

Υπαρχουν ελαφρυντικα για τον ενηλικα;

Αν εχει μουστακι ή μουσι ή γενια αλλαζει τιποτα ή οχι; Αν εχει μακρια μαλια, σαν γυναικας, αν φοραει σκουλαρηκι ή αν εχει και το εργαλειο του και βυζια ή αν η φωνη του ειναι λεπτη σαν γυναικας; Ή αν αντι ντιγκο χρηιμοποιησει μονο δακτυλο, τοτε τι γινεται; Ή αν της βαλει κι εκεινος μονο δακτυλο, και οχι το εργαλειο του τοτε τι; Κι αν της το βαλει στον κωλο αντι στο μουνι θα εχει διαφορετικη αντιμετωπιση; Κι αν μεινουμε μονο στο γλειψιμο ή μονο στα χαδολογηματα; Παμε φυλακη και γλυτωνουμε τον ψυχιατρο ή παμε ψυχιατρο και γλυτωνουμε την φυλακη;

Αν εχει μουστακι; Κι αν εχει και μουσι; Ή αν εχει μουσι και δεν εχει μουστακι;

Κι αν ο ενηλικας τοκανε ταυτοχρονα με δίο ανηλικες; Ή αν τοκανε μ’ ενα κοριτσι και ενα αγορι;

Αυτα πρεπει να τα ξεκαθαρισεις στο νομοσχεδιο σου.

 

Αν ειναι το αγορι 15 χρονων και η γυναικα 19 ή 20 τι γινεται;

 

Ή αν το κανει κοριτσι (ανηλικο) με ανδρα (ενηλικο) και κατα την ερωτικη συνερυρεση τους παιξει το κοριτσι τον ρολο τού ανδρα και ο ανδρας τον ρολο τής γυναικας;

Αν ειδες λιγη τσοντα θα ειδες ισως καπιες γυναικες να ζωνονται ενα εργαλειο (ντιγκο το λενε; Δεν ειμαι σιγουρος) και να πηδανε αλλες γυναικες. Μ’ αυτο το εργαλειο θα μπορουσαν να πηδηξουν και ανδρα, αν το θελουν και οι διο. Ισως να μην ειμαι καμρια απο την αληθια αν σου πω πως ολες οι γυναικες θελουν (γενικα πιστευω πως στην ουσια ειμαστε ολοι, ειτε ειμαστε ανδρες και εχουμε αυτο -και το αλλο που ειναι κοινο και σε ανδρες και σε γυναικες- το εργαλειο, ειτε ειμαστε γυναικες και εχουμε το αλλο (συν το κοινο, ενα εργαλειο που το χειριζομαστε ετσι (στα πλαισια των φυσικων μας αναγκων) και αλλιως (στην περιπτωση που θελουμε να επεκτεινουμε την χρηση του και το χειριζομαστε, οσοι το χειριζομαστε και σαν ερωτικο εργαλειο). Ξερεις) ειμαστε αναμικτοι) να πηδηξουν τούς ανδρες (τους ή οχι!) ή τουλαχιστον, ολες θελουν να τους δουν να πηδιουνται, και -σημειωσε κι αυτο- ολοι οι ανδρες θελουν να πηδηχτουν (απο γυναικες πιο πολυ). Η διαφορα τους εγκειται μαλλον στο οτι καπιοι το παραδεχονται και καπιοι οχι, και καπιοι το κανουν και καπιοι οχι. Στο βαθος ειμαστε ιδιοι. Απ’ εξω υπερτερει το ενα εις βαρος του αλλου αλλα στην ουσια ειμαστε το ιδιο πραγμα.

 

Ειναι κατι που το κανουμε ολοι, ανδρες και γυναικες, ολα τα ζωα. Ολοι. Και οι ανωνυμοι και οι επωνυμοι. Βουλευτες, υπουργοι, προεδροι, πρωθυπουργοι, γενικοι γραμματεις, αντιπροεδροι, αναπληρωτες προεδροι κοκ. Ο καθενας μπορει αμα το θελει να φαντασθει τον αλλον την ωρα που το κανει και ειναι σε θεση να νιωσει πως νιωθει εκεινος που το κανει γιατι το κανει και ο ιδιος.

Αν ντροπιαζει καπιον αυτο, τοτε ας τερματισει τις ημερες του σ’ αυτη την γη γιατι ετσι ειναι η ζωη και ετσι μπορουμε να λειτουργησουμε σ’ αυτην. Τρωμε, αφομοιωνουμε την τροφη μας, χεζουμε και,αν δεν ταλαιπωρουμαστε απο καπιο σχετικο προβλημα υγιας κι αν το καλοσκεφτουμε, μας αρεσει κιολας, σ’ ολους μας αρεσει και σ’ ολους μας δινει μια γευση για το πώς θα νιωθαμε αν εκτος απο τα σκατα μας ειχαμε και κατι αλλο στον κωλο μας.

Αν μαλιστα ησουν ανδρας θα μπορουσες να διαπιστωσεις πως το μπροστινο και το πισινο σου εργαλειο ειναι ενα πραγμα στην ουσια (ειναι ενωμενα). Μπορεις να πεις: ξεκινα απο το πεος και καταληγει στον κωλο, ή το αντιστροφο: ξεκινα απο τον κωλο και καταληγει στο πεος.

Πώς τακανε ε ο πλαστης μας;

Παντως μ’ εβαλε σε σκεψεις αυτο οταν το διαπιστωσα (κι εγω) πριν καμια 25ρια χρονια. Μηπως, λεω, αυτο το ενα εργαλειο θελει μ’ αυτη την ανατομικη κατασκευη του να μας δειξει πως ειναι κατασκευασμενο και ικανο τοσο για ενεργητικης οσο και για παθητικης μορφης ηδονες;

Αν δεν το δειχνω παντως εγω, το δειχνουν εκατομυρια ανδρες (και γυναικες) σ’ ολο τον κοσμο πως γινεται. Και μπραβο τους. Εγω το λεω και το επαναλαμβανω: τους θαυμαζω γι’ αυτο, και πιο πολυ, ισως, γιατι εχουν το θαρρος να κανουν κατι που εγω δεν εχω το θαρρος να το κανω. (και εδω μπορεις να φαντασθεις τον καθενα οταν το κανει και μπορεις να νιωσεις και εδω πώς νιωθουν. Οπιος, λεω, χεζει ειναι κατα το ημισυ …πουστης (πουστης-ομοφυλοφιλος. Για μενα ειναι παρεξηγημενη εννοια. Προκειται απλα για ανθρωπους που θελουν (που ολοι θελουμε, ειπα), το θελουν πιο πολυ, ισως, απο αλλους ή που εχουν το θαρρος να κανουν ετσι ερωτα, να πηδηχτουν δηλαδη απο τον κωλο. Κατα την αποψη μου (κρινοντας, μπορειτε να πειτε, εξ ιδιων) απο γυναικες θελουν να πηδηχτουν (αν και το ιδανικο τους, βεβαιως, θα ηταν να γινουν γυναικες και να πηδηχτουν απο ανδρες) αλλα για εντελως πρακτικους λογους πηδιουνται απο ανδρες.

 

Τι γινεται λοιπον σ’ αυτη την περιπτωση;

Και τι γινεται αν παει μια …γυναικαρα (των 1.80 ας πουμε) 15-16 χρονων μ’ εναν μικροσωμο ανδρα που την εχει σαν το …γαριδακι ή με καπιον μεγαλοσωμο που την εχει επισης …μικρη; Θα τον κρινεις με βαση το πιστοποιητικο γεννησης του, με βαση τα γκριζα του, ισως, μαλια ή με κατι αλλο;

θα μας τρελλανετε τελικα με τις προτασεις σας. Αυτες θα μας στειλουν στον ψυχιατρο.

 

Κι αν, παλι, το κανει αγορι με αγορι; Αν το ενα ειναι 15 χρονων και το αλλο 19 ή 20; Πώς θα το χειριστεις; Πώς θα το χειριστεις αν τον ρολο τού ανδρα τον παιζει ο 15αρης πώς αν τον παιζει ο 20αρης και πώς αν παιζουν και οι δίο διπλο ρολο; Αλιμονο τους αν τους πιασεις ε;

Ντρεπονται ξιντρεπονται συμβαινουν αυτα μεταξυ των αγοριων -και το ξερεις- ετσι οπως συμβαινουν και μεταξυ των κοριτσιων.

Ειπαμε: ερως ανικατε μαχαν.

Ο αναμαρτητος πρωτος τον λιθον βαλετω.

Γι’ αυτο αστους αυτους το παραπτωμα «τους για να σου αφησουν και κεινοι το δικο σου.

Μην με παρεξηγησεις. Θα το διατυπωσω αλλιως: αςπαραβλεψουμε το «παραπτωμα» τους για να παραβλεψουν και κεινοι το δικο μας. Σε ολους μπορει να τυχει.

Με την θεληση τους θα το εκαναν, και ο ενας και ο αλλος, και ο ενηλικος και ο ανηλικος. Τι μετρας τα χρονια τωρα; Ο χρονος κινειται. Δεν το καταλαβες ακομα;

Μηπως τα παιδια ειναι οντα ενος αλλου πλανητη; Οχι δεν ειναι. Αντιθετα ειναι σαν εμας, και ειναι τα πιο ζωντανα και τα πιο ερωτικα. Εχουν πιο πολλη αναγκη απο μας να αγαπησουν και να αγαπηθουν. Και δεν την εχουν αυτη την αναγκη μονο σαν βρεφη αλλα και σαν νηπια και σαν παιδια και σαν εφηβοι. Αρχιζουν με τα χαδάκια και τα φιλακια αλλα στην εξελιξη προχωρουν και στα αλλα και μεις σαν συμμετοχοι τους στον κοσμο και στον ερωτα μπορουμε να τα αγαπαμε λιγο σαν πατερες, λιγο σαν θειοι, λιγο σαν ξαδελφια, λιγο σαν αδελφια, σαν φιλοι ή σαν εραστες.

Αραγε το προβλημα το εχουν τελικα εκεινοι που εχουν αισθηματα για τα παιδια, οι ευαισθητοι, στο καλλος και στην ομορφια ανθρωποι, οι καλλιτεχνικες φυσεις, οι ζεστοι ανθρωποι, οι καλυτεροι, σε τελευταια αναλυση, εκτιμητες και δεκτες της παιδικης ακτινοβολιας ή μηπως οι ψυχροι, αναισθητοι, αταλαντοι και ανεραστοι ανθρωποι;

Οπιος αισθανεται οτι εχει βιασθει, τοτε ας παει στην αστυνομια να το καταγγειλει. Στομα δεν εχει να μιλησει;

Γι’ αυτο λεω: αστους ρε Ειρηνη. Αστους να ζησουν, να δοκιμασουν εστω να ψαξουν να ζησουν. Αν δεν τους αρεσε ας μην το ξανακανουν κι αν δεν τους αρεσε με καπιον ας δοκιμασουν με καπιον αλλον, με καπιον μεγαλυτερο ισως, μικροτερο ισως, διαφορετικο ισως.

Εκεινοι αποφασιζουν. Εμεις (εσυ, θελω να πω) τι θελουμε και χωνομαστε μεσ’ τα σκελια τους; Δικη τους υποθεση ειναι. Δεν μας (σε, θελω να πω) αφορα.

Τι να σου πω; Σκεψου αυτα που σου λεω κι αν επιμενεις με την προταση σου, τοτε ορτσα Ειρηνη. Συνεχισε, μην ακους εμενα, κερδισε την μαχη σου, αγωνιστου για να ψηφιστει η προταση σου και εις ανωτερα. Νομιζω πως συντομα θα εισαι και στην Ευρωβουλη, ισως και στην προεδρια.

Απ’ οσο μπορω να διαβασω τους αλλους νομοθετες μας, μου φαινεται οτι θα τα καταφερεις. Βγες και λιγο στα καναλια και παρουσιασε και κανενα θυμα ημων και και ημων των ανωμαλων ωστε να προκαλεσεις το αισθημα και δεν θα δυσκολευτεις.

Τους ειδαμε να ψηφιζουν και χειροτεραρ. Θα αρνηθουν να ψηφισουν την προταση σου; Αδυνατο. Θα θεωρηθουν οτι ειναι παιδοφιλοι και ανωμαλοι και κεινοι αν δεν το κανουν. Θα θεωρηθουν εχθροι της κοινωνιας αν δεν θεωρουν ψυχασθενεις εκεινους που εχουν ερωτικες σχεσεις με ανηλικους και πως δεν χρειαζεται να γιανουν κτλ (ξερεις).

 

Εστω και αν ειμαι σιγουρος 1000 τοις εκατο πως αν ανοιξεις τα κεφαλια τους μωρακια θα βρεις μεσα (μωρακια και τιποτ’ αλλο. 30αρικα, 20αρικα, 15αρικα, ισως και 10αρικα. Αν ειδες λιγη τσοντα θα προσεξες πως τα πολυ ελκυστικα θηλυκα τα αποκαλουν «μωρακια», εστω κι αν ακομα ειναι στα 40 και στα 50 και στα 60 τους, ισως. Θαχουν τον λογο τους) ομως μην ανησυχεις: θα ψηφισουν την προταση σου και με το παραπανω.

 

Γι’ αυτο σου λεω: ορτσα Ειρηνη. Οι οιωνοι ειναι με το μερος σου. Τιποτα μην φοβασαι. Εκτος …ισως …σκεφτομαι, να ρε Ειρηνη: αναρωτιεμαι δηλαδη: το κοστος τής θεραπειας τους (μας, ή σας, οπως θελεις διαβασε το) πιος θα το αναλαβει; Πιος θα πληρωσει τους ψυχιατρους (γιατι ειμαστε πολλοι, παρα πολλοι. Αν ψαξεις μεσα θα δεις, θα δεις και θα τρομαξεις); Περισσεψαν μηπως απο την κυβερνηση Χριστοφια ή θα κοψεις εσυ απο τον μισθο σου για να μας γιανεις;

Με την οικονομια μας σε τετια κατασταση τι γυρευεις τωρα κι εσυ. Ή μηπως και θελεις να βρεις δουλια και πελατεια για κανεναν γνωστου σου ψυχιατρο.

Τι να σκεφτω; Πνιγηκα ηδη, μ’ επνιξες στις σκεψεις κι αν συνεχισω ετσι δεν θα τελιωσω ποτε αυτο το κειμενο. Μου φεραν ζαλη τοσες σκεψεις. Ειχακαιρο να γραψω για τους ανθρωπους και εχω φαινεται, πολλα να πω. Σου το χρωστουσα βεβαια, και σε σενα και σ’ ολες και σ’ ευχαριστω που μουδωσες την ευκαιρια (διαβασε με προσεκτικα και θα καταλαβεις γιατι σ’ ευχαριστω). Αρκετα ομως σου ειπα, υπεραρκετα. Γι’ αυτο θα κλεισω εδω Ειρηνη, και τοκανα ηδη.

Κωστας Κυριακου

Ουτοπος

 

 

Τριτο κειμενο

1. Αν θα επρεπε να ενεργουσαμε συμφωνα με τα ηθη και τις παραδοσεις μας, τοτε θα επρεπε να γαμουσαμε γαουρες ακομα.

 

2. Με δανεικα σπουδασατε, με δανεικα (αμαξια οδηγουσατε, με δανεικα γαμουσατε, με δανεικα τρωγατε και πινατε και με δανεικα χεζατε και κατουρουσατε.

 

3. και επειδη δεν αποκλειεται το ενδεχομενο καπιοι διαβαζοντας με να μπουν στον πειρασμο να με συνδεσουν με εκεινα «Κων/νος την εχτισε, Κων/νος την εχασε και Κων/νος θα την παρει», τοτε σας λεω πως…

 

4. κι οι ανθρωποι πρεπει να κανουν πολυ πειρσσοτερα απο το να δουλευουν για να ειναι πραγματικα ανθρωποι.

 

5. Οφειλουμε σαν ανθρωποι να βοηθησουμε ωστε να λιγοστεψει η δυστυχια σ’ αυτο τον κοσμο και εχουμε, ειπαμε, τον τροπο και το οπλο για να το κανουμε αποτελεσματικα.

 

6. Στα Σοδομακαι στα Γομορα θα μας πας; Οχι, ρε ανθρωποι. Στον Παραδεισο θα σας παω και στην Ουτοπια, εκει που ειναι και οι θεοι. Σ’ εναν ερωτικο, και οχι μονον, Παραδεισο. Αυτον θελετε κι αυτον χρειαζεστε.

Το τι εκαναν στα Σοδομα και στα Γομορα δεν το ξερω. Αλλα αν εκαναν αυτα που σας λεω οτι θα κανετε στις πολεις μου, τοτε σας λεω οτι εχει μετανιωσει ηδη ο Θεος που τα εκαψε.

Θα συμπεριφερθηκε οπως συμ/στε εμεις στα παιδια: αυτο δεν ειναι για σενα και τετια, οχι αυτο και οχι εκεινο.

Στασου ρε φιλε. Γιατι; Μονο εσυ να τα κανεις; Καθ’ ομοιωσιν δεν μας εκανες. Ασε και μας να χαρουμε λιγο.

Δεν φτανει που μας εβαλες σ’ εναν κωλοκοσμο και θελεις να μας στερησεις και τις λιγες απολαυσεις που μας δινει;

 

7. Θα ειμαστε αϋλοι τοτε; Δεν μου φαινεται. Και θα παραδωσει αυτη την γη, ειτεσαν παλια ειτε σαν καινουρια, στους δεινοσαυρους. Οχι δεν μου φαινεται. Αυτη η γη εγινε για μας, μεσω αυτων των διαδικασιων, για να την καλλιεργουμε να μας δινει τους καρπους της, να τους τρωμε, να τους πινουμε, να τους χεζουμε, να τους κατουραμε και ξανα απ’ την αρχη να τους τρωμε να τους χεζουμε κοκ. Αυτη ειναι, ειτε καλως ειτε κακως, η διαδικασια τής ζωης.

 

8. Οι απαγορευσεις μου που θα ισχυουν για τα παιδια (τσιγαρα κτλ) θα ισχυουν και για τους μεγαλους.

 

—

αν του κανει απλα στοματικο ερωτα (τσιμπουκι δηλαδη, πιπα. Ξερεις) ή αν τού την παιξει μονο (με εννοεις);

 

—

Αν θελατε να σας αγαπησει καπιος δεν θα θελατε να ησασταν σε κεινη την ηλικια οπου θα ησασταν οι πιο ποθητοι; Και πια ειν’ αυτη η ηλικια; Το σταδιο γηρανσης ή το σταδιο νιοτης; Δεν θα μεταμορφωνοσασταν στην ποθητοτερη μορφη και οψη που σας ειναι δυνατον προκειμενου να τον κερδισετε; Δεν θα παιρνατε την μορφη ενος σωματος στο πιο ποθητο του σημειο; Και πια ειν’ αυτη; Η οψη ενος γερου ή ενος παιδιου;

 

—

Ολοι σε καπιο κωλαρακι θελουμε να βαλουμε το πραμα μας κι ολοι σεκαπιο κωλαρακι θελουμε ν’ αδιασουμε τα υγρα μας.

Οσο πιο τρυφερο και φρεσκο και οσο πιο σφιχτο, τοσο το καλυτερο, κι οχι τοσο για την δικη μας απολαυση οσο για την δικη του. Γιατι θελουμε να το νιωσουν μεσα τους.

 

—

Να σου δωσω ενα παραδειγμα: φαντασου εναν ομοφυλοφιλο, εναν ανδρα δηλαδη που πηδιεται απο τον κωλο (γιαξ ε; Κι ομως συμβαινει και το ξερεις) και εναν εραστη του. Αν του ελεγε λοιπον ο πρωτος (θεωρητικα μιλουμε): θελεις να γινω για σενα ενα κοριτσι δωδεκα (οπως στα δημοτικα τραγουδια) ή δεκα χρονων; Τι νομιζεις οτι θα ελεγε ο δευτερος; Οχι; Θα σκεφτοταν πως αυτο θαταν σεξουαλικη κακοποιηση ή μηπως θα ενιωθε ο πρωτος πως κακοποιειται σεξουαλικα επειδη προσφερει στον εραστη του το καλυτερο που θα μπορουσε να ποθησει, ενα φρεσκο και ολοδροσο σωμα; Ειναι δυνατον;

 

—

Γιατι νιωθουμε τι νιωθουν κανοντας το (ειπαμε: και να μην χρησιμοποιουμε τον κωλο μας για να πηδιομαστε, ομως απο το γεγονος και μονον οτι τον χρησιμοποουμε για να χεζουμε ξερουμε λιγο πολυ πώς νιωθουν, και δεν ειναι λιγοι οι ανδρες που τους δινουν το παραδειγμα.

Ο ερωτας ειναι ο τροπος να δωσουμε παιρνοντας ή να πραουμε δινοντας, ειναι αυτη η κατασταση οπου μπερδευεται (ή ταυτιζεται, μπορεις να πεις) το παρε με το δωσε, αυτη η κατασταση οπου δεν ξερεις ή δεν μπορεις να πεις αν δινεις ή αν παιρνεις πιο πολυ ή αν αυτο που δινεις ειναι περισσοτερο απ’ αυτο που παιρνεις.

 

—

Κανενα οχημα δεν θα κινηθει αν δεν φερει φορτιο, ειτε εμψυχο ειτε αψυχο.

 

—

Το παραπονο καθε ανδρα ειναι που δεν μπορει να γινει (και) γυναικα, και το παραπονο καθε γυναικας ειναι που δεν μπορει να γινει (και) ανδρας.

 

—

θα παρουμε οτι μας δωσουν και τιποτα παραπανω.

Δεν θελουμε να παρουμε κατι που δεν θελουν να μας το δωσουν. Δεν θελουμε τιποτα με το ζορι. Αν δεν μας καταδεχονται: καλο τους κατευοδιο. Ενταξει, εχουμε τον ερωτικο ποθο αλλα εχουμε και την τιμη και την περιφανια μας, κι αν το καλοσκεφτουν, εκεινες χανουν.

 

—

Γιά κοιταξε, μπορει να πει κανεις, αυτο το καθεστως που επιτρεπει σχεσεις και γαμους αναμεσα σε μια 20αρα και εναν 80αρη ή 90αρη, που επιτρεπει σχεσεις και γαμους (φανταζεστε; Σοδομα!) αναμεσα σε ανδρες ή σε γυναικες κι ομως δεν επιτρεπει μια σχεση ενος κοριτσιου 15 ή 16 χρονων με εναν ανδρα 20 ή 30 χρονων.

Αυτο κι αν ειναι παραλογισμος. Δεν καταλαβαινω γιατι να θεωρει σωνει και καλα την ερωτικη σχεση ενος ανηλικου ως σεξουαλικη καταπιεση.

Ρε τους βλαμμενους!

 

—

-μπορει να σου πω οτι δεν ξερω τι θα κανω για το Κυπριακο ή γι’ αυτο ή το αλλο ζητημα, πως δεν ειμαι εντελως σιγουρος ή πως θα δω και θα κανω, ομως σάς λεω στα σιγουρα πως θα τρεχετε ή θα περπατατε 2½ ωρες την ημ ερα, θα εργαζεστε μυικα 4-5 ωρες την ημερα, θα τρωτε τρεις φορες την ημερα κ.ο.κ.

 

—

Θελουμε ενα καθεστως που θα επιτρεπει σεκαπιους να πλουτιζουν για να ερχεται υστερα να τους τα παιρνει με τον εναν ή τον αλλον τροπο. Με φορολογιες ή με παραινεσεις τού ειδους: ο εχων διο χιτανας.

 

—

Δεν καταλαβαινω γιατι θα πρεπει να κανω αναπτυξη; Και πού θα την κανω; Ή μαλλον: πού θα την εκανα αν δεν ειχα σκοπο να χτισω αυτες τις πολεις ή αν δεν υπηρχε η προοπτικη τού φυσικου αεριου. Εμενα μ’ ενδιαφερει να εχουν ολοι φαϊ, στεγη, εργασια και ερωτα, ανεξαρτητα απο το αν αυτο μεταφραζεται σε αναπτυξη ή οχι.

 

—

Σαν πολιτικος οφειλω να ξερω τι θα συμβει στους μεν αν οι δε πλουτισουν. Ομως δεν ειν’ αυτο που θελω εγω. Εγω θελω να ειμαι απαλλαγμενος απο τετιες εγνιες. Δεν θελω να υποχρεωνομαι να κανω τον ντετεκτιβ για τους υπηκοους τού καθεστωτος μου. Θελω να δρω προληπτικα. Οτι περισσευει απο τον πολιτη θα πηγαινει απ’ ευθειας στην πολη χωρις να χρειαστει να περιφερεται εδω κι εκει, να τρεχει ή να κρυβεται εδω κι εκει.

 

—

Θελω επισης πολεις αυταρκεις σε αγαθα. Δεν θα γινει αχρεαστη μεταφορα προϊοντων απο πολη σε πολη ή απο κρατος σε κρατος. Καθε πολη θα φροντιζει να εχει τα δικα της, ολα – στο μετρο τού δυνατου – οσα χρειαζεται.

 

—

Τι ειναι οι πολεις σας; Ενα χαος. Πώς θα πας εκει που θελεις σε μιαν αγνωστη πολη; Πώς θα κυκλοφορησεις σε μια Λεμεσο ή σε μια Λευκωσια αν δεν εχεις γεννηθει σ’ αυτες (που και σ’ αυτη την περιπτωση δεν θα ξερεις παρα λιγες γειτονιες. Καινουριες γειτονιες ξεφυτρωνουν προτου καν μαθεις τις παλιες) ή αν δεν εισαι ενας επαγγελματιας οδηγος; Υψωνεις τα χερια.

Αντιθετα με τις πολεις που προτινω εγω θα μπαινεις σε μια πολη και θαναι σαν να την ξερεις απο πριν γιατι θα ζεις και συ στην ιδια πολη, με την ιδια αρχιτεκτονικη δομη, τους ιδιους δρομους και τις ιδιες ζωνες οικισμων ή εργοστασιων. Το μονο καινουριο και διαφορετικο που θα βρισκετε σε μια καινουρια πολη θα ειναι, δυνατον, η διακοσμηση της (φυσικη ή οικιστικη) και οι ανθρωποι της, κι αυτο θαναι αρκετο και για σας και για ολους.

Προσεξετε την: εχει τρεις ζωνες οικισμων: 1^η (απο το κεντρο), 2^η, 3^η. Καθε ζωνη εχει 3 σειρες κτιριων: 1^η (απο μεσα, απο το κεντρο), 2^η, 3^η. Εχει την ανατολικη, την δυτικη, την βορεια και την νοτια πλευρα, ενω καθε κτιριο θα εχει βεβαιως και τον αριθμο του, εναν αριθμο που θα ξερεις εκ των προτερων που θα ειναι περιπου αφου και η δικη σου πολη θα εχει την ιδια διαταξη και η αριθμηση τών κτιριων της θα ειναι η ιδια.

Τα κτιρια της 1^ης ζωνης οικισμων θα ειναι αριθμημενα απο το 1 μεχρι το 240. Τα κτιρια τής 2^ης ζωνης θα ειναι αριθμημενα απο το 1 μεχρι το 480 (ή, ισως, απο το 241 ως το 720) και τα κτιρια τής 3^ης ζωνης απο το 1 μεχρι το 720 (ή, ισως και παλιν, απο το 721 ως το 1440).

Αν θες δηλαδη να πας στην 1^η ζωνη, στην 2^η σειρα κτιριων, στην δυτικη πλευρα και στον αριθμο 20, θα ξερεις απο πριν πού θα πας χωρις να χρειαστει να ρωτησεις κανεναν. Κι αναλογως βεβαιως αν θελεις να πας στην 3^η ζωνη, στην 1^η σειρα, στην ανατολικη πλευρα στον αριθμο 40, αλλα και οπουδηποτε αλλου θελεις να πας. Οπου και να χρειαστει να πας, παντα θα ξερεις εκ των προτερων πού θα πας γιατι θαναι η πολη σου οπου εζησες και περπατησες και πριν, θαναι μια πολη σχεδιασμενη και οικοδομημενη για να ειναι ιδια, κοινη, γνωστη και γνωριμη για ολους τους ανθρωπους, ειτε γεννηθηκαν και μεγαλωσαν σ’ αυτο το γεωγραφικο πλατος ή υψος τού πλανητη ειτε στο αλλο (σ’ οπιοδηποτε αλλο). Η πολη δεν θα ειναι διαφορετικη παρα, ισως, στην τεχνοτροπια της και στα προσωπα της, που κι αυτα ενω θα ειναι καινουρια, θα σας ειναι και θα σας συπεριφερονται σαν γνωστα, φιλικα και αγαπημενα σας προσωπα.

Κι ασφαλως κατι παρομοιο με την πολη θα γινει και με την υπαιθρο, τον χωρο δηλαδη γυρω απο την πολη, οπου θα εχουμε 4 ζωνες οικισμων με δίο σειρες κτιριων (μπορουμε να πουμε: την μεσα ή την εξω), με 4 πλευρες (ανατολικη και παλιν, δυτικη, νοτια και βορεια) και με 720 κτιρια, αριθμημενα ολα απο το 1 ως το 720 (ισως απο το 961 ως το 2400), και βεβαιως κατι παρομοιο για την περιπτωση που θα χρειαστει να πατε σε οπιαδηποτε εργοστασιακη ζωνη εντος τής πολεως ή σε οπιαδηποτε βιομηχανικη ή κτηνοτροφικη ζωνη εκτος πολεως.

Και κατι ακομα, για την περιπτωση που θα χρειαστει να …πεταξετε σε μια αλλη πολη-κρατος στην Νεα Γη. Αν προσεξετε το σχεδιο μπορειτε να δειτε 9 ζωνες πολεων για το βορειο ημισφαιριο και 9 για το νοτιο. Καθε ζωνη εχει 10 σειρες με τετιες πολεις-κρατη και καθε πολη-κρατος θα εχει, βεβαιως, τον αριθμο της, απο το 1 μεχρι τις 120.000, τοσο, βεβαιως, για το βορειο ημισφαιριο οσο και για το νοτιο, και σεις θα εχετε τον χαρτη με τον αριθμο καθε πολης και θα ξερετε πού θα πατε.

Σχετικα με την πολη θα μπορουσε να συντομογραφηθει μια διευθυνση ως εξης: 2-1-β-304 ας πουμε, κατι που θα μεταφραζοταν σε 2^η ζωνη (οικισμων), 1^η σειρα, βορεια πλευρα και με αριθμο κτιριου τον 304. Ευκολο δεν ειναι;

Και με την Νεα Γη: 3-4-β-603, που μεταφραζεται κι αυτο σε 3^η ζωνη πολεων κρατων, 4^η σειρα, βορειο ημισφαιριο, αριθμος πολης-κρατους 603 (για την περιπτωση αυτο (το 603) που ξεκιναμε την αριθμηση καθε σειρας πολεων-κρατων απο το 1 (ως τον αριθμο βεβαια πολεων-κρατων που μπορουν να χωρεσουν στο εκαστοτε γεωγραφικο υψος).

 

—

Ηδη ξεκαθαρισε στο μιαλο ολων μας πώς λειτουργει το συστημα: οι μισοι ειναι εργατες (ζομενοι) και οι αλλοι μισοι εισπρακτορες τού κοπου και του μοχθου τών εργατων (ζομενων).

Πώς αλλιως θα επιβιωσει το κυφηνιο;

 

—

Υποτιθεται οτι η Βουλη υπαρχει για να ελεγχει την εκτελεστικη εξουσια. Στην πραγματικοτητα ομως αυτο που καταφερε ηταν να πολλαπλασιασει τούς ανθρωπους με απληστες διαθεσεις. Ολοι τελικα οι αξιωματουχοι αυτου τού συστηματος θελουν να παιρνουν οσα παιρνουν και οι προεδροι και να τρωνε οσα τρωνε οι προεδροι.

 

—

Ακουσες ποτε εκεινη την φωνουλα που κανουν τα βρεφη πριν αρχισουν να μιλουν; Για μενα αυτη η φωνη ειναι η πιο γλυκια κι η πιο ερωτικη φωνη (και προσκληση, θα μπορουσα να πω, αλλα μην με παρανοησεις) που ακουγεται στο συμπαν.

Ή ειδες εκεινο το χαμογελο τους; Για μενα ειναι χαμογελο ενος αλλου κοσμου.

 

—

το αεριο δεν θα σς κανει πλουσιους. Πλουσιους μπορουν να σας κανουν μονο τα παιδια και οι συνανθρωποι σας, αλλα πλουσιους σε αισθημα, σε αγαπη και σε ερωτα. Το αεριο μονο απληστους και αχορταγους μπορει να σας κανει.

 

—

ακομα και οι γυφτισσες σε κεινη την φαση το παιζουν αριστοκρατισσες.

 

—

Εγω, ειπα, τους εντασσω στους πρωτοπορους.

Για μενα τουτοι οι ανθρωποι κανουν μιαν επανασταση, μια επανασταση απεναντι σ’ εναν κοσμο και σε μια ταξη πραγματων που μας υποχρεωνει να ειμαστε μονο ανδρες ή μονο γυναικες.

 

—

κατι παρομοιο ειπα καποτε σε καπιον μπαμπα: ενταξει, ειναι κορη σου, αλλα θα παντρευτει αυτον που θελει εκεινη. Μεγαλωσε, δεν ειναι μωρο. Δεν σου πεφτει λογος. Ενταξει, πες της την γνωμη σου αλλα μην την καψεις κιολας αν δεν γινει το δικο σου.

 

—

οχι πως τους ζηλευουμε, οσο και αν μπορει να γουσταρουμε τις γυναικες τους.

 

—

Τι; Επειδη δουλευουν πρεπει να εχουν και αυτοκινητο και πισινα και…

 

—

νηπια 5 χρονων μπορουν να ξερουν καλυτερα το τι θελουν απο μερικες κυριες. Ενεργουν με το ενστικτο τους. Δεν επηρεαζονται απο θεωριες. Και τα ζωα ακομα μπορουν να…

 

—

ενα συστημα που κανει τα ευκολα δυσκολα και θα τα κανει ακομα πιο δυσκολα τα απλα πολυ περιπλοκα.

 

—

– ειπαμε τοσα. Να μην το πουμε κι αυτο; Ή να βαλει στον κωλο 2 δακτυλα αλλα χερι (καταλαβαινεις, Οχι πολλα δακτυλα μαζι.

 

—

ειναι ο ιδιος ανθρωπος με το ιδιο αιμα ή εκεινη την φωνη μεσα σου μολις κατεθεσα προταση πες πως αγαπας εναν ωραιο ανδρα 40 ή 50 χρονων και ξαφνικα μεταμορφωνεται μπροστα σου σ’ ενα γλυκυτατο αγορι 15, 10 ή και 5 χρονων και σου λεει: «φιλησε με, χαδεψε με, αγκαλιασε με.» Τι θα του πεις; Πως δεν ειναι σωστο; Πως δεν το επιτρεπει η θρησκεια ή η πολιτεια και πως μολις κατεθεσες προταση νομου για ψυχιατρικη παρακολουθηση εκεινων που κανουν ερωτα με ανηλικους;

Αν επιμενει και σου πει: ελα, ξεχασε τα εκεινα. Ξεχασε τι λεει η θρησκεια και η πολιτεια, ξεχασε και την προταση σου. Κανεις δεν μας βλεπει και κανεις δεν θα το μαθει πως οι νομοι και η προταση σου ειναι για τους αλλους και οχι για σας. Τι θα του ελεγες;

Αν σ’ εβλεπε ενας θεος (ο Διας, ας πουμε, ή ο Απολλωνας) και απο τον Σειριο, απο το παρατηριο των θεων, και ερχοταν για σενα στην γη και μεταμορφωνοταν για σενα σ’ ενα γλυκο αγορακι και σου ελεγε «αγαπησε με», τι θα του ελεγες; Μηπως θα του ελεγες: «καημενε, αν κανω οτιδηοποτε μαζι σου, τοτε θα πρεπει να με δει ψυχιατρος μετα». Θα επεμενες στα ιδια και θα τον απερριπτες ή θα ακουγες.

Θα ακουγες εκεινη την φωνη μεσα σου που σου λεει «ζησε την στιγμη, πιες την ζωη σε ολες τις γευσεις της, (κι ας σ’ εβλεπε ψυχιατρος μετα);

Αν το καλοσκεφτοσουν θα εβλεπες πως προκειται για τον ιδιο ανθρωπο, για το ιδιο ον, με το ιδιο αιμα να κυλα στις φλεβες του, με την ιδια ψυχη μεσ’ το στηθος του και με την ιδια λαχταρα να αγαπησει και να αγαπηθει ετσι οπως κι εσυ. Θα προκειται για τον ιδιο ανθρωπο σε διαφορετικες φασεις τής ζωης του, ενας ωραιος και γλυκος ανθρωπος. Αν ειναι αξιαγαπητος για σενα στα 40 ή στα 50 του δεν μπορει να ειναι αξιαγαπητος στα 15, στα 10 και στα 5 του χρονια (και στα 20 και στα 25 και στα 30 του βεβαιως); Αν ειναι αξιαγαπητος σαν ωριμος ή σχεδον γερασμενος ανδρας, δεν μπορει να ειναι σαν ενας νεος ανδρας, σαν ενας εφηβος ή σαν ενα ολοφρεσκο και ολοδροσο παιδι;

Θα αρνηθεις να τον χαρεις και να τον γευτεις οταν εκεινος σου λεει «γευσου με, αγγιξε με, φιλα με, κανε με οτι θες». Θα αρνηθεις να ενωσεις με τα ματια, ισως, με την αναπνοη, με τα χειλη, με τα χερια ή το σωμα σου με το δικο του λιγο ή περισσοτερο και με κατι περισσοτερο επειδη ειναι μικροτερος στα χρονια;

 

—

τι μας επιφυλασσει σε μια κατοπινη φαση δεν ξερω.

– θα  θελω ψυχιατρο μετα – οι νομοι ειναι για τους αλλους, οχι για μας.

– ειναι εμφυτευμενο στο κρανιο τους

– αν τις πηδουσανομαδικα.

 

—

Πως υπαρχει το ενδεχομενο να εξαπατηθει, να πληγωθει ή να τραυματισθει (συνηθισμενοι οροι οταν μιλαμε για παιδια, εστω και αν σπανια αποδιδουμε την πραγματικοτητα), οπωσδηποπτε υπαρχει, οχι ομως λιγοτερο απο το ενδεχομενο να πληγωθει κι ενα παιδι απο παιδι ή ενας ενηλικας απο παιδι.

Παντα καπιοι θα μπαινουν στον πειρασμο να παιζουν με τα αισθηματα των αλλων, συνηλικων τους ή οχι.

Υπαρχουν παιδια που μπορουν να χειριζονται εξισου επιδεξια και την βια (ψυχολογικη ή σωματικη), και την εξαπατηση, και το ψεμα και ολα οσα χειριζονται οι ενηλικες.

Μπορουν ακομα κι αυτα να συνασπιζονται σε κλικες και σε συμμοριες για να ειναι πιο αποτελεσματικοι.

 

—

ομοφυλια – Υπηρχαν ομοφυλοφιλοι σε ποστα ληψης αποφασεων. Γι’ αυτο περασαν καπιες φιλελευθερες νομοθεσιες για την ομοφυλοφιλια και γι’ αυτο απεκτησαν δικαιωματα.

Τα παιδια ομως δεν ειχαν κι ουτε θα εχουν ποτε τετια ποστα κι ετσι δεν θα εχουν ποτε δικαιωματα ή θα εχουν παρεξηγημενα δικαιωματα.

Αν φοβαστε μηπως αν κανουν ερωτα τα παιδια θα γεμισει ο κοσμος με βρεφη, τοτε μαθετε τα να κανουν ερωτα χωρις να κανουν βρεφη, αν αυτο ειναι το προβλημα σας.

Αν δυσκολευεστε να τα μαθετε, φερτε την Τσιητσιολινα να τα μαθει, και εκεινα και σας και στο μονο και στο διπλο και στο τριπλο.

 

—

Αν σ’ εβελεπε, ενας Θεος (ενας Διας, ας πουμε) απο τον Σειριο, απο το παρατηρητηριο των θεων και ερχοταν για σενα στην γη…

 

—

Αν δεν φερετε το σωμα σας στο σημειο να απολαυσει τον αερα που αναπνεει, το νερο που πινει και το φαΐ που τρωει δεν προκειται να απολαυσει ποτε τον ερωτα. Η μονη απολαυση που θα μπορει να νιωσει θα ειναι, κατα πασα πιθανοτητα, εκεινη που του δινει το …χεσιμο.

 

—

Τα κρατη τής Ευρωπης χρεοκοπουσαν το ενα μετα το αλλο. Οι επιχειρησεις κλεινουν η μια μετα την αλλη. Πώς λοιπον να μην σκεφτει κανεις μηπως τελικα η Κινεζοποιηση ειναι μονοδρομη αναποφευκτη;

Μπορει το συστημα να πετυχε, χαρις στην τεχνολογια, δεν μπορεσε ομως να σας εχει με την πιτα σωστη και τον σκυλλο χορτατο. Πολυ περισσοτερο δεν μπορεσε να σας εχει με σπιτι και με εξοχικο και με ενα, με δίο και με τρια αυτοκινητα ή τρακτερ χωρις δανεικα. Και δεν λεω πως δεν θα μπορουσε να γινει. Οχι. Θα μπορουσε να γινει. Με μια σωστη περισκεψη και προγραμματισμο, μπορουσε να γινει αλλα το γεγονος ειναι πως το συστημα δεν τακανε να γινουν.

 

—

Θελω μηπως εγω να βλαψωκανεναν; Αλλα πεστε μου. Οτι ειχαμε αδικο αν ξεπαστρευαμε μερικα (επωνυμα ή ανωνυμα) μαφιονια που μας εμποδιζουν με τις παρανομιες τους να ευεργετησουμε τον λαο; Και οχι μονο αυτον, τον Κυπριακο, λαο. Ειπαμε πως εχουμε την φιλοδοξια και το σχεδιο να ευεργετησουμε ολους τους λαους και τοχουμε. Πραγματικα θελω, και το θελω πολυ, να βοηθησω αλλα να τι μεταχειριση βρισκω απο τους ισχυρους.

Απολογουμαι αλλα πρεπει και να σκεφτομαι πολιτικα και να δινω λυσεις πολιτικες. Ακομα και η συγνωμη πρεπει να εχει ορια.

 

—

Η πραγματικοτητα ειναι πως οτι χρειαζεται ο ανθρωπος για να φαει, να ντυθει ή να χτισει, το προσφερει η φυση, και με την καταλληλη εργασια ή τους καταλληλους μηχανισμους και τον καταλληλο προγραμματισμο μπορει να το εχει εκει που το χρειαζεται και την ωρα που το χρειαζεται.

Το χρημα δεν ειναι παρα ενα μεσον που μπορει και να μην χρειαζεται. Αν ενα συστημα μπορει να το κανει απαραιτητο, ενα αλλο μπορει να μην το κανει απαραιτητο. Ετσι κι αλλιως κανεις δεν ντυθηκε ποτε με χρημα, κανεις δεν χορτασε με χρημα και κανεις δεν εχτισε οτιδηποτε με χρημα.

 

—

…Κι αν ειναι μικρη, (ή, εστω, αν ειναι μεγαλη και θελεις να την κανεις ακομα πιο μεγαλη) τοτε χρειαζεσαι εξτενσιον.

Ειναι κι αυτη μια λυση. Τι φταιει στο κατω-κατω καπιος αν δεν τον …προικισε η φυση; Με λιγη ανθρωπινη εφευρετικοτητα ολα διορθωνονται. Ετσι κι αλλιως αυτη που θα το παρει θελει να το νιωσει κιολας μεσα της. Τι να της κανει ενα σπιρτο πχ ή ενα καλαμακι;

 

—

…Οι προεδροι πρεπει να εχουν παντα το καλυτερο (το λεω με την ευχη πως θα πιασει και μενα καπια μερα αυτο το «πρεπει»).

 

—

Στον ερωτα το παιξαμε πατριωτης. Ενταξει. Ειχα ολη την διαθεση να κανω ερωτα, ομως για τα χωσιματα δεν ειχαμε καμια διαθεση να εξανεμισουμε τις οικονομιες μας..

Λιγος πατριωτισμος και στο σεξ δεν βλαφτει. Χωρις αυτον οτι περισσευει απο τις αναγκες μας θα το φανε οι ξενες. Τι ηθελαν; Να διναμε και 30, 40 ή 50 ευρω για καθε χυσιμο;  Ολα κι ολα αλλα αυτο ειναι κοροϊδια. Εχουμε και μεις την τιμη μας. Την βγαλαμε φτηνα, παρεα με τις πορνοσταρ. Ευτυχως που ηρθαμε στον κοσμο σε μια εποχη οπου η τσοντα διαπρεπει, κι ετσι καπως παρηγορηθηκαμε. Στην φτωχια και στην μοναξια μας ειναι κι αυτο κατι.

 

—

Ναναι καλα ο Ομπαμα που τις εργοδοτει.

 

—

Τι θα παρετε απο μενα και απο το συστημα μου; Σας ειπα: αυτο που κρινω οτι χρειαζεστε κι αυτο που σας υποσχομαι: μια καλη και σωστη ζωη, μια ζωη βασισμενη στον Ορθο Λογο. Τιποτα παραπανω αλλα και τιποτα λιγοτερο.

 

—

Η αληθια ειναι πως με τον κωλο δεν μπαινει θεμα παρθενιας γιατι απλουστατα ξεπαρθενευεται με το πρωτο χεσιμο.

 

—

Θα σας πω διο επεισοδια για να ξερετε τι συμβαινει με τους δημοσιογραφους. Στις λιγες επισκεψεις μου στα καναλια τους μαθαμε λιγο πολυ τι γινεται.

Στην πρωτη περιπτωση ειχα ρωτησει (εκτος αερος βεβαιως) εναν απ’ αυτους που τον ακουα να εκφωνει τις Ειδησεις στο καναλι του: δεν μου λες, του λεω. Πώς αισθανεσαι που λες καθε μερα τα ιδια ψεματα στον κοσμο;

Νά τι μου απαντησε: πομπα, μου λεει. Αφου με πληρωνουν, και με πληρωνουν καλα, για να λεω ψεματα πώς θελεις να νιωθω;

Στην δευτερη περιπτωση μιλουσαμε μπροστα στην καμερα με εναν αλλον δημοσιογραφο σε αλλο καναλι (ημουν υποψηφιος βουλευτης τοτε). Εκεινος ελεγε τα δικα του: πηρες 50 (60 ή 70, τοσες περιπου) ψηφους στις 30-35 χιλιαδες, επισημως. – Ενταξει, του λεω, επισημως. Ομως πρεπει να πουμε και για το παρασκηνιο που εδωσε αυτες τις 50 ή 60 ψηφους, κι αυτο ειναι λιγο πολυ γνωστο σε ολους. Αλλαχτηκαν οι καλπες που ψηφισε ο κοσμος και ριχτηκαν στο τελος ειτε στους γκρεμμους, ειτε στους φραχτες ειτε στους σκυβαλοτοπους. (ειπα τα γνωστα δηλαδη, τουλαχιστον για τους πλειστους απο σας).

Εν παση περιπτωσει συνεχιστηκε η κουβεντα στα ιδια: εκεινος να μιλα με βαση τα επισημα αποτελεσματα κι εγω με βαση τα πραγματικα.

Οταν τελιωσε η εκπομπη και φυγαμε μακρια απο την καμερα ηρθε κοντα μου και μου ψιθυρισε στ’ αυτι: εγιναν πολυ περισσοτερα απ’ οσα γνωριζεις.

Προφανως για να πει αυτο που ειπε, τοτε κατι παραπανω θα ξερει που δεν το ξερω εγω. Γι’ αυτο δεν εχω αμφιβολια. Ισως ειμαι ο τελευταιος απο τους εμπλεκομενους που θα μαθαινει, κι απ’ αυτα ισως δεν μαθαινω ουτε τα μισα.

Σας τα λεω κι αυτα λοιπον για να ξερετε οταν τους βλεπετε κι οταν τους ακουτε ολους αυτους τους δημοσιογραφους πως την ξερουν την αληθια και δεν σας την λενε. Μην νομιζετε πως σας λενε απλα αυτα που ξερουν. Οχι. Σας λενε αυτα που θελουν οι διευθυντες Ειδησεων, αυτα που θελουν οι πουλημενοι (ολοι πουλημενοι) καναλαρχες και το πουλημενο το συστημα. Ποτέ δεν σας λενε την αληθια και ποτε δεν θα σας την πουν. Σαςλενε ψεματα και το ξερουν πως σας λενε ψεματα. Οτι ακουτε απ’ αυτους, στις Ειδησεις και στις εκπομπες τους ολες, ελαχιστα ξεφευγει απο το γνωστο αξιωμα: διυλιζουν τον κωνωπα και καταπινουν την καμηλον.

Κι ειναι φανερο, ειναι απλο: σκεπαζουν, αποσιωπουν, καλυπτουν και συγκαλυπτουν το γεγονος οτι ο προεδρος σας (ο νουμερο ενα πολιτης σας στην νουμερο ενα εκλογικη αναμετρηση) εξελεγη παντελως παρανομα κι ομως πιανονται και αναδεικνυουν θεματα αναξια λογου, μονο και μονο για να δειξουν οτι νιαζονται -ταχα- για την αληθια.

Με τετια συμπεριφορα θα καταλαβαινετε γιατι ηταν αναποφευκτο να φτασουμε εδω που φτασαμε. Κανεις τους δεν ειναι αμοιρος ευθυνης. Ολοι φταινε. Ολοι ειναι μερος του κολπου. Ολοι ειναι μερος μιας συμμοριας που δουλευει εναντια σε σας και στα πραγματικα συμφεροντα σας.

Αν δεν υπαρξουν ανθρωποι και δημοσιογραφοι, αν δεν υπαρξει ενας καναλαρχης -ισως και εφημεριδαρχης- να υψωσει την φωνη και αναστημα του εναντια σ’ αυτο που υφαινεται εις βαρος σας, παντα το ιδιο βιολι και τα ιδια ψεματα θ’ ακουτε και παντα τα ιδια πραγματα θα γινονται. Η μια μικρη παρανομια θα διαδεχεται την αλλη μικρη παρανομια και η μια μεγαλη παρανομια θα διαδεχεται την αλλη μεγαλη παρανομια.

 

—

Δειτε τις πολεις σας. Βγειτε καπου ψηλα ή παρτε εναν χαρτη και δειτε τις. Χαος δεν βλεπετε; Ασυμμετρια, αταξια και ασχημια.

Κι ομως μπρουσε αυτο το συστημα να ειχε ενα σχεδιο για τις πολεις του. Εστω και καπιταλιστικο θα μπορουσε να δωσει ενα σχημα στην πολη και να της δωσει ενα κεντρο. Θα μπορουσε να χτισει ομοιομορφα κτιρια που θα συμμορφωνονται στην διαταξη τής πολης, και να μην τ’ αφησει στο οπου θελει, οτι θελει κι οτι μπορει ο καθενας.

Για μενα αυτο ειναι ο νουμερο ενα παραλογισμος τού συστηματος, κι ειναι ενας παραλογισμος που φαινεται με την πρωτη ματια, ενας παραλογισμος που τον πληρωνουμε ακριβα απο την πρωτη μας μερα ως την τελευταια.

Θα μπορουσε δηλαδη να απαλλοτριωσει τον χωρο οπου σχεδιασε να οικοδομησει τις πολεις του και να υποχρεωσει εκεινους που θελουν να χτισουν να ενωσουν τα λεφτα, την δυναμη και την θεληση τους σε εναν συνεταιρισμο ή σε μια κοινοπραξια που θα εδινε και θα συμπληρωνε με ενα καινουριο κτιριο (πολυκατοικια) την πολη, στην οικιστικη ζωνη που πρεπει, στην γραμμη που πρεπει και στην θεση που πρεπει.

Αντ’ αυτου τι βλεπουμε: ο καθενας χτιζει εκει που θελει, οτι θελει, στο σχεδιο που θελει, στο υψος που θελει, στο χρωμα που θελει, στο σχημα που θελει και παει λεγοντας, κι υποτιθεται πως ολ’ αυτα εντασσονται σε καπιο πολεοδομικο σχεδιο (πουντο το σχεδιο τελικα και δεν το βλεπουμε;)

Αποτελεσμα: ενα χαος. Πολεις ασυναρτητες, χωρις σχημα, χωρις ορια, χωρις αρχη και τελος, χωρις μιαν εστω και στοιχειωδη γεωμετρικη διαταξη.

Ολα βασιστηκαν στο «ο καθενας μονος του και για τον εαυτο του». Κι ομως  θα μπορουσε με λιγο σχεδιασμο και λιγη συνεργασια να δωσει κατι καλυτερο. Γιατι με το να χτισει ο καθενας οτι μπορει και οπου μπορει ηταν αναποφευκτο πως θα φταναμε στο χαος.

Ειναι γι’ αυτο που εγω προτιμω ενα οικοδομημα (οικιστικο ή εργοστασιακο) που θα υλοποιησει ενας ανθρωπος που διαθετει μονος του ενα σεβαστο κεφαλαιο παρα 50 ή 100 παραπηγματα που θα χτισουν 50 ή 100 ανθρωποι με τα ψιχουλα που εχει ο καθενας. Το αποτελεσμα θα ειναι καλυτερο και για το περιβαλλον και για την οικονομια και για ολα.

Μια πολυκατοικια (αλλα μια σωστη πολυκατοικια) στην σωστη θεση ειναι καλυτερη απο 40, 50 ή 100 σπιτια σε λαθος θεση. Ενα εργοστασιο ειναι καλυτερο απο 50 ή 100 εργαστηρια-τρυπες και ενα ξεονοδοχειο ειναι καλυτερο απο 50 ή 100 διαμερισματα τοποθετημενα ατακτα εδω κι εκει.

Θα μου πειτε: ειμαι εναντια στο να χτισει ο καθενας εκει που μπορει και μ’ αυτα που μπορει; Δεν πρεπει να εχει κανεις το δικαιωμα να χτισει οτι θελει και οπου θελει;

Ναι, ναι. Αυτο λεω: ειμαι εναντια στο δικαιωμα να χτισει ο καθενας οτι θελει, οπου θελει, οτι μπορει και οπου μπορει. Εγω πιστευω σ’ ενα ενιαιο σχεδιο πολης που θα εφαρμοζεται και θα υλοποιειται χωρις παρεκλισεις.

Και, θα μου πειτε, προτιμας να το υλοποιησουν αυτο τα μεγαλα κεφαλαια; Οχι. Δεν ειπα αυτο. Ειπα πως τα μεγαλα και πολυ μεγαλα κεφαλαια μπορουν να δωσουν μια πιο υποφερτη αι πιο συγκεντρωμενη εικονα στην πολη. Τα μικρα κεφαλαια και τα μεμονωμενα και διασκορπισμενα σε πολη και προαστια σπιτια αποδιοργανωνουν, αναιρουν, διασκορπιζουν και προεκτεινουν ανεξελεκγτα την πολη ετσι που τελικα δεν εχουμε πολη αλλα εναν ατακτο σωρο (ο θεος να τα κανει πολη) απο κτισματα.

Λυση για μενα ειναι το κρατικο κεφαλαιο, ενα κεφαλαιο πολυ μεγαλυτερο απ’ αυτο που μπορει να συγκεντρωσει στα χερια του ενας ιδιωτης, ενα κεφαλαιο που θα βασιζεται στην εργασια ολων των υπηκοων τού κρατους και που δεν θα επιδιωξει απλα να δωσει ενα ή δεκα κτιρια καλυτερα απ’ αυτα που θα εδιναν 100 ή 1000 πολιτες αλλά που θα δωσει εκατονταδες (ή χιλιαδες, 2-3, για την ακριβεια) κτιρια που θα εντασσονται σ’ ενα προκαθορισμενο σχεδιο πολης, με προκαθορισμενο σχημα, με προκαθορισμενο υψος και επενδυμενο με ολα οσα κανουν μια πολη να ειναι και να φαινεται μια πραγματικη πολη, χωρις αυτοκινητα σ’ αυτην, χωρις καυσαεριο, χωρις σκουπιδια, χωρις αχρηστες οικοδομες και χωρις αχρηστους ανθρωπους, με τους χωρους εργασιας τους να ειναι κοντα στους χωρους διαμονης τους για να αποφευγονται οι αχρειαστες, χρονοβορες και δαπανηρες μετακινησεις κτλ κτλ.

Μπρουσε να κανει πολλα το συστημα για να σας δωσει τετιες πολεις αλλα δεν τοκανε. Φαινεται του ελειπε και το σχεδιο και η βουληση.

Θα το κανει ομως τωρα; Θα ακουσει ταχα εμενα; Θα παρει μηπως τα σχεδια μου και θα τις χτισει τωρα;

Δυσκολο μου φαινεται. Με τοσο φθονο να παρελαυνει στα καλυτερα ποστα εξουσιας, μου φαινεται αδυνατο. Ας κατσει ησυχο λοιπον. Θα τις χτισω εγω. Δωστε μου την εξουσια και θα τις χτισω εγω. Το συστημα εκανε αυτο που μπορουσε να κανει κι εχτισε τες πολεις που μπορουσε να χτισει. Δειτε τις και καμαρωστε τες. Τις καινουριες θα τις χτισω εγω. Μην νιαζεστε γι’ αυτο.

 

—

Κι αν μας αγαπουν και μας θελουν και κεινα, και πιο εντονα ισως απο μας, και πιο ερωτικα; Εμεις να μην τα θελουμε; Να καταστελλουμε την αγαπη και τον ποθο μας για κεινα; Να καταστελλουμε τον ποθο μας να ζησουμε;

Και πού να στρεψουμε το ενδιαφερον μας; Στο χρηματιστηριο ή στο ποδοσφαιρο;

Δυσκολα μάς βαζεις ρε κοινωνια, μα τι να κανουμε; Θα το χαψουμε κι αυτο. Μη χειροτερα να λεμε. Παλι καλα που δεν μας θελεις να καταστελλουμε και την αναγκη μας να φαμε ή να χεσουμε.

 

—

Καθεμια που εκανε το τερπνο και ωφελιμο, εφυγε με μια περιουσια απο την Κυπρο. Κι αν εκανε διπλα ωφελιμο το διπλα τερπνο (αν εδινε και κωλο δηλαδη), τοτε εφυγε με διο και με τρεις περιουσιες. Οι μαλακες οι Κυπριοι ναναι καλα.

 

—

Τι μου λετε; Δεν αντεχει ο κωλος μια πουτσα μεσα του; Μα, λαστιχο ειναι. Ενα φυσικο λαστιχο. (ε, τοσα ειπαμε. Να μην το πουμε κι αυτο;)

Δεν ειδατε ταχα καμια ταινια οπου βαζουν δίο σ’ εναν κωλο;

Παντα ναναι καλα  ο Ομπαμα που κανει τις ταινιες.

 

—

Ειναι φανερο το πώς λειτουργει το συστημα. Ετσι οπως εφερε τα πραγματα ειναι αναποφευκτο πως χωρις τους φορους δεν θα μπορεσει να επιβιωσει. Πώς αλλιως θα συντηρησει τοση γραφειοκρατια και τοσο κυφηνιο; Αναγκαστηκα θα πρεπει να βρει τροπους να παρει απο τους πολιτες απ’ οπου μπορει και οσα μπορει.

 

—

Αλλου τα καταφερνει κι αλλου οχι. Και τοτε αρχιζει το κρυφτο με τους πολιτες. Το κρατος θελει να τους τα παρει και εκεινοι δεν θελουν να του τα δωσουν.

Θαχουν κι αυτοι τα επιχειρηματα τους βεβαια. Θα μπορουσαν να πουν: θα συντηρουμε εμεις οι εξυπνοι, οι εργατικοι ή, ισως, οι τυχεροι τούς βλακες, τους τεμπεληδες και τους ατυχους;

Λογικο ακουγεται, τοσο μαλλον γιατι το συστημα βασιζεται στις ανισοτητες. Στους πλουσιους και στους φτωχους, στους εξυπνους και στους βλακες, στους εργατες και στους κυφηνες. Ετσι ζυγιζει και ετσι μετρα τον καθενα.

Τι θελει να πετυχει τοτε με την τοση φορολογια; Την εξισωση των ανθρωπων; Αυτο ειναι που θελει ή μηπως αυτο ειναι μονο το προσχημα και μηπως αυτο που ουσιαστικα το ενδιαφερει ειναι η συντηρηση ενος συστηματος που εξασφαλιζει στους κρατικους αξιωματουχους τους μισθους και τα προνομια τους;

Γιατι, μου φαινεται, αν ο σκοπος ειναι η οικονομικη -και οχι μονον- εξισωση τών ανθρωπων μιας πολιτειας, τοτε θαπρεπε μαλλον να ενεργησει διαφορετικα, δηλαδη προληπτικα. Ταχα δε ξερει πως η προληψη ειναι καλυτερη απο την θεραπεια;

Γιατι δηλαδη να επιτρεπει σε καπιους να γινουν πλουσιοι και να ερχεται υστερα να τους αφαιρει μ’ αυτον ή τον αλλο τροπο τα πλουτη τους. Ή γιατι να επιτρεπει σε καπιους ανθρωπους (που δεν ειναι και λιγοι) να εχουν περισσοτερα απ’ οσα χρειαζονται για να ερχεται υστερα να τους τα παρει; Αν καπιος εχει παραπανω σπιτια και τα νοικιαζει σε αλλους και καπιος δεν εχει καθολου σπιτι και νοικιαζει απο αλλον, τοτε εχουμε προβλημα. Ειναι φανερο πως εχουμε πολιτες δίο ταχυτητων. Επισης αν καπιος εχει την εργασια του κοντα στο σπιτι του και δεν χρειαζεται ιδιωτικο οχημα ενω καπιος αλλος την εχει μακρια απο το σπιτι του και χρειαζεται ιδιωτικο οχημα και 300, 400 ή 500 ευρω (συν μηχανικους, ηλεκτρολογους, ασφαλιστες κ.ο.κ., τοτε εχουμε και παλιν προβλημα κι αυτα πρεπει να τα δει το συστημα και να τα δει σωστα.

Γιατι να επιτρεπει σε καπιον να εχει δίο ή τρεις ή τεσσερις χιτωνες και δίο, τρια ή τεσσερα σπιτια ή αυτοκινητα και σε καπιον αλλον κανεναν; Κι αν του πει να δωσει εκεινα που εχει παραπανω σε κεινον που δεν εχει τιποτα και δεν το ακουσει, τοτε τι γινεται; Να του παρει τα δευτερα και τα τριτα με το ζορι; Πώς;

Θα μου πειτε, και με το δικιο σας βεβαια, πως δεν ειναι σωστο να εχει καπιος περισσοτερα απ’ οσα χρειαζεται και καπιος αλλος να μην τα εχει καν και πως δεν ειναι ασχημο το να επεμβαινει ενα κρατος και να αφαιρει (με τον ενα ή τον αλλο τροπο, με φορους ή οτιδηποτε αλλο) απο καπιον οτι του περισσευει για να το δωσει σε καπιον που το στερειται.

Καλα τα λετε ρε ανθρωποι (και μακαρι να ησασταν εσεις προεδροι) αν ο σκοπος του ειναι αυτος, ομως εγω λεω: ειναι απαραιτητη ολη αυτη η διαδικασια; Δεν μπορει ταχα να το χειριστει αλλιως; Κρατος ειναι. Αυτο βαζει τους κανονες.

Αν ο σκοπος του ειναι η ισοτητα (και οχι λιγη, λιγοτερη, πολλη ή περισσοτερη αλλα απλα η ισοτητα), τοτε γιατι συντηρει καταστασεις που κανουν αναποφευκτη την ανισοτητα; Για να ερχεται υστερα να μας κανει το φιλανθρωπο σωματειο με τα λεφτα και τον κοπο αλλων;

Ε, εγω αυτο το θεωρω παρανοϊκο. Αν το κρατος θελει να κανει αποτελεσματικη φιλανθρωπια, τοτε οφειλει να κινηθει προληπτικα. Οφειλει να σταματησει στην γενεση τους τις καταστασεις που επιτρεπουν σε αλλους να ειναι πλουσιοι και αλλοι φτωχοι (ή ναναι οι πολιτες ή καπιοι, οι δημοσιοι, πλουσιοι με δανεικα που πηρε το κρατος και τους τα χαρισε και το κρατος φτωχο και χρεοκοπημενο) για να ερχεται υστερα με φορολογιες στις φορολογιες να κανει διορθωσεις και νοικοκυρεματα.

Θα μου πειτε: εγω πώς θα συντηρησω το συστημα μου; Δεν θα παρω απο τους πολιτες; Εμ, ασφαλως και θα παρω. Δεν γινεται αλλιως. Δεν θα παρω παντως απο τα περισσευματα τους γιατι δεν θα επιτρεψω να παρουν ποτε περισσευματα. Θα παρουν μονο οσα χρειαζονται. Τα περισσευματα θα τα παρει η πολη για να τα κανει πολιτισμο.

Η δικη μου πολη, το δικο μου κρατος και το δικο μου συστημα θα παρει ολα οσα περισσευουν των αναγκων σας. Και θα παρει οχι μονο τον κοπο και την παραγωγη σας αλλα και τα αποφαγια σας (για να τα δωσει στα ζωα και στα πτηνα) αλλα και τα σκατα σας ακομα (για να τα δωσει στους αγρους), και θα τα παρει ολα απ’ ευθειας, πριν τα παρετε εσεις.

Σε ματαιες και αχρηστες διαδικασιες δεν θα καταδεχτει να εμπλακει. Αυτα ανηκουν στο παρελθον. Στο μελλον η οικονομια θα σχεδιαζει και θα δρα σε ολα (σε χρονο και αγαθα) προληπτικα.

Οτι κρινει η πολη οτι πρεπει να σας το παρει θα σας παρει απ’ ευθειας (και δωρεαν, ειπα) και οτι κρινει οτι πρεπει να σας το δωσει θα σας το δωσει και κεινο απ’ ευθειας (και παντα, δωρεαν).

 

—

Θα φερω ετσι τα πραγματα οπως ωστε να ισχυει με τα αυτοκινητα, τα ιδιοκτητα σπιτια και τα ιδιοκτητα εξοχικα αυτο που θα ισχυσει και με τα τσιγαρα, τα ναρκωτικα και το αλκοολ. Θα σας κανω να μην τα χρειαζεστε. Να σας κανω να νιωθετε ανετα χωρις τσιγαρα και να λειτουργειτε, να μετακινειστε να και να χωρις ιδιωτικα αυτοκινητα και χωρις ατομικη ιδιοκτησια.

Για ιδιες αναγκες θα ισχυσουν οι ιδιοι κανονες -Ομαδικο φαγητο θελετε να μενετε και στην πολη και στο χωριο; Λιγες μερες εκει και λιγες εδω; Να το κανονισουμε. Αλλα δεν ειναι αναγκη ναχετε γι’ αυτο δικο σας ανακτορο στην πολη και δικηκ σας βιλλα στο χωριο. Και στην μια περιπτωση και στην αλλη ενα δωματιο σε ενα καλαισθητο και λειτουργικο κτιριο θα σας ειναι αρκετο.

Ειπαμε: η γη δεν ειναι απεριοριστη. Δεν μπορουμε να επιτρεψουμε στον καθενα που θελει μια στεγη να χρησιμοποιει ενα στρεμμα γης γι’ αυτο. Ενα δεκατο ή ενα εικοστο τού αρκει και του περισσευει.

 

—

…και να θυμαστε παντα (παντα,παντα, παντα) πως ο καλυλτερος δεικτης υγιας ειναι η ροη σαλιου. (Το θεωρω απιθανο να το πετυχετε μ’ αυτο το συστημα, ομως σας το λεω για να το εχετε υποψιν). Καλοι δεικτες ειναι βεβαια μια ικανοποιητικη ορεξη για νερο, φαγητο, ερωτα, υπνο και αλλα ο καλυτερος ειναι αυτος: η ροη σαλιου.

 

—

Η διαχειριση που κανουν (και εκαναν) οι πολιτικοι αρχοντες αυτου του συστηματος ειναι οπως την διαχειριση που κανει ενας γεωργος που αποφασιζει να φυτεψει 100, πχ, ελιες και αντι να τις φυτεψει ολες μαζι σ’ ενα χωραφι, τις φυτευει διασπαρτες σε 20 ή 30 κομματια γης ή σαν ενας κτηνοτροφος που αποφασιζει να θρεψει 100 ζωα και αντι να κανει μια μεγαλη μαντρα και να τα βαλει ολα μαζι, κανει 20-30 ψευτομαντρουες και βαζει 2-3 σε μια, 3-4 σε μια αλλη και 4-5 σε μια αλλη.

Οταν θελει ο γεωργος να ποτισει τα δενδρα του τρεχει σε 20-30 μερη για να τα ποτισει, κι οταν θελει να τα οργωσει, να τα ξεχορτισει, να τα κλαδεψει, να τα λιπανει, να τα ψεκασει ή να τα τρυγησει τρεχει και παλι σε 20-30 μερη.

Ομοιως και ο κτηνοτροφος οταν θελει να ταΐσει, να ποτισει, να βοσκησει, να καθαρισει, να αρμεξει κτλ κτλ τα ζωα του τρεχει κι αυτος σε 20-30 μερη.

Μα, τρωγονται μηπως τα μεροκαματα ή μηπως τρωγονται τα πετρελαια; Βαλτες ρε ευλοημενε τις ελιες σου ολες σ’ ενα χωραφι για να μην θελεις να βουρας σε 30 τοπους καθε φορα που θα θελεις να ποτισεις, να οργωσεις, να ψεκασεις και να τρυγησεις. Θελεις παπαν να σου το πει αυτο το πραμαν;

Κι εσυ ρε κτηνοτροφε αμπαλαττε κανε μιαν μαντραν της προκοπης και βαλε τα ζωα σου ολα σ’ εναν τοπον για να μην θελεις και συ να βουρας σε 30 τοπους καθε φορα που θα θελεις να τα ταϊσεις, να τα ποτισεις ή να τα γαλεψεις. Ειναι πραγμα αυτο να μην το κοψει ο νους σου;

Κατι παρομοιο θα μπορουσαμε να πουμε και στους πολιτικους αρχοντες: βαλτε τους ρε 100 ανθρωπους σ’ ενα κτιριο. Τι τους εχετε να εχει ο καθενας το δικο του και ναναι ο ενας εδω και ο αλλος εκει; Βαλτε τους κι αυτους 50-50 ή 100-100 για να εχετε εναν λογαρκασμον και να ξερετε τι σας γινεται.

Θα μου πειτε πως αυτο αντικειται στα ατομικα δικαιωματα και στο δικαιωμα τής ελευθεριας εγκαταστασης και πρασινα αλογα.

Θα πειτε, το ξερω, αλλ πριν πειτε οτι πειτε δειτε πού σας οδηγησε αυτη η φιλοσοφια. Κι ενταξει. Οσο υπηρχαν τα δανεικα και εχτιζε ο καθενας οπου ηθελε ηταν ενταξει. Τωρα ομως που θελουν πισω τα δανεικα τι γινεται; Σας φτανει μηπως ο προϋπολογισμος σας για να συντηρειτε ολα αυτα τα σπιτια;

Δεν θαταν μηπως καλυτερο και οικονομικοτερο (και ανθρωπινοτερο, πολυ πιθανον, κοινωνικοτερο και συντροφικοτερο) να φτιαξετε καθε 100 ατομα -ας πουμε- ενα περιποιημενο και λειτουργικο κτιριο και να μπειτε ολοι μεσα;

Σκεφτειτε το: θα σας αναλογει λιγοτερος χωρος για να χτισετε, λιγοτερος χωρος για να καθαρισετε, λιγοτερος χωρος για να φωτισετε, λιγοτερος χωρος για να ζεστανετε ή να κρυανετε, λιγοτερος χρονος για να μαγειρεψετε (αφου θα μαγειρευετε και σε μεγαλα, βεβαιως, σκευη, απο κοινου;), λιγοτερος κηπος για να φροντισετε, λιγοτερο νερο να ξοδεψετε και λιγοτερο, προφανως, ρευμα να πληρωσετε.

Γιατι να μην το κανετε λοιπον; Εχετε τωρα εναν υποψηφιο αρχηγο -και δικτατυορα, ειπαμε- που σας λεει οτι μπορειτε να το κανετε και πως κανοντας το θα ειναι καλυτερα και για σας και για το περιβαλλον σας. Δυστυχως ή ευτυχως οι ενεργειακοι ποροι αυτης της γης δεν ειναι απεριοριστοι και γι’ αυτο οφειλουμε να ειμαστε φειδωλοι στην χρηση τους.

Σε γενικες γραμμες η αποψη μου ειναι αυτη: για ιδιες αναγκες πρεπει να κανουμ ιδια πανω κατω διαχειριση, ειτε πραγματα διαχειριζομαστε ειτε καταστασεις, ειτε ζωα ειτε ανθρωπους. Θα χασει μηπως κανεις την ατομικοτητα (αυτο το ξεχωριστο που εχει ο καθενας σαν ατομο) και την προσωπικοτητα του αν διαμενει σε μια πολυκατοικια αντι σε ενα σπιτι και το φαΐ που θα φαει ψηνεται σε μικρη ή μεγαλη κατσαρολα ή αν κολυμπα σε μια δημοσια και οχι σε μια ιδιωτικη πισινα, αν ταξιδευει με λεωφορειο αντι με το αυτοκινητο του, αν φορει τα ιδια ρουχα και την ιδια στολη που φορουν και αλλοι συμπολιτες ή συναδελφοι του ή αν ειναι ιδιο με των αλλων συνανθρωπων του το δωματιο ή το κρεβατι του;

Η απο κοινου διαχειριση αποτελει για μενα την καλυτερη και οικονομικοτερη λυση, εκτος και αν ειναι τρελοι οι διαχειριστες.

Νιωθω τις σκεψεις στο μιαλο μου να σπρωχνει η μια την αλλη και να φωναζουν: τοπο, τοπο, τοπο. Θελω τοπο.

Εγω νιωθω να πνιγομαι και βαζω τις φωνες: σιγα-σιγα. Μια μία παρακαλω. Με σκασατε, καθως προσπαθω να καταγραψω οτι προφτασω.

 

—

Ειναι γυναικες που το βρισκουν ενοχλητικο το να τις ποθησει και να τις φλερταρει καπιος. Νομιζουν πως αυτη πρεπει ναναι η αντιδραση μιας «τιμιας» γυναικας. Θα ελεγα ομως εγω σ’ αυτες: ενοχλητικο να θεωρειτε το να μην σας φλερταρει και να μην σας ποθησει καπιος, και κατι παραπανω μαλιστα: τραγικο.

Τετια μοιρα δεν θα ευχομουν για καμιαν και για κανεναν ανθρωπο.

 

—

Υπαρχουν τοσα τραγουδια, άλλα λιγοτερο και αλλα περισσοτερο ωραια. Ομως τ’ ακουσαμε και μια και διο και τρεις και δεκα φορες. Τα βαρεθηκαμε. Τα χορτασαμε. Το ανησυχο πνευμα μεσα μας ζητα ν’ ακουσει καινουρια.

 

—

Τα παιδια! Σ’ αυτα κι αν αξιζει να αγαπησουν και να αγαπηθουν! Αυτα κι αν αξιζουν να ζησουν.

Τα θεωρειτε ανωριμα γι’ αγαπη αν δεν γινουν δεκαεφτα και δεκαοκτω χρονων;

Θα σας το πω κι αυτο κι αν θελετε σφαξε τε με: ειναι ανωριμοι οσο ειναι στην κοιλια τής μανας τους. Απο την στιγμη που βγηκαν απο κει δεν ειναι. Εσεις ειστε οι ανωριμοι, εσεις που σκεφτεστε ετσι για τα παιδια.

 

 

Πρωτη επιστολη στον Δ. Χριστοφια

14 Μαΐου 2012

Αγαπητε Δημητρη (Χριστοφια), νομιζω πως λιγο πολυ θα περιμενες αυτο το σημειωμα μου, και νομιζω πως σου το στελλω εγκαιρως.

Το θεμα μου το ξερεις -δεν εισαι δα παλαβος- και θα σου το παρουσιασω με τις λιγοτερες δυνατες λεξεις. Οχι πως δεν θελω να μπω στον κοπο να σου ετοιμασω μια περιποιημενη επιστολη, μαζευοντας τις σημειωσεις που κατεγραψα γι’ αυτο τούς τελευταιους μηνες, ομως ο χρονος μου ειναι τοσο λιγος (μαλιστα το τελευταιο διαστημα ηθρε να προστεθει κατι που μου τον κανει ακομα πιο λιγο), η ορεξη μου τοσο μικρη και ο φοβος μου τοσο μεγαλος πως οσο καλη και να την κανω για σενα την επιστολη μου, στο τελος ισως να μην ωφελησει σε τιποτα.

Για καλο και για καλο λοιπον θα μεινω σ’ ενα συντομο σημειωμα. Απο κει και περα αν σ’ ενδιαφερει ο λογος και η σκεψη μου σου στελλω το τελευταιο μου βιβλιο (την τελευταια του διορθωση συγκεκριμενα, γιατι αν περιμενα το τυπωμα του ισως αργουσα να σου πω αυτο που θελω να σου πω) κι ισως κι ενα προηγουμενο, και με διαβαζεις αν θελεις για μερες.

Το τι θελω να σου πω και να σου ζητησω: ειναι λιγο πολυ το ιδιο μ’ αυτο που σου ειπα και σου ζητησα και πριν 20(;) ή 15 χρονια.

Ζητω την υποστηριξη σου για τις επομενες προεδρικες εκλογες, αν βεβαιως δεν σκοπευεις να εισαι υποψηφιος εσυ ο ιδιος.

Μην υποστηριξεις εσενα ή καπιον αλλον αν δεις οτι ειστε περισσοτερο δημοφιλεις (ή, μαλλον, ολιγοτερον δημομισεις-ελπιζω να το λεω σωσττα. Διαφορετικα ας ερθει ο Μπαμπινιωτης να με διορθωσει) απο τον Αναστασιαδη. Υποστηριξε εναν που ειναι περισσοτερο δημοφιλης απο ολους σας μαζι.

Ξερω βεβαια πως με την υποστηριξη σου θα παρω λιγοτερες ψηφους απ’ οσες επαιρνα πριν, αλλα τουλαχιστον θα τις παρω.

Θελεις να βαλεις εσυ υποψηφιοτητα; Καντο αν θελεις. Εγω προσωπικα δεν σου το συστηνω.

Τι εκανες πεντε χρονια στην προεδρια νομιζεις; Μια τρυπα στο νερο εκανες ολο κι ολο. Κι αν καταφερεις και παρατεινεις αλλα πεντε χρονια την προεδρια σου θα κανεις μια δευτερη τρυπα στο νερο.

Δεν το καταλαβες; Δεν ωφελεις ουτε τον καπιταλισμο, ουτε τον σοσιαλισμο ουτε τον κουμμουνισμο κι ουτε την Κυπρο (την ιδεολογια σου) τελικα. Ωφελεις μονο το χαος και ολα οσα δινουν το χαος: τις αρωστιες, τις αδικιες, τις ανισοτητες και ολα τα κακα αυτου του συστηματος.

Και σαν να μην φτανουν αυτα ηρθε και σε βαρεσε απο πανω και μια τραγωδια που περασε στις Ειδησεις ολου του κοσμου.

Σκεφτομαι καμια φορα πως ισως σε προσγειωσει αυτη η ιστορια, ισως περιορισει τις φιλοδοξιες σου κι ισως σε κανει να σκεφτεις και να υποστηριξεις καπιον που θα μπορουσε να τα καταφερει καλυτερα απο σενα. Εναν Ουτοπο ισως (ματι λεω αφου ενας ειναι σ’ ολο τον κοσμο), εναν ανθρωπο που εχει και αποψη και θαρρος για να λεει την αποψη του.

Ελεγα, που λες, με τον εαυτο μου τον τελευταιο καιρο αν τον αφησω μονο του θα το κοψει το κεφαλι του ή θα με αγνοησει οπως τοσες αλλες φορες;

Για καλο και για κακο λεω να σε θυμησω. Εχε με λοιπον υποψιν για την περιπτωση που δεν θα αποφασισεις να εισαι υποψηφιος.

Κατι μου χρωστας αλλωστε, κι αν οχι σε μενα προσωπικα, ομως το χρωστας σ’ αυτα για τα οποια αγωνιζομαι και για τα οποια δεν εκανες εσυ τιποτα ως τωρα.

Δωσε αν θελεις την ευκαιρια σε καπιον που συμφωνα με ολες τις ενδειξεις θα παλεψει για το καλυτερο δυνατο αποτελεσμα.

Η φιλοδοξια και το οραμα μου σού ειναι γνωστα. Αν πρεπει λοιπον να κανουμε κατι γι’ αυτο, τοτε πότε παρακαλω θα πρεπει να το κανουμε; Ποσο και τι να περιμενουμε ακομα για να το κανουμε;

Να πιστευουμε στον σοσιαλισμο; Να τ’ αφησουμε στον σοσιαλισμο ή να τ’ αφησουμε στην Ευρωπη;

Ξερεις πως εχω προσωπικες θεσεις κι ουτε την Ευρωπη θα λογαριαζω προκειμενου να προωθησω το οραμα μου ουτε και κανεναν Ευρωπαιο αρχοντα. Εχω, ξερεις, αρκετη δοση πελλαρας (ή θαρρους, αν το προτιμας) για να μην λογαριαζω και να μην φοβαμαι κανεναν, κι οσο για το τι θελει και τι απαιτει η Ευρωπη με ενδιαφερει, ξερεις, στον βαθμο μονο που εξυπηρετειται το σχεδιο μου.

Τι λες λοιπον; Θελεις χρονο να το σκεφτεις; Εχεις χρονο. Οι μερες που μας απομειναν ειναι πολλες.

Νομιζω ομως πως ειναι θαρρος αυτο που θελεις πιο πολυ, παρα χρονο, και γι’ αυτο αλλωστε σού γραφω: για να σου δωσω θαρρος, τοσο μαλλον γιατι δεν βλεπω κανεναν ανθρωπο γυρω σου ικανο να σου το δωσει.

Σκεψου λοιπον την προταση μου. Υποστηριξε με, καλυλψε με τουλαχιστον και κανε δικαιες εκλογες, εκτος κι αν θελεις να παραδωσεις την προεδρια -και το αεριο- στον Αναστασιαδη.

Αυτο θελεις ομως; Να τα παραδωσεις ολα στον Αναστασιαδη και στο συστημα τού Αναστασιαδη; Και την προεδρια και το αεριο;

Γιατι δεν το παραδινεις καλυτερα σε μενα, σ’ εναν κουμμουνιστη; Γιατι δεν το παραδινεις στο συστημα μου;

Κατι καλο θα κανω εγω απ’ αυτο. Θα χτισω πολεις απ’ αυτο. Θα κανω πολιτισμο απ’ αυτο. Κι αν οχι τιποτ’ αλλο. Θα το μοιρασω στον λαο, και οχι στους (κυβερνητικους ή μη) κυφηνες.

Νομιζεις οτι δεν πρεπει να εχω εγω την ευκαιρια; Πιον φοβασαι; Φοβασαι το συστημα που σου επετρεψε να γινεις προεδρος εις βαρος μου και εις βαρος τής βουλησης τού λαου;

Νιωθεις ακομα υποχρεος στο συστημα που πηρε τις ψηφους απο μενα και τις εδωσε σε σενα;

Αντε. Μην τα σκαλισω παλι. Τελιωσαν εκεινα. Πιος ξερει, σκεφτομαι καπου καπου. Ισως ηταν και για καλο (το λεω για να σε παρηγορησω ισως). Ισως μου δωσατε χρονο να σκεφτω καλυτερα το θεμα μου.

Δωστε μονο, ας ειναι και τωρα, ενα καλο τελος και θα σας το αφησω. Ειπαμε: υπαρχει και η συγνωμη σ’ αυτο τον κοσμο, κι αλλοτε την δινουμε και αλλοτε την παιρνουμε.

Ολοι κανουμε λαθη, κι οσο εχουμε την ευκαιρια να τα διορθωσουμε ειμαστε τυχεροι.

Ευτυχως εισαι και συ ενας απο τους τυχερους γιατι εχεις την ευκαιρια να διορθωσεις τα λαθη σου. Δικαιωμα σου να την χασεις, δικαιωμα σου να την κερδισεις, μονο που πρεπει να το κανεις εμπρακτα και να απολογηθεις εμπρακτα, πραγμα που στην περιπτωση μας σημαινει οτι εχεις καθηκον να με υποστηριξεις, κι αν οχι στα φανερα, τουλαχιστον στα κρυφα, κατι που σημαινει δηλαδη οτι μπορεις (ή μπορειτε) να βαλεις εναν Ακελικο υποψηφιο αλλα να πεις στους Ακελικους να ψηφισουν εμενα. Εχεις ξανακανει κατι παρομοιο (ετσι τουλαχιστον σ’ ακουσα να λες) τοτε που πρωτοησουν υποψηφιος βουλευτης.

Μπορεις ακομα να βαλεις κι εναν αλλον -εκτος ΑΚΕΛ- υποψηφιο και μπορεις να παλεψεις για να τον βγαλεις προεδρο αλλα αν οι δημοσκοπησεις σού δειξουν οτι δεν βγαινει, τοτε αν δεν θελεις να βγει προεδρος ο Αναστασιαδης ή ο Λιλληκας, φροντισε να γινουν σωστες εκλογες, οπότε ξερεις πιος θα βγει.

Σου βαζω δυσκολα; Δυσκολα ή ευκολα δεν εχει σημασια. Σημασια εχει το σωστο, το δικαιο και, επι του προκειμενου, το δημοκρατικο.

Αυτο σου ζητω να κανεις και σου το ζητω και εκ μερους μου και εκ μερους τού λαου τού οποιου συμβαινει -καλως ή κακως- να προεδρευεις.

Αν κρινεις οτι με τις θεσεις και με το προγραμμα που παρουσιαζω και που φιλοδοξω να εφαρμοσω μπορω να φανω πιο χρησιμος για τονανθρωπο και τον πολιτισμο (και για την Κυπρο βεβαιως) απο τον Αναστασιαδη ή τον Λιλληκα, τοτε κανε σωστες εκλογες και θα βγω. Δεν σου ζητω τιποτα παραπανω. Δεν σου ζητω να κανεις καμια παρανομια.

Τις παρανομιες τις εκανες παλια, παντα παρεα και σε συνεννοηση με τον Αναστασιαδη, τον Παπαδοπουλο και τον Ομηρου και χαρις σ’ αυτες εγινες και συ προεδρος, εις βαρος μου, ειπαμε, εις βαρος τού λαου της Κυπρου και της ιδεολογιας.

Τι καθομαι λοιπον και σου στελλω μια συστημενη επιστολη και δεν σου στελλω καλυτερα μια συστημενη βομβα; (Νομιζω οτι σου τογραψα και πριν αυτο με την βομβα. Κοιτα «συμπτωση» καλε!).

Εστω ομως. Δεν ειμαι εγω για βομβες. Ας πουμε πως περασαν εκεινα -ξεχνα ομως το ενδεχομενο να ξεχαστουν- κι ας κοιταξουμε μπροστα.

Ειπαμε: ολοι κανουμε λαθη. Συγχωρουμε εκεινους που επανορθωνουν και οχι εκεινους που επιμενουν στα ιδια λαθη. Ολοι κανουμε επισης συμβιβασμους, για να μπορουμε να προχωρουμε κι εγω κανω απο την μερια μου τον συμβιβασμο που χρειαζεται προκειμενου να υπηρετησω το Οραμα μου και τους ανθρωπους που αγαπουν και θελουν το Οραμα μου. Γι’ αυτο σου γραφω και παλι.

Σκεψου το λοιπον. Σου στελλω και τις σημειωσεις* μου. Κατι παραπανω θα σου πουν κι αυτες.

Απο κει και περα αν το αποφασισεις ή αν θελεις περισσοτερες εξηγησεις ή διευκρινισεις, ξερεις πού θα με βρεις.

Ουτοπος

 

 

Δευτερη επιστολη στον Δ. Χριστοφια

20 Νοεμβριου 2012

Αγαπητε Δημητρη, ξερω πως σε βαζω σε διλημματα -και σε δυσκολα διλημματα- αλλα πρεπει να το κανω. Εχω υποχρεωση να το κανω. Δεν μπορω να βαλω σε αλλον αυτο το διλημμα. Μονο σ’ εσενα γιατι απο σενα εξαρταται. Εσυ θα παρεις τις αποφασεις κι εσυ θα δωσεις τις διαταγες.

Θα κανεις βρωμικες ή καθαρες εκλογες τελικα; Θα με πεταξεις στα σκουπιδια πριν καν ακουσεις την αποφαση τού λαου; Απο σενα εξαρταται.

Να σου πω την αληθια; Εχω μια προαισθηση -και την δηλωσα κιολας- πως θελεις να κανεις καθαρες εκλογες, πως θα το παλεψεις τουλαχιστον, κι ειναι φορες που πιανω τον εαυτο μου να ευχεται και να προσευχεται να τα καταφερεις.

Θα πηρες πριν κατι μηνες μια συντομη επιστολη μου μαζι με κατι σημειωσεις που φυλαγα για σενα για να τις κανω την καταλληλη ωρα μια εκτενεστερη επιστολη. Δεν καταφερα να το κανω τοτε γιατι ο χρονος μου ηταν πολυ λιγος, ομως ειχες τις σκεψεις μου, εστω και κατατεμαχισμενες, και μπορουσες να τις εκτιμησεις.

Εγραψα το βραδυ εκεινη την επιστολη, σου την ταχυδρομησα το πρωι και το βραδυ μαθαινα απο τις Ειδησεις για την επισημη αποφαση σου να μην επαναδιεκδικησεις την προεδρια. Εχουμε καλο συγχρονισμο; ή ειναι εντελως συμπτωματικο; Δεν ξερω.

Εν παση περιπτωσει ηταν και τοτε υποψιν μου πως οφειλα να σου ξαναγραψω και να σου επαναλαβω την εκκληση μου.

Τωρα που το αποφασιζω βεβαια εχουμε καπια δεδομενα τα οποια δεν ειχαμε τοτε, κι ειναι γνωστα: το ΑΚΕΛ στηριζει τον Σταυρο Μαλα, και οχι τον Ουτοπο ασφαλως. Εσυ πιον στηριζεις; Απαγκιστρωθηκες απο το ΑΚΕΛ και απο το Κομμα και επελεξες να κανεις μια μοναχικη -σαν εμενα- πορεια;

Βεβαια σου ειπα: μπορεις (ή μπορειτε) να υποστηριξεις αλλον αν φοβασαι ή αν ντρεπεσαι να υποστηριξεις εμενα.

Ξερω: εχω αφηγησεις και αποψεις στις σελιδες και στις σημειωσεις μου που θα μπορουσαν να τις εκμεταλλευτουν σκανδαλοθηρικα οι αντιπαλοι σου και θα σου πουν: κοιταξε πιον υποστηριζεις.

Θα σ’ εβαζα τοτε σε δυσκολη θεση, κι αν παρατραβουσε ισως να σου ηταν δυσαρεστο (το σχολιο μου ειν’ αυτο: αμαν τι θαχε γινει τοτε! Σου λεω: ψοφαω για τετια. Νιωθω βαθια μεσα μου πως γεννηθηκα για τετιες προκλησεις).

Τωρα ομως απαλλαχτηκες απ’ αυτη την θεση. Το Κομμα υποστηριζει καπιον αλλον και ετσι βγαινεις, για την ωρα, απ’ αυτο τον μπελα.

Δεν βγαινει ομως απο το μιαλο μου η σκεψη πως στην πισω πλευρα τού μιαλου σου δεν ειναι τον Σταυρο Μαλα που υποστηριζεις αλλα τον Ουτοπο γιατι αυτον εκτιμας, αυτος σε αντιπροσωπευει και αυτος μονο μπορει να κανει αυτα που θα ηθελες και θα επρεπε να κανεις εσυ αν ειχες τα κοτσια και το πνευμα που εχει εκεινος, που δεν ταχεις βεβαιως.

Δεν αγνοεις αλλωστε πως αντιπροσωπευω και τα τρια τεταρτα, σχεδον, τού Κυπριακου (και Ακελικου) πληθυσμου και πως οφειλεις τουλαχιστον λιγο σεβασμο απεναντι σ’ αυτο τον πληθυσμο.

Πώς μπορεις να με υποστηριξεις; Ειναι απλο. Με την αποφαση που πηρε το Κομμα δεν μπορεις να βγεις και να κανεις καμια δηλωση υποστηριξης μου, κι ουτε σου το ζητω.

Αυτο που σου ζητω να κανεις, και θα το εκλαβω, πιστεψε με, ως μια εμπρακτη υποστηριξη, ειναι να κανεις καθαρες εκλογες και να μου δωσεις τις ψηφους που θα μου δωσει ο λαος.

Απο την στιγμη που θα το κανεις, τοτε ξερεις πιό θα ειναι το αποτελεσμα και πιος ο καινουριος προεδρος τής Κυπρου.

Μην με προδωσεις. Τοκανες ηδη, και μια και διο και τρεις φορες και νά το αποτελεσμα: μια (τοπαμε) τρυπα στο νερο, κι ειναι λιγο αυτο. Το «μια καταστροφη» θαταν πιο αληθινο.

Νομιζω το βλεπεις. Υψωσες, μου φαινεται, απο καιρο τα χερια ψηλα. Δεν βλεπεις να μπορεις να κανεις τιποτα. Δεν βλεπεις να μπορεις να βοηθησεις σε τιποτα. Δεν βλεπεις να μπορεις να καταφερεις τιποτα.

Αναρωτιεμαι ομως: οι ανθρωποι που σε περιτριγυριζουν, οι ανθρωποι τού ΑΚΕΛ, δεν βλεπουν αυτα που βλεπεις κι εσυ; Ακουοντας τους μού δινουν την εντυπωση πως πιστευουν πως θα τα καταφερουν καλυτερα απο σενα. Εσυ πιστευεις πως το μπορουν;

Μπορουν εστω να αναδειξουν τον Σταυρο Μαλα ως προεδρο; Να τον παρουν στον δευτερο γυρο μπορει, ανκαι μού φαινεται κι αυτο δυσκολο.

Απο κει και περα; Τι θα γινει στον 2^ο γυρο; Πιος θα μας το πει; Πιος αλλος απο τις δημοσιευσεις, που ειναι, εκτιμω, σωστες, απο την στιγμη, βεβαιως, που λειπω εγω απ’ αυτες.

Μα κι αν ακομα οιδημοσκοπησεις σού ελεγαν πως βγαινει ο Σταυρος μαλας, ακομα και τοτε δεν θαπρεπε ναχεις διλημματα. Γαιτι τιποτα απ’ οσα θελω να κανω εγω για την ιδεολογια δεν θα το εκανε ο Μαλας. Μωρ’ εσυ δεν τακανες και θα τακανε εκεινος;

Ολο κι ολο που θα εκανε κι αυτος και εκεινοι που ειναι πισω απ’ αυτον ειναι (τοπαμε κι αυτο) μια δευτερη τρυπα στο νερο. Θα διορθωσει (με το αεριο; Πώς;) μηπως εκεινος αυτα που χαλασες εσυ;

Τιποτα δεν θα κανει και τιποτα δεν θα καταφερει. Τιποτα το καλο για τον τοπο και τον λαο γιατι απλουστατα δεν εχει ιδεα για το τι ειναι καλο (πολιτικα, εννοω, καλο, γιατι αυτο ειναι το ζητουμενο).

Γι’ αυτο προσεξε καλα. Προσεξε και τις πρωτες και τις δευτερες και τις τριτες και τις τεταρτες σκεψεις σου.

Δεν ξερω σε πιαν απ’ αυτες σε βρισκει αυτη η επιστολη μου αλλα ειναι σημαντικο να ταυτιζονται ολες οι σκεψεις σου. Οι πρωτες με τις δευτερες κι οι δευτερες με τις τριτες κι οι τριτες με τις τεταρτες. Οι αμφιταλαντευσεις αυτη την ωρα θα ηταν πιο καταστροφικες απο την καταστροφη που εχει επελθει. Ειναι αργα για αλλη λαθη. Δεν θα σου συγχωρεθουν απο κανεναν τα καινουρια σου λαθη. Ελπιζω να εμαθες ηδη απο τα παλια σου. Αστα για αλλους τα λαθη. Για σενα τωρα, αυτη την συγκεκριμενη στιγμη κι αυτη την συγκεκριμενη εποχη, δεν επιτρεπονται αλλα λαθη.

Γι’ αυτο προσεξε, παρε την αποφαση σου εγκαιρως και: μην το ρισκαρεις. Ξερεις τα αποτελεσματα και στην περιπτωση που θα κανεις καθαρες εκλογες και στην περιπτωση που θα κανεις καθαρες εκλογες και στην περιπτωση που θα κανεις βρωμικες εκλογες.

Στην πρωτη περιπτωση, ξερεις, βγαινω εγω, οποτε και ξερεις για τι θα αγωνιστω, και στην δευτερη περιπτωση βγαινει, εστω και στον 2^ο γυρο, ο Νικος Αναστασιαδης (ισως κι ο Λιληκας, παλιος σου συντροφος -τον ξερεις τον ανδρα- αλλ’ οπωσδηποτε οχι ο Σταυρος Μαλας, οποτε και παλιν ξερεις για τι θα αγωνιστει και κεινος).

Αν τα καταφερει τελικα θα το χρωστα, ξερεις, σ’ εσενα. Αυτο θελεις; Αν και ενταξει, οkey. Κανενα προβλημα. Ζητω το συστημα.

Ζητω και ο Νικος, ζητω και ο Δημητρης.

Αν ομως, αν δεν ειν’ αυτο που θελεις, ε τοτε ξερεις και τι θα κανεις και ποτε πρεπει να το κανεις.

Θα το κανεις, ξερεις, στον πρωτο γυρο και θα τ’ αποφασισεις και θα δωσεις τις εντολες για καθαρες εκλογες πριν τον πρωτο γυρο γιατι μονο σε κεινο τον γυρο θα εχω εγω και η προταση μου (που την ξερεις) την ευκαιρια. Στον δευτερο γυρο δεν θα την εχουμε (ξερεις) γιατι αν ερθουμε σε δευτερο γυρο σημαινει οτι εγινε αυτο που εγινε σε ολες τις εκλογικες αναμετρησεις στις οποιες ημουν υποψηφιος: εγιναν βρωμικες και παλιν εκλογες (και ο πρωτος υπευθυνος γι’ αυτες τωρα θα εισαι, ξερεις, εσυ), οποτε δεν θαχουμε την ευκαιρια ουτε εγω ουτε και η προταση μου (την ξερεις).

Αν πιστευεις ακομα στην Επανασταση, κι αν πιστευεις ακομα στην αναγκη να εθρει ενα καλυτερο συστημα για τον κοσμο και τους ανθρωπους τοτε νομιζω πως εγω πρεπει να ειμαι το καλυτερο σου εν ζωη προτυπο, κι ενα προτυπο που το γνωριζεις προσωπικα και απευθυνεται σε σενα προσωπικα.

Αν σε διαβαζω καλα, μού φαινεται πως θελεις να κανεις και συ μια επανασταση, κατι σαν δολιοφθορα ή σαν πραξικοπημα εναντια στο συστημα. Πως θελει να την φερεις στο συστημα. Πως θελεις να του δωσεις μια μαχαιρια.

Βεβαιως το οτι εισαι αυτος που εισαι δεν αλλοιωνει το γεγονος πως εισαι κι εσυ ενα γραναζι στον μηχανισμο τού συστηματος.

Ξερω πως δεν ειναι αυτος ο ρολος που ηθελες να παιξεις σ’ αυτο τον κοσμο, ομως ειναι φανερο πως δεν μπορουσες να τ’ αλλαξεις αυτο. Ουτε τον ρολο σου αλλα ουτε και το συστημα.

Ομως υπαρχει καπιος που μπορει να τ’ αλλαξει, καπιος που θα προσπαθησει τουλαχιστον να τ’ αλλαξει και που εχει ενα σχεδιο για να τ’ αλλαξει, καπιος που το οραμα του ξεπερνα κατα πολυ και τις καλυτερες προσδοκιες σου.

Αυτος ο καπιος σού ζηταει τωρα την βοηθεια σου για να κανει τελος παντων την προσπαθεια του. Εσυ εκανες την δικη σου. Το τι καταφερες το ξερεις και συ και ολος ο κοσμος. Στην καλυτερη περιπτωση θα ελεγα πως καθυστερησες την προσπαθεια μου για πεντε χρονια.

Ουτε το παλιο συστημα βελτιωσες ουτε εκανες τιποτα για να φερεις ενα καινουριο και καλυτερο.

Δυσκολο εργο αυτο, δυσκολο να κανεις καλυτερο τον κοσμο. Προφανως δεν ηταν για σενα αυτο αλλα για καπιον αλλον. Νομιζες οτι θα τα καταφερνες καλυτερα απο μενα και πως θα εκανες εσυ αυτα που ηθελα να κανω εγω;

Αν μ’ εβαζες τοτε υπερυπουργο ή συμβουλο σου (ειλικρινα σού λεω: μπορουσα να διαγραψω ολο το παρακσηνιο που σε οδηγησε στον δευτερο γυρο και στην προεδρια, αρκει να ειχα τον τροπο να οδηγησω καπια πραγματα προς την κατευθυνση που ηθελα εγω και που, στο κατω-κατω, ειχε ψηφισει, ξερεις ο κοσμος) ισως και καταφερνες κατι, αλλα ουτε καν γι’ αυτο δεν σταθηκες αξιος. Νομισες πως θα τα καταφερνες καλυτερα μονος σου και με το ΑΚΕΛ.

Επεσες εξω ομως. Αυτο το εργο ηταν πολυ πανω απο τις δυναμεις σου, πολυ πανω απο τις δυναμεις οπιουδηποτε αλλου και πολυπανω απο τις δυναμεις οπιουδηποτε κομματος. Πρεπει, ειπα, να εισαι ο Ασσος (με Α κεφαλαιο) για να τα καταφερεις. Πρεπει νασαι ο Ενας (με Ε κεφαλαιο). Πρεπει νασαι το νουμερο Ενα (κι αυτο με κεφαλαιο). Πρεπει νασαι επιλεγμενος και σημαδεμενος, κι εσυ, το ξερεις, δεν εισαι.

Παρολαυτα εχεις εναν ρολο να παιξεις, οπως ειχες και πριν βεβαια. Εγω σου τον ζητησα και σου τον υπεδειξα αλλα εσυ τον αρνηθηκες.

Ειπαμε ομως: παλιες ιστοριες εκεινες και δεν θα κατσω να τις πολυσκαλισω. Ουτε για το οτι αρνηθηκες να με υποστηριξεις τοτε που σου το ζητησα αλλα ουτε και για το οτι συνωμοτησες κι εσυ με το συστημα και με ολους τους αγυρτες του για να τυχω τής μεταχειρισης σου ετυχα, κι ουτε για το οτι εγιναν οι καλπονοθειες που εγιναν και εξελεγησαν στα ανωτατα αξιωματα αυτης της χωρας οχι αυτοι που θελησε και ψηφιζει ο λαος αλλα εκεινοι που θελησε και αποφασισε το κομματικο κατεστημενο.

Υποψιν βεβαιως, ολα στο υποψιν αλλα τωρα πρεπει να κοιταξουμε μπροστα. Πρεπει να δουμε πώς θα βοηθησουμε και πώς θα σωσουμε αυτο τον τοπο και τους ανθρωπους αυτου του τοπου, γιατι χρειαζονται βοηθεια και το ενα και το αλλο, και οι ανθρωποι και ο τοπος, οπως την χρειαζονται βεβαιως και πριν 10 και πριν 20 και πριν 50 και 100 χρονια.

Για εναν ανθρωπο με ανοιχτα ματια και ανοιχτο μιαλο (αλλα και με εναν ωριμο πολιτικο και φιλοσοφικο λογο) ηταν ολοφανερο που οδηγουσε το συστημα και ολες οι συνταγες τού συστηματος.

Το ειπα και το επαναλαμβανω: η κριση οικονομιας ειναι μονο η κορυφη τού παγοβουνου. Δυστυχως υπαρχουν και τα χειροτερα, κι αυτα συνηθως δεν περνουν στις Ειδησεις.

Πιά ειν’ αυτα; Ταπαμε: ειν’ αυτα που μας κανουν ανικανους να αναπνευσουμε, να πιουμε νερο, να φαμε το φαΐ μας, να κοιμηθουμε ή να αγαπησουμε. Ειν’ αυτα που μας φερνουν ολες τις αρωστιες, βιολογικες και κοινωνικες καθε ειδους πονο. Ειν’ αυτα που μας στερουν την χαρα το χαμογελο και την ανθρωπια απο τις μερες μας, αυτα που μας γερνουν προωρα και μας κανουν αχρηστους και ανικανους να κανουμε τιποτα τής προκοπης. Ειναι ολ’ αυτα που μας κανουν να ειμαστε και να φερομαστε σαν δυστυχισμενοι ανθρωποι.

Φερτε κι αλλα δανεικα και βγαλτε αν θελετε απο αυριο το αεριο και καντε τους ολους αρχοντες, με βιλλες, με μερσεντες και με BMW, ολους. Για μενα το προβλημα παλι θα υπαρχει, και θα ειναι, σου το ορκιζομαι, ακομα πιο εντονο με τον καθε χρονο που θα περνα και που θα στερειται ο κοσμος το συστημα και τους αρχηγους που μπορουν να τον βοηθησουν.

Κανε μας λοιπον την χαρη. Αν νιαζεσαι κι εσυ για το καλο αυτου του τοπου κι αυτου του λαου ετσι οπως νιαζομαι κι εγω (μονο που εγω, σημειωσε, δεν νιαζομαι μονο γι’ αυτο τον τοπο και μονο γι’ αυτο τον λαο. Εσενα μπορει η ιδεολογια σου να ειναι η Κυπρος, αλλα για μενα ειναι ολος ο κοσμος, που περιλαμβανει, βεβαιως, και την Κυπρο), τοτε κανε μας την χαρη και σεβαστου την θεληση αυτου του λαου. Σεβαστου την θεληση των συμπατριωτων σου να εχουν τον αρχηγο και τον προεδρο που θελουν εκεινοι και οχι οι κομματαρχες αυτου του τοπου ή (πιος ξερει;) η μασωνια ή η CIA.

Δυστυχως δεν μπορω να τους οργανωσω ωστε να ερθουν εξω απο το προεδρικο και να σου φωναζουν καθε μερε «κανε καθαρες εκλογες» και, δυστυχοτερον, δεν μπορουν να τις κανουν οι ιδιοι. Εκεινοι μονο να ψηφιζουν μπορουν. Τις εκογες τις κανουν οι κομματαρχες, οι αστυνομικοι, οι μυστικοι και μη, οι διεφθαρμενοι δημοσιοι υπαλληλοι και ολο το διεφθαρμενο συστημα.

Εστω ομως, εστω κι αν δεν μπορουν να σου το φωναξουν εξω απο το προεδρικο ή οπου αλλου θα εισαι ή θα βρισκεσαι, ομως θελω να ξερεις οτι μεσα τους σου το φωναζουν, ολοι σου το φωναζουν ετσι οπως σου το φωναζω (και σου το γραφω) και εγω: κανε δημοκρατικες εκλογες.

Νιωσε αυτους τους ανθρωπους. Ειναι αυτοι που προδωσες και πουλησες κι εσυ και ολοι σας για το τιποτα, για τριχες. Ειναι αυτοι που προδινετε και πουλατε ακομα χωρις να νιαζεστε για τιποτα, χωρις μια τυψη συνειδησης. Ειναι αυτοι που οδηγειτε απο το χαος στον γκρεμμο με την κενοδοξια, τον εγωισμο και την στραβομαρα ολων σας.

Ακουσε τους αυτη την φορα. Μην αγνοησεις την θεληση τους. Μπορει να μην εχουν την  «σοφια» (τον τυχοδιωκτισμο, καλυτερα, και τον φθονο -για τον καλυτερο τους- τών ταγων του συστηματος), ομως εχουν τελος παντων ενα ενστικτο που τους καλει να κανουν αυτο και οχι εκεινο, ενα ενστικτο που τοσες φορες τους οδηγησε στην ιδια αποφαση για το πιον θελουν για αρχηγο τους και σε πιό συστημα θελουν να ζησουν, κι ομως εσεις, σαν κομματικοι αρχηγοι, την αγνοησατε πληρως.

Σκεφτηκες ποτε πως μπορει να εκανατε λαθος; Σκεφτηκες ποτε να επανορθωσεις; Σε προβληματισε καθολου αυτο το χααλι οπου ριξατε τους ανθρωπους;

Αν δεν τοκανες, καντο τουλαχιστον τωρα. Ειπαμε: καλυτερα αργα (ας ειναι κι αργα) παρα ποτε. Εχεις την ευκαιρια. Εισαι μοναχος εκει που εισαι και κανεις, πιστευω, το κουμαντο.

Οτι σκεφτεσαι λοιπον να κανεις, καντο εμπρακτα και καντο εγκαιρως. Μην το ρισκαρεις. Μην ακουσεις και μην παρασυρθεις απο ανθρωπους που θα θελησουν να συνεχισουν στο ιδιο βιολι, στην ιδια διαφθορα και στην ιδια παρανομια.

Επανορθωσε! Κανε καθαρες και δημοκρατικες εκλογες και σου το υποσχομαι: δεν θα μετανιωσεις. Κανε το σωστο και θα εχεις την ευγνωμοσυνη και την συγνωμη αυτου του λαου για οσα δυσαρεστα (υπηρξαν αυτα και τα ξερεις. Δεν χρειαζεται να παρελθοντολογω) βιωσε κατα την θητεια σου στο προεδρικο.

Ακουσε τους λοιπον αυτους αν δεν θελεις ν’ ακουσεις εμενα. Ετσι κι αλλιως ειναι το μονο που σου απομεινε να κανεις, κι ειναι, πιστεψε με, το καλυτερο.

Σεβαστου την ψηφο και την θεληση τους και θασαι νικητης αυτη την φορα, αληθινος νικητης, κι οχι ψευτικος σαν τις αλλες. Θα το δεις. Σου το υποσχομαι.

Ειναι, σου λεω, το μονο και το καλυτερο που σου απομεινε να κανεις. Ετσι θα μπορεις να πεις πως δεν πηγε εντελως χαραμι η ζωη και η «προεδρια» σου.

Αν οχι τιποτ’ αλλο θα παραδωσεις την πατριδα σου (και το «κομμα» και την «ιδεολογια» σου βεβαιως) σ’ εναν ανθρωπο που θα μπορουσες να πεις οτι εχει προβαλλει και κανει την καλυτερη πολιτικη προταση για την Κυπρο και για ολο τον κοσμο, σ’ εναν ανθρωπο που εχει ζωη μεσα του, και με κατι παραπανω: ψυχη.

Θελεις να τον ποδοπατησεις κι αυτη την φορα; Και να ποδοπατησεις και παλιν την θεληση και το ονειρο ενος λαου; Αν ειναι αυτο που θελεις καντο. Ειπαμε: εσυ αποφασιζεις.

Εσυ αποφασιζεις και να σταθεις σωστος και να σταθεις σκαρτος.

Τι φοβασαι; Μηπως αν σταθεις κυριος και κανεις σωστες εκλογες θα γινει ολοφανερη η απατη που εγινε εις βαρος μου και εις βαρος τού λαου κατα τις προηγουμενες εκλογες; Αυτο φοβασαι κι αυτο σε δυσκολευει στην αποφαση σου;

Μα, φιλε, ετσι ή αλλιως, κι ειτε το ενα κανεις ειτε το αλλο, δεν προκειται να γλυτωσεις απο την αληθια. Οπου κι αν πας κι οπου κι αν κρυφτεις, αυτη θα ερθει -με προσκληση ή χωρις- και θα σε βρει. Ολους θα μας βρει.

Το αποτελεσμα θελω να σκεφτεις και τιποτ’ αλλο. Να σκεφτεις το μελλον, οχι το παρελθον. Τα παρελθον θα περασει, περασε ηδη. Να σκεφτεις την επανορθωση, το σωστο πρωτο βημα, μια νεα αρχη για την πατριδα σου. Αυτα να σκεφτεις και αυτα ν’ αφησεις να σε οδηγησουν. Τα παλια κολπα αστα. Εκανες ηδη αρκετα απ’ αυτα. Τωρα σταματησε τα. Τερμα.

Ξερεις αλλωστε πιος θα επωφεληθει απο τα παλια κολπα. Α, σ’ αυτα ελπιζει ο Νικος. Χωρις αυτα το ξερει πως ειναι χαμενος και πως ολες οι δημοσκοπησεις που τον κανουν να ειναι το φαβορι ηταν ολες μια απατη, ενα κακοστημενο απο το συστημα παιχνιδι.

Ξερεις και συ πιος ειναι ο φοβος του και ο φοβος ολων και δεν ειναι, αν μυριζομαι καλα, και λιγος φοβος.

Αν συνεχισουν τα παλια κολπα, ολοι ειναι μεσα, ολοι εκτος απο μενα. Ολοι εχουν καπια ελπιδα πως θα κερδισουν. Και ο Αναστασιαδης και ο Λιλληκας και ο Μαλας, ακομα και η Πραξουλλα και η Γρηγορια.

Αν σταματησουν ομως τα παλια κολπα (ειπαμε: τωρα, αυτη την στιγμη κι αυτη την ωρρα εσυ αποφασιζεις) τοτε το ξερουν πως ειναι ολοι χαμενοι.

Αραγε οταν βλεπεις τον Αναστασιαδη ή τον Λιλληκα βλεπεις να φοβουνται τιποτα παραπανω απ’ αυτο; Οχι, οχι. Ο μεγαλος φοβος τού Αναστασιαδη δεν ειναι ο Λιλληκας (ή ο Μαλας), ουτε του Λιλληκα ο Αναστασιαδης.

Ο μεγαλος φοβος τους ειναι η δημοκρατια. Ειναι μηπως και λειτουργησει αυτη την φορα η δημοκρατια και μηπως γινει η αποφαση και σεβαστη η ψηφος τού λαου.

Ο μεγαλος φοβος τους εισαι εσυ. Δεν το καταλαβες; Ειναι μηπως και αποφασισεις και γυρισεις σελιδα, ειναι μηπως θαρχησεις και επαναστατησεις εναντια στο συστημα που σε ανεδειξε εκει που σε ανεδειξε και μηπως αποδειχτεις ενας αχαριστος για το συστημα ανδρας.

Ο μεγαλος φοβος τους ειναι μηπως και κανεις δικαιες και δημοκρατικες εκλογες. Ειναι, ειναι, σου ειπα, μηπως και σταθεις αξιος και κυριος (εστω και την υστατη), κι η μεγαλη τους ελπιδα: το να σταθεις σκαρτος και αναξιος, και απεναντι στον λαο και απεναντι στην αληθια, στην δικαιοσυνη και στο οραμα για εναν καλυτερο κοσμο. Καταλαβες;

Γι’ αυτο σκεψου καλα. Εισαι στα δυσκολα. Το βλεπω, το ξερω, ομως πρεπει να το αποφασισεις, και να το αποφασισεις τωρα.

Σκεψου, ακουσε αν θελεις αποψεις και γνωμες, αλλα ακουσε σωστες γνωμες και σωστες αποψεις. Μπορουν να σε βοηθησουν.

Ως προς αυτο μού μπηκε απο καπιο καιρο η ιδεα να σε παραπεμψω σεκαπιον ανθρωπο για να σου πει κι εκεινος την γνωμη του πανω στο ζητημα που σου θετω.

Πιος ειν’ αυτος; Ο Μικης Θοδωρακης (ανκαι, να σου πω, αν ζητουσες και την γνωμη τού Μανωλη Γκλεζου δεν θακανες ασχημα). Ακουσε αυτον λοιπον.

Βεβαια θα απογοητευθει οταν μαθει (που πρεπει να τομαθει. Δεν νομιζεις;) πως δεν ειναι με το σπαθι σου που κερδισες (ετυχε και διαβασα για κεινην την δηλωση του) αλλα με την κλεψια σου (σας), αλλα τουλαχιστον θα χαρει και λιγο ανμαθει πως εκεινος που κερδισε πραγματικα ηταν ενας ανθρωπος αριστεροτερος και ερωτικοτερος (πιστευω πως νιαζεται για τον ερωτα) απο σενα.

Αραγε τοτε που σου ειπε πως κερδισες τού ειπες (του ψιθυρισες εστω;) την αληθια;

Αν δεν τοκανες, τοτε τρεξε να τον βρεις και να τον προλαβεις γιατι ο ανθρωπος ειναι στα στερνα του. Αν οχι τιποτ’ αλλο θα φυγει ενα βαρος απο πανω σου.

Πες του, ας ειναι και τωρα, την αληθια και ζητησε την αποψη του γι’ αυτο που σου μιλαω. Ακουσε εκεινον γιατι αν ακουσεις τα κοπελια στο Κομμα θα σου πουν πως προτιμουν τον Αναστασιαδη και τον Λιλληκα παρα τον Ουτοπο. Ισως πιστευουν πως ακομα και με κεινους στην εξουσια θα εχουν μελλον (δεν ειναι και λιγο να εισαι αξιωματικη αντιπολιτευση, και σε χωρα αεριου μαλιστα) οχι ομως με μενα.

Ειπαμε: εσυ αποφασιζεις.

Οι ανθρωποι ειναι σε κατασταση αναμονης. Ολος ο κοσμος ειναι σε κατασταση αναμονης. Τελη τού 2012 ή αρχες τού 2013, λενε οι φημες, αναμενουν να συμβει κατι. Να τελιωσει ισως κατι και να αρχισει κατι αλλο. Να τελιωσει ισως μια εποχη και να αρχισει καπια αλλη.

Φανταζεσαι δηλαδη ναναι αυτο για το οποιο σου μιλω; Φανταζεσαι να εχει σχεση με σενα αυτη η αλλη εποχη και φανταζεσαι να εξαρταται απο σενα και απο το τι αποφασεις θα παρεις; Και φανταζεσαι να μπορεις να βοηθησεις να ερθει για τον τοπο σου και για τον κοσμο αυτη η αλλη εποχη κι εσυ να μην το κανεις; Φανταζεσαι το αισχος, την ντροπη και την προδοσια.

Θα σου πω για τελευταια φορα και θα κλεισω μην το ρισκαρεις.

Αποφασισε το, κι αποφασισε το τωρα, εγκαιρως, αποφασισε το πριν -ειπαμε- τον πρωτο γυρο γιατι οτι κι αν συμβει στον δευτερο γυρο θα ειμαστε χαμενοι και εγω και εσυ και ολος ο λαος και αυτο που εχουμε, πιστευω, κοινο: το ονειρο για ενα αλλο, για ενα καινουριο και ενα καλυτερο συστημα. Για ενα συστημα που εγω, το ξερεις, μπορω να κανω πολλα ενω εσυ, κι αυτο το ξερεις, δεν μπορεις και δεν μπορεσες να κανεις τιποτα.

Εσυ αποφασιζεις.

Ουτοπος